Chapter Title : ഭീവി മനസിൽ 10 [നാസിം]

അവളും പോയി ആ കുഞ്ഞും പോയി. ഉപ്പ കരച്ചിൽ നിയന്ത്രിക്കാൻ പാടുപെടുന്നപോലെ തോന്നി. അത്രക്കും ഉപ്പാടെ പെങ്ങളെ അതായത് എന്റെ ഉമ്മയെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ഉപ്പ കരഞ്ഞപ്പോൾ സമദനിപ്പിക്കാൻ ഉപ്പാനെ എന്നിലേക്കു അടുപ്പിച്ചു. ഉപ്പ എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം ചാഞ്ഞു കിടന്നു. എനിക്കും ആദ്യം ഒരു മനുഷ്യന്റെ വികാരം ആണ് തോന്നിയത് എന്നാൽ ഉപ്പാടെ കുറ്റി രോമങ്ങൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുട്ടിയപ്പോൾ അറിയാതെ എന്റെ മുലഞ്ഞെട്ടു വിടർന്നു. എനിക്കു എന്തോ പോലെ തോന്നി ഇനിയും ഞാൻ അവിടെ നിന്നാൽ എന്റെ കൺട്രോൾ പോകും എന്നു തോന്നി ഉപ്പാനെ ഒരുവിധം ബെഡിൽ കിടത്തി. ഞാൻ റൂമിൽ വന്നു കിടന്നു. എന്തോ ക്ഷീണം കാരണം ഞാൻ ഉറങ്ങി പോയി. രാത്രി ഫുഡ് കഴിക്കുന്ന വരെയും ഉപ്പാടെ കണ്ണുകൾ എന്റെ ശരീരത്തിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു. എനിക്കും എന്തോ ഉപ്പാടെ നോട്ടം സഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയായി. എന്തായാലും രാത്രി അന്ന് ഉപ്പ എന്റെ പാന്റി മണത്തിയോ ഇല്ലയോ എന്നു ചോദിക്കാം എന്തായാലും ഞാൻ ഇന്ന് കണ്ടത് അല്ലെ. എന്തായാലും ഉപ്പാടെ വായിന്നു കേക്കാൻ എന്തോ ഒരു പൂതി.

കിടക്കാൻ നേരം ഉപ്പ പോകാൻ നേരം ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ,,, ഉപ്പ അന്ന് ഇക്ക പറഞ്ഞത് സത്യമാണോ. ഉപ്പ,,, എന്താണ് മോളെ. ഞാൻ,,, ഉപ്പാക്ക് എന്റെ വായിന്നു കേക്കണം അല്ലെ. ഉപ്പ,,, മോളെ എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. ഞാൻ,,, ഉപ്പ എന്റെ അതു മണത്തി എന്നു ഇക്ക പറഞ്ഞത് സത്യമാണോ. ഉപ്പ,,,, ഇല്ല മോളെ നീയെന്റെ മോളല്ലേ ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യോ. ഇയാൾ പഠിച്ച കള്ളൻ തന്നെ. ഞാൻ,,, അപ്പോ ഇന്ന് എന്റെ ബ്രൈസീർ സാരിയും മണത്തിയതൊ.? ഉപ്പാടെ തൊണ്ട വരളുന്നപോലെ. ഇപ്പൊ വീഴും എന്നു എനിക്ക് തോന്നിപോയി എന്റെ മുഖത്തു നോക്കാൻ പ്രയാസം പോലെ. ഞാൻ,,, ഉപ്പ എന്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്ക്.