Chapter Title : ഭീവി മനസിൽ 11 [നാസിം]

വന്നു ഹഹഹഹഹ,,,,,,,, നിമിയാ,,,,, എന്തിനാ ഇത്ത അവനെ ഇങ്ങനെ കളിയാക്കുന്നെ. ഉമ്മി,,, സഹായിക്കാൻ വന്ന ആളെ കണ്ടു ചിരി വന്നു പോയി നിമി. ഞാൻ,,,, ഓഓഓ ഓഞ്ഞ കോമഡി ഒന്നു ചിരിച് കോടത്തേക്ക് അമ്മായി. നിമിയ അമ്മായി അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ചിരി തുടങ്ങി. ഉമ്മി,,, മ്മ്മ് ഏതായാലും എന്റെ മോൻ എന്നെ സഹായിക്കാൻ വന്നതല്ലേ നിമി നീ അഡീന്നു തേങ്ങ ഇട്ടു കൊടുത്തേ അവൻ പൊതിച് തന്നോളും. എന്തോ ഒരു സ്പെല്ലിങ് മിസ്റ്റേക് പോലെ ഏയ് അങ്ങനെ ആകുല. ഉമ്മി അപ്പോ തന്നെ അമ്മായിട്ത്തു ഇവൻ നന്നായി തേങ്ങ പൊതിക്കും നിമി. എന്നും പറഞ്ഞു എന്നെ ഒരു നോട്ടം. ഇപ്പൊ മനസ്സിലായി എന്നെ ആക്കിയതാണ്. ഞാൻ അപ്പോ തന്നെ തിരിച്ചു അടിച്ചു. അതിനെന്താ തേങ്ങ പൊതിക്കൽ ഒരു എക്സ്സെസൈസു അല്ലെ അതിനെന്താ. നിമി അമ്മായി,,, അതു ശെരിയല്ലേ.

ഉമ്മി എന്നെ നോക്കിയിട്ട്. അല്ലെങ്കിലും നമ്മൾ വിളിച്ചാൽ ഒന്നും ഇവൻ വരൂലല്ലോ. ഇവൻ ഐഷ വിളിച്ചാൽ മാത്രേ പൊതിച് കൊടുക്കുള്ളു. ഞാൻ ഉമ്മിയെ കലിപ്പ് നോട്ടം നോക്കി. നിമി അമ്മായി അപ്പോ തന്നെ പറഞ്ഞു. അതെന്താടാ നീ ഉമ്മി വിളിച്ചാൽ അല്ലെ മോനെ ചെയ്തു കൊടുക്കേണ്ടേ. ഞാൻ ഉമ്മിനെ നോക്കി അതിനു കുഞ്ഞാ വിളിച്ചു അപ്പോ ഞാൻ പൊതിച് കൊടുത്തു. ഇനി അമ്മായി വിളിച്ചാലും ഞാൻ പൊതിച് തരും. അതു പറഞ്ഞപ്പോ ഉമ്മിടെ മുഖം ചുവന്നു ദേഷ്യം പോലെ ആയി. ഉമ്മി,,,, ഇപ്പോഴത്തെ കാലം ശെരിയല്ല നിമി. നിമി അമ്മായി,,,, അതെന്താ ഇത്ത. ഉമ്മി എന്നെ നോക്കി. കുറച്ചു മുന്നത്തെ പത്രം കണ്ടോ നീ ഒരു മകൻ സ്വന്തം അമ്മയോടൊപ്പം ഒളിച്ചോടി. ഞാൻ ഉമ്മിനെ നോക്കി ഒന്നും മിണ്ടീല. നിമി,,, ഒരു വല്ലാത്ത കാലം തന്നേണ് ഇത്ത ഇതു 5 തേങ്ങ ഇണ്ടായിരുന്നു ഞാൻ