Chapter Title : ഭീവി മനസിൽ 13 [നാസിം]

എന്തോരം വിളിച്ചു. ഞാൻ ഉറക്കം അഭിനയിച്ചു. ഞാൻ ഒന്നു മയങ്ങി പോയി വാപ്പി. മാമ,,, എടാ അമ്മായി എന്തെ. ഞാൻ,,, ആവോ എന്നും പറഞ്ഞു വെറുതെ കൊട്ട്വാ ഇട്ടു സോഫയിൽ ഇരുന്നു. വാപ്പിയും മാമയും അമ്മായിയെ നോക്കിയപ്പോ അമ്മായി പുതച് കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്നു. മാമ,,, ജാസ്മി എങ്ങനിണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോണോ. അമ്മായി,,,, വേണ്ട ഇക്കാ ഇപ്പൊ കുറവ് ഇണ്ട് കുറച്ചു നേരം മയങ്ങി യപ്പോ ഒരു സുഖം ഇണ്ട്. മാമ,,, എന്നാ നിങ്ങൾ പൊയ്ക്കോ അളിയാ. ഷാഹിനക്കു ഒരു സമാധാനം കിട്ടൂല അല്ലെങ്കി. ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ അമ്മായി പിറുപിറുക്കുന്നു. എന്റെ പാവം ഉമ്മിയെ തെറി വിളിച്ചത് ആണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. മുറിഞ്ഞു പോയ സുഖത്തിന്റെ വിഷമം അവരുടെ മുഖത്തു ഇണ്ട്. എനിക്കും ഇന്ന് രണ്ടാമത്തെ ടൈം ആണ് മിസ്സാകുന്നത് വാപ്പി,,,, വാ നിച്ചു നമുക്ക് ഹാളിൽ പോകാം അവിടെ എല്ലാരും വരാൻ വെയ്റ് ചെയ്യുവാ. പിന്നെ മുഖം കയ്യും മുഖവും കഴുകിയട്ടു വാ വണ്ടി ഓടിക്കാൻ ഉള്ളതാണ്. അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് കത്തിയത്. ഉമ്മിയുടെ മുമ്പിൽ ഇങ്ങനെ പോയാൽ പിന്നെ ഉമ്മിനെ തൊടുന്നത് പോട്ടെ ഒന്നു കൊഞ്ചി കുഴയാന് പോലും പറ്റൂല. ഞാൻ ബാത്‌റൂമിൽ പോയി. എന്റെ മുഖവും വായും സോപ്പ് ഇട്ടു കഴുകി. മുടി ഒതുക്കി ഷർട്ട്‌ഇന്റെ ചുളിവു നേരയാക്കി ഹാളിൽ പോയി. പ്രതീക്ഷിച്ചപോലെ എന്റെ ഉമ്മി പെണ്ണ് ടെൻഷൻ പിടിച്ച മുഖം പോലെ അവിടെ നിക്കുന്നുണ്ട്. ഇപ്പൊ നടന്നത് പറഞ്ഞാൽ ഒരു പക്ഷെ ഉമ്മി എനിക്ക് കിട്ടാകനി ആകും. കാർ നിർത്തിയ ഉടനെ. ഉമ്മി എന്നെ അടുത്തേക് വിളിച്ചു. എന്റെ കൂടെ ചേർന്ന് നിന്നു. എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അമ്മായിയുടെ മണം എന്റെ മേത്തു ഇണ്ടാ എന്നു നോക്കുകയാണ്. ഉമ്മി,,,, മ്മ് നീ എന്ത് ചെയ്യേർന്നു അവിടെ. ഞാൻ,,, അമ്മായി യായി കെട്ടി