Chapter Title : ഭീവി മനസിൽ 15 [നാസിം]

ശെരിക്കും ഞെട്ടി.,,, ഞാൻ അവന്റെ മുഖത്തു നോക്കിയപ്പോൾ അവൻ മെല്ലെ ചിരിക്കുന്നു. ഷമീർ : ഡോ താൻ അവളെ വിളിച്ചതും ഈ കാര്യം പറഞ്ഞത് എല്ലാം എനിക്ക് അറിയം ഞാൻ :ഓഹോ അപ്പൊ അങ്ങനെ ഒക്കെ പണി ഇണ്ടായിരുന്നു അപ്പോഴേക്കും ഫോണും കൊണ്ട് നിൻസി വന്നു ഫോൺ ഷമീറിന് കൊടുത്ത് ഷമീർ ഫോണും ആയി പുറത്തേക് പോയി. നിൻസി :ഇക്കാനെ ഞാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നില്ല വരണ്ട പോരെ എന്തായാലും ഞാൻ അയാള്മായി ബന്ധപെട്ടിട് ഇല്ലാ ഇക്കാകു വിശ്വാസിക്കാം എങ്കിൽ വിശ്വസിക്കാം. ഞാൻ,:എന്തിനാ നീ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറയുന്നേ അതിനു ഇപ്പൊ എന്താ നിൻസി : ഞാൻ പ്രസവിക്കുന്നത് എന്റെ ഇക്കടെ കുഞ്ഞു തന്നെയാകും പോരെ ഈ ഒരു സത്യം നമ്മൾ മാത്രം അറിഞ്ഞാൽ മതി. പിന്നേ ഞങ്ങൾ കല്യാണം കൈഞ്ഞില്ലേ ഇക്കാ ഇനി ചെയ്തില്ലേ അതു ചിലപ്പോ പ്രശ്നം വരും അതാണ് അല്ലതെ എന്റെ മുത്തിനെ എനിക്ക് വെറുത്തിട്ടോ മതിയായിട്ടോ അല്ല.ഹണിമൂൺ വരുകയാണെങ്കിൽ എനിക്ക് എന്റെ ഇക്കാക്കാന്റെകൂടെ കഴിയാം അന്ന് അതാണ്. ഇക്കാക്കു ഇഷ്ട്ടം അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട. ഞാൻ :പക്ഷെ മോളെ നിങ്ങൾ ഇവിടെ വച്ചു വേണ്ട എനിക്ക് എന്തോ പോലെ നേരത്തെ നിന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ. നിൻസി :മര്യാദക്ക് ഞാൻ പറഞ്ഞത് അല്ലെ നമുക്ക് എവിടെ എങ്കിലും പോയി ജീവിക്കാം എന്നു ഇനി ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ ഇരുന്നട്ടു എന്ത്‌ ചെയ്യാനാ. ശെരി ഇവിടെ വെച്ച് ഇനി ഒന്നും നടക്കില്ല. പോരെ.

ഞാൻ :പക്ഷെ അളിയനോട് എന്ത്‌ പറയും നിൻസി:അത് എനിക്ക് വിട്ടേക്. പിന്നേ അവളുമായി അവിടെ പരുപാടി ഒന്നും ഇണ്ടാകുല. അതിന് ഞാൻ സമ്മതികില്ല. പോരെ ഇപ്പൊ ടെൻഷൻ മാറിയോ. ഞാൻ :മാറി. അളിയൻ അങ്ങൊട് വന്നു. ഷമീർ :എന്തായി ഓക്കേ ആണോ. നിൻസി :ഓക്കേ ഷമീർ :എന്നാ വാ നമുക്ക് വല്ലതും കഴിക്കാം. ഞങൾ ഫുഡ് കഴിക്കാൻ അടിലേക്കു പോയി. ഞങൾ ഒരുമിച്ചു ഇരുന്ന് ഫുഡ് കഴിച്ചു. എന്തോ വാശി പോലെ ആയിരുന്നു ഫുഡ് വിളമ്പാൻ ഷമീറിന് ഉമ്മിയും അമ്മായി മാരും മത്സരിച്ചു ഫുഡ് ഇട്ടു കൊടുക്കുന്നു.