Chapter Title : ഭീവി മനസിൽ 17 [നാസിം]

സമ്മദമാണ്........

ആ ചർച്ച അവിടെ തീർന്നു....

അവർ റൂമിലേക്ക് പോയി.

ഷാഹിന നിച്ചുനെ നോക്കി അവന്റെ മുഖം ഇപ്പോഴും ഒരു തിളക്കമില്ല.

അവൾ അവളുടെ റൂമിന്റെ വാതിൽ അടച്ചു അവൾ ഇട്ടിരുന്ന നീല സാരിയുടെ തലപ്പു ഇടുത്തു മാറ്റി. അവൾ ഇപ്പോൾ ഒരു നീല ബ്ലൗസും കറുത്ത അടിപാവാടയുമാണ്.

നിച്ചു അവളെ നോക്കി. അവനു അവളുടെ നിപ്പ് കണ്ടു സഹിച്ചില്ല എന്നാലും അവൻ ഷാഹിനനെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ ഇരുന്നു.

ഷാഹിനക് സങ്കടം വന്നു . അവനു ഇപ്പോഴും തന്നോട് ദേഷ്യം മാറിയിട്ടില്ല എന്നു അവൾക്കു മനസ്സിലായി.

ഷാഹിന അവനെ വിളിച്ചു.

""മോനു.......

അവൻ അവളെ നോക്കി...

ഷാഹിന :നിനക്ക് ഇപ്പോഴും ഉമ്മിയോട്‌ ദേഷ്യമാണോ....

അവൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല...

ഷാഹിന :നീ ഇങ്ങനെ എന്നോട് മിണ്ടാണ്ട് നിക്കല്ലേ നിച്ചു ഉമ്മിക് സഹിക്കുന്നില്ലടാ....

നിച്ചു :എനിക്ക് ആരോടും ദേഷ്യമില്ല...

ഷാഹിന :പിന്നേ എന്താ നീ എന്നെ നോക്കാതെ.

നിച്ചു :ഒന്നുല്ല.

ഷാഹിന :നിനക്ക് എന്നെ ഇങ്ങനെ കണ്ടിട്ട് ഒന്നും തോന്നുന്നില്ലേ......

അവനു അവളെ കണ്ടു നിയന്ത്രണം പോയി എങ്കിലും അവൻ ഇല്ലാ എന്നു പറഞ്ഞു.

ഷാഹിന അവനെ നോക്കി അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ഒഴുകി.

""എനിക്കറിയാം കുറച്ചു കൈഞ്ഞാൽ നിനക്ക് എന്നെ മതിയാകും എന്നു. ഞാൻ കിളവി അല്ലെ സാരൂല്ല

. അവൾ കണ്ണ് തുടച്ചു കാട്ടിൽ ഇരുന്നു. അവൾക്കു സങ്കടം സഹിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. അവളുടെ കണ്ണ് നീര് പുറത്ത് വന്നു അവളുടെ മുഖത്തു നിന്നു ഒഴുകി താഴേക്കു പോയി.

അവൻ അവളുടെ കൈ മാറ്റി അവളുടെ മടിയിൽ