Chapter Title : ഭീവി മനസിൽ 9 [നാസിം]

എന്നുപറഞ്ഞേ. അവൾ,,, നേരെ നോക്കി വണ്ടി യോടിക്കു അല്ലെങ്കി ഇപ്പൊ പടമയാനെ. ഞാൻ,,, നീ കാര്യം പറഞ്ഞെ. അവൾ,,, ഇക്കാ വീട് എത്തട്ടെ.എന്നട്ട് പറയാം. ഞാനും അവളും വീട് എത്തിയപ്പോഴേക്കും പത്തു മണി കൈഞ്ഞിരുന്നു. ബെല്ലടിച്ചു അപ്പോൾ വാപ്പി വന്നാണ് വാതിൽ തുറന്നത്. വാപ്പി.,,, എവടെ തെണ്ടി നടക്കേണ് രണ്ടും കുടി ഇനി പുറത്തേക്കു ഒന്നും പോകണ്ടാട്ടാ നിൻസി നീ. അതിനു പറ്റിയ ഒരിക്കാക്കയും. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അകത്തേക്ക് കേറി എനിക്കു അന്ന് ഞാൻ കണ്ട സ്സീൻ നു ശേഷം വാപ്പിയെ കാണുമ്പോൾ എനിക്കു എന്തോ ദേശ്യം പോലെയാണ്. നിൻസി,,, വാപ്പി ഉമ്മിയെന്തേ.

വാപ്പി,,, അവൾ വന്നപ്പോ കിടന്നതാണ് തലവേദന എന്നു പറഞ്ഞു നിൻസി,,, മ്മ് അവള് കോണി പടിയിലേക്കു കേറുന്ന എന്നെ നോക്കി കലിപ്പിട്ടു. എനിക്കെന്തോ വല്ലാത്ത സങ്കടം തോന്നി. എന്നാലും ഞാൻ ചെയ്തതു മോശമായി പോയി. പാവം എത്ര പ്രാവശ്യം വിളിച്ചതാണ് എന്നെ. ഉമ്മിനെ കണ്ടു സോറി പറയണം. അല്ലെങ്കി ശെരിയാകുല. ഞാൻ പോയി ഉമ്മിടെ റൂമിലേക്ക്‌ ചെന്നു റൂം മുട്ടി അടചെക്കെണ്‌. രണ്ടുന്നു പ്രാവശ്യം മുട്ടിയതിനു ശേഷം വാതിൽ മെല്ലെ തള്ളിയപ്പോൾ തുറന്നു വന്നു. ഉമ്മി ഒരു സൈഡിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നുണ്ട്. വാപ്പി യില്ല. ഞാൻ ചെന്ന് ഉമ്മിടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു. വിക്സ് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോ തന്നെ മനസ്സിലായി. തലവേദന കൊണ്ട് കിടക്കുകയാണ്. ഞാൻ ഉമ്മിയെ വിളിച്ചു. ഉമ്മി ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല. വീണ്ടും ഉമ്മിയെ കുലുക്കി വിളിച്ചു. ശെരിക്കും ഒന്നുംകൂടി തിരിഞ്ഞു കിടന്ന്. ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി ആള് നല്ല കട്ട കലിപ്പിലാണ്. ഞാൻ,,, സോറി ഉമ്മി എന്നോട് ക്ഷെമിക്കു പെട്ടന്ന് പറ്റിപോയതാണ്. ഉമ്മി ഒന്നും പറയുന്നില്ല. ഞാൻ ഉമ്മിയെ കൈക്കു പിടിച്ചു നേരെ കിടത്തി. നോക്കുമ്പോൾ ഒരു കൈ തലക്കും മുഖത്തും വെച്ച് കിടക്കുകയാണ് ഉമ്മി.