Chapter Title : ഭീവി മനസിൽ 9 [നാസിം]

ഒന്നുല്ല. കൊടുങ്ങല്ലൂർ ബസ്സ്‌ കിടക്കുന്നുണ്ട് ഗുരുവായൂർ വഴി. തന്നെ ഞാൻ പോയി ബസ്സിൽ ഇരുന്നു ടിക്കറ്റും എടുത്ത് ഒരു ഹെഡ് സെറ്റ് വെച്ച് കുറച്ചു നേരം ഉറങ്ങി എണീറ്റപ്പോൾ തന്നെ ബസ്സിൽ നല്ല തിരക്കായി. എന്റെ സ്ഥലം എത്തിയപ്പോൾ ഒരുവിധം ഞാൻ ഇറങ്ങി. കുറച്ചു നാടകാനുള്ളത് കൊണ്ട് ഓട്ടോ വിളിച്ചില്ല. വീട്ടിൽ എത്തി ബെൽ അടിച്ചു ഉമ്മി യായിരുന്നു. കതക് തുറന്നു എന്നെ കണ്ടപാടെ കെട്ടിപിടിച്ചു. അടുത്ത് വാപ്പി ഉള്ളത് കൊണ്ട് എന്റെ കൈ അടങ്ങി ഇരുന്നു. മോളിൽ പോയി സാധനങ്ങൾ ഓക്കേ വെച്ച് ദേ നിക്കണ് ഒരു സാധനം. നിൻസി,,, എത്തിയ

ഞാൻ,,,, അല്ല വരണ്ടേ. നിൻസി,,, മ്മ് കോളേജ് കുമാരൻ തകർകേണു എന്നു കേട്ടല്ലോ. ഞാൻ,,, പിന്നെ എനിക്ക് അടിച്ചു പൊളിക്കണ്ടേ. നിൻസി,,, മോന്റെ കൂടെ സെൽഫിക്ക് പോസ് ചെയ്തു നിക്കുന്ന ആ സ്ലിം ബ്യൂട്ടി ഏതാണ്. ഞാൻ,,, ഓഓഓ അപ്പോ അതൊക്കെ കണ്ടോ. നിൻസി,,, പുതിയ ലവ് ആണോ. ഞാൻ,,, ഏയ് അതെന്റെ ഫ്രണ്ട് ആടി അഞ്ചു. നിൻസി,,, കണ്ടട്ടു ഒരു വെണ്ടയ്ക്ക സാമ്പാറിനെ പൊലിണ്ടല്ലോ. ഞാൻ,,,, മ്മ്മ് അവള് പട്ടര് ആണ്. അല്ല അതിൽ വേറേം ഫ്രണ്ട്‌സ് ഇണ്ടായല്ലോ നിയെന്താ ഇവളെ തന്നെ ചോയിച്ചേ. അവൾ,,, അതൊന്നുമില്ല. ഞാൻ,,, മ്മ്മ് അസൂയാ ഒരു തരി പോലുമില്ല എന്റെ അനിയത്തിക്ക്. അവൾ,,, പിന്നെ പിന്നെ കണ്ടാലും മതി ഞാൻ,,, ഏതായാലും നിന്നെലും ഭംഗിയിൻഡ്. അവൾ,,, മ്മ്മ് ശെരി ഞാൻ പോണു. ഞാൻ,,, എന്താ മുഖത്തിനു ഒരു വാട്ടം അവൾ,,, ഏയ്‌ ഒന്നുല്ല ഞാൻ,,, വെറുതെ പറഞ്ഞല്ലേ എന്റെ ചുന്ദരിടെ അടുത്ത് എത്തുല. അവൾ,,, എന്തിനാ വെറുതെ കള്ളം പറയുന്നേ. എനിക്ക് കൊഴപ്പം ഇല്ല. ഞാൻ,,, അയ്യേ മ്മ് അതു പോട്ടെ ഷമീർ വിളിക്കാറുണ്ടോ. നിൻസി,....,,, മ്മ് ഇനി എന്ത് ചെയ്യാനാ ഏതായാലും നമുക്ക് കല്യാണം കഴിക്കാൻ പറ്റൂല. അപ്പോ പിന്നെ ഇതു നടക്കട്ടെ. ഞാൻ,,, എന്റെ പൊന്നു മണ്ടുസേ എടി നമ്മള് ഒരേ ചോരയാണ് അങ്ങ്നെ ഒന്നും ചിന്തിക്കാൻ പാടില്ല. ഞാൻ കരുതി ഇപ്പൊ