Chapter Title : ഭൂതം 3 [John Honai]

നനുത്ത കുണ്ടിയിൽ ചേർത്തമർത്തി വച്ചു. അവൾ മെല്ലെ എന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നിന്നു. "എനിക്ക് നിന്റേതാവാൻ കഴിയും പക്ഷെ.... ഇപ്പോൾ പറ്റില്ല. എന്നിൽ നിനക്ക് രമിക്കാൻ പറ്റില്ല രാജീവ്. എന്ത് കൊണ്ടാണെന്ന് നീ എന്നോട് ഇപ്പോൾ ചോദിക്കരുത്. നമുക്ക് തിരിച്ചു പോവാം." ഞാൻ ആകെ അന്തം വിട്ടു നിന്നു പോയി. എന്റെ മുഖം വാടി. അവൾ അത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. ഞാൻ നിർബന്ധിക്കാൻ നിന്നില്ല. ഈ ഭൂതങ്ങളും യക്ഷികളും ഏതാ ഇനമെന്നു പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. തനി സ്വരൂപം വല്ലതും പുറത്തു വന്നാൽ ആരും രക്ഷിക്കാൻ പോലും ഇല്ല. അതും ഒരു മനുഷ്യകുഞ്ഞു പോലുമില്ലാത്ത ഈ മലമുകളിൽ. ഞാൻ അവളിൽ നിന്നും മാറി നിന്നു. കാറ്റു നിർത്താതെ വീശി. പ്രകൃതി എന്നെ കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്ന പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. "സങ്കടപെടണ്ട... എന്റെ കൂടെ രമിക്കാൻ പറ്റില്ലെന്നല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞുള്ളു. വീട്ടിൽ എത്തിയിട്ട് നിന്നെ എന്റെ മാറിൽ കിടത്തി ഉറക്കി തരാം. പോരെ? " മുലയെങ്കിൽ മുല. എന്റെ സങ്കടം തെല്ലൊന്ന് കുറഞ്ഞു. പൂർണമാല്ലാത്ത ഒരു ചിരി ഞാൻ അവളെ നോക്കി കാണിച്ചു. പക്ഷെ അവളാണെങ്കിൽ നിലാവെന്നോണം നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരി. "ഞാൻ ഉണ്ടാവും കൂടെ. പോരെ.. സാരമില്ല... നാളെ മുംബൈക്ക് പോവേണ്ടതല്ലേ. ഇനി പോയി ഉറങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ അപർണ ഒറ്റക്ക് പോവേണ്ടി വരും. " "അത് സാരമില്ല അപർണക്ക് ഒറ്റക്ക് യാത്ര ചെയ്യാനറിയാം. " തെല്ലൊന്ന് കലിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ആഹാ... എന്റെ ചെക്കൻ എന്നോട് പിണക്കത്തിലാണല്ലോ... അപർണക്ക് ഒറ്റക്ക് പോവാനൊക്കെ അറിയാം. പക്ഷെ ഈ യാത്ര ഒറ്റക്ക് പോയാൽ പോരാ... വന്നേ... ഞാൻ