Chapter Title : ഭൂതം 5 [John Honai]

പരസ്പ്പരം വളരെ ഇഷ്ടവുമാണ്. അത് നഷ്ടപെടും. Let's be friends.... Friends with benefits." അതും പറഞ്ഞു അവൾ എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചു. ഞാൻ കൂടെ ചിരിച്ചു. എന്താണ് ഞാൻ അങ്ങനെ ചോദിച്ചതെന്നു എനിക്കറിയില്ല. ഞാൻ വികാരങ്ങൾക്ക് അടിമയായത് കൊണ്ടാവാം.

"Don't overthink. ഈ ഒറ്റക്ക് ജീവിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു നെഗറ്റീവ് ആണ് ഇങ്ങനെ ഒത്തിരിയിരുന്നു ആലോചിക്കുന്നത്. കല്യാണം ഒന്നും അല്ലടോ ജീവിതത്തിൽ എല്ലാം. അതൊരു ലോക്ക് ആണ്. ഇതു പോലെ ജീവിക്കണം അനുഭവിക്കേണ്ട സുഖങ്ങൾ എല്ലാം ആസ്വദിച്ചു... നമ്മുടെ ഫാന്റസികളെല്ലാം നടത്തിയെടുക്കാനുള്ള സമയം."

അപർണ ഫാന്റസിയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് എന്റെ ഫാന്റസിയെ കുറിച്ച് എനിക്ക് ഓർമ വന്നത്.... സിയ... എന്റെ സ്വന്തം ഭൂതം.

എങ്ങനെ ഞാൻ ഇത്രയും നേരം എന്റെ സിയയെ മറന്നിരുന്നു? ഇത്രയും നേരം അവളെ കുറിച്ച് ഓർക്കാഞ്ഞതിൽ എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി.

ആഹ് പിന്നെ ഇതെല്ലാം അവൾ എനിക്ക് തന്ന സമ്മാനം തന്നെ ആണല്ലോ. അല്ലാതെ എന്ത് കണ്ടിട്ട് അപർണ മാഡം എന്നോട് ഇഷ്ട്ടം തോന്നണം. ഇന്നത്തെ ഈ രാത്രി എന്റെ ഭൂതത്തിന്റെ സമ്മാനം ആണെന്ന് ആ നിമിഷം ഞാൻ ഓർത്തു.

"അവൾ എവിടെയായിരിക്കും ഇപ്പോൾ!" ഞാൻ അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയി.

"ആര്? "

എന്റെ മണ്ടത്തരം ഓർത്തപ്പോൾ ഞാൻ തന്നെ തലക്ക് ഒരു അടി കൊടുത്തു.

"ഒന്നുല്ല മാഡം... ഞാൻ എന്തോ ആലോചിച്ചു പോയതാ."

"Don't overthink രാജീവ്. തനിക്ക് ഇപ്പോൾ ആലോചനയുടെ ആവശ്യമെന്താ. അതും ഞാൻ ഇവിടെ തന്റെ അടുത്ത് ഇങ്ങനെ ഇങ്ങനെ പിറന്ന പടി ഇരിക്കുമ്പോൾ."
അപർണ ഇരുന്നു മുലയിളക്കി ചിരിച്ചു.

"സോറി മാഡം.." അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ മാഡത്തിന്റെ കവിളിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു.

"ആ... അങ്ങനെ വഴിക്ക് വാ."

അപർണ മെല്ലെ ചരിഞ്ഞിരുന്നു എന്റെ മുഖം പിടിച്ചു എന്റെ വായുലോട്ട് അവളുടെ നാവ് തള്ളിയിറക്കി. ഞാനും വെറുതെ വിട്ടില്ല. ഞാൻ അവളുടെ നാവിൽ പിടുത്തമിട്ടു വലിച്ചൂമ്പി. മാഡവും തോറ്റു തന്നില്ല. നാവു പരമാവധി എന്റെ വായിൽ ഇറക്കി എന്റെ നാവുമായി കോർത്തു വലിച്ചു. അധരങ്ങൾ തമ്മിൽ കാമഗ്നി ചിതറി പൊരുതി.

"ഹൂ... ശ്വാസം... ഹൂ..." ശ്വാസം എടുക്കാണെന്ന പോലെ പോലെ അവൾ ചുണ്ടുകളെ എന്റെ വായിൽ നിന്നും മോചിതയാക്കി. ശ്വാസം എടുക്കുന്ന താളത്തിൽ മാഡത്തിന്റെ ഉരുണ്ട കൊഴുത്ത വെണ്ണ മാറ് ഉയർന്നു താണു. ഞാൻ അത് നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ട അപർണ