Chapter Title : ബിബിനയുടെ മദനോത്സവ രാവ് [Smitha]
ആലിലവയറും പൊക്കിൾ ചുഴിയും. ഒതുങ്ങിയ വിഗ്രഹഭംഗിയുള്ള അരക്കെട്ട്. വിടർന്ന അഴകാർന്ന, പ്രലോഭനീയമായ പിൻഭാഗം. ഭംഗിയുള്ള പാദത്തെ അലങ്കരിക്കുന്ന സ്വർണ്ണപ്പാദസരം. "ഇങ്ങനെ മിഴിച്ചു നോക്കുവൊന്നും വേണ്ട," അയാളുടെ അടുത്തെത്തി അവൾ പറഞ്ഞു. "ഒന്ന് വൃത്തിയായി കുളിച്ച് മനുഷ്യക്കോലവായെന്നേയുള്ളൂ..." "അല്ല...." അയാൾ പറഞ്ഞു. "അമ്പലത്തിനകത്ത് കേറിയിരുന്നാൽ മാത്രം മതി...." അയാൾ പറഞ്ഞു. അവൾക്കത് മനസ്സിലായില്ല. "....ദേവിയല്ലന്ന് ആരും പറയില്ല..." അയാൾ കൈകൾ കൂപ്പാൻ തുടങ്ങി. "അവറാൻ ചേട്ടൻ ഇതെന്നതാ കാണിക്കുന്നേ?" "ഞങ്ങൾ ക്രിസ്ത്യാനികള് വേറെ ഒരു ദൈവത്തെയും വിളിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കാറില്ല...പക്ഷെ ....ഇപ്പം ...ഇപ്പം...മനസ്സറിഞ്ഞ് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ തോന്നുന്നു...." അയാൾ കണ്ണുകൾ പതിയെ അടയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. "...ഈ ദേവിയോട്...." അയാൾ അറിയാതെ കണ്ണുകളടച്ചു. പെട്ടെന്ന് പുറത്തെ സുഗന്ധവാഹിയായ ഇളംകാറ്റിന്റെ കുളിരിന് മേലെ ചൂടുള്ള ഒരു സ്പർശം തന്റെ വിരലുകൾക്ക് മേൽ അമരുന്നത് അവറാൻ അറിഞ്ഞു. അയാൾ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. തൊട്ടുമുമ്പിൽ തന്റെ നിശ്വാസത്തെ സ്പർശിക്കുന്നത്ര അടുത്ത് ബിബിന നിൽക്കുന്നു. "ഞാൻ കുളിച്ചു..." അവൾ പറഞ്ഞു. അവളുടെ നിശ്വാസം അയാളെ തൊട്ടു. "അമ്പലത്തിൽ പോയി..." അവൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു. തന്നോട് അൽപ്പം കൂടിയടുത്തോ അവൾ എന്ന് അയാൾ സംശയിച്ചു. "ചേട്ടൻ പറഞ്ഞത് പോലെ പ്രാർത്ഥിച്ചു..." അയാളുടെ വിരലിലെ അവളുടെ പിടിമുറുകി. "ഇനി എനിക്ക്...എനിക്ക് ..എന്റെ അസുഖം....അത് ...മാറ...മാറണം..." അവളുടെ നിശ്വാസം അയാളുടെ മുഖത്ത് അക്ഷരങ്ങളായി പതിഞ്ഞു. "സാറേ..." വിക്കിയ സ്വരത്തിൽ അയാൾ വിളിച്ചു. "ഇഷ്ടമുള്ളവരോട് മാത്രമല്ലേ അത് ചെയ്യാൻ പാടുള്ളു? അങ്ങനെയല്ലേ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞെ...?" അയാൾ തലകുലുക്കി. "ഇഷ്ടമാണ് ...എനിക്ക് ...ചേട്ടനെ..." ആശങ്കയേതുമില്ലാതെ ബിബിന പറഞ്ഞു. "... ചേട്ടനോട് മാത്രമേ ഇഷ്ടമുള്ളൂ...." നിൽക്കുന്നയിടം പതിയെ
💬 Comments
View all comments