Chapter Title : ബിഗ് സമൂസ ചപ്പെടാ മൈരുകളേ [മദോന്മത്തൻ]

കണ്ണനെ വേറെന്തെങ്കിലും വിളിയ്ക്കണ്ടിവരും.." ആന്റിമാരെ നോക്കി തലയാട്ടി ചിരിച്ച് വിഷ് ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ ചിറ്റയുടെ കൈകൾ തുടയിലമർന്നു.

"ചിറ്റയും മാറിയല്ലോ.. ഇതാ മുടിയൊക്കെ

പക്കാ മോഡേണാക്കി... " ചിറ്റയുടെ മൃദ്യമായ കൈകൾക്ക് മുകളിലമർത്തി ഞാനും പറഞ്ഞു.

"അഹ..അത് അവിടെ ഇവരുടെ കൂടെ പിടിച്ച് നില്ക്കാനുള്ള അടവല്ലേ.. രണ്ട് ദിവസത്തിനുള്ളി

എല്ലാം പഴയപടി.. നാടനാകും എല്ലാം" എന്റെ തുടയിലൊന്നടിച്ച് താളം പിടിച്ചു.

"ആാ..ടാ.. ചിറ്റ ഒരാഴ്ച ഇവിടെത്തന്നെ കണ്ണാ,

ഞങ്ങള് രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് മടക്കം.." രണ്ടാമത്തവൾ മിനിയാന്റി പ്ളാനും പദ്ധതിയും പറഞ്ഞു..

"അല്ലെങ്കിലും അവിടെയെത്തിയാൽ പിന്നെ

ഹേമേച്ചി എല്ലാം മറക്കില്ലേ.." മൂന്നാമത്തവൾ സൗമ്യയാന്റി കളിയാക്കിയത് നൂറ് ശതമാനം സത്യമായത് കൊണ്ട് എല്ലാവരും കുലുങ്ങിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് നാലാമത്തവൾ ദിവ്യാന്റിയ്ക്കപ്പുറം മൂലയ്ക്കിരിയ്ക്കുന്ന

ധനീഷയെ കാണുന്നത്.... മിനിയാന്റിയുടെ മൂത്ത മോളായ അവളും ഞാനും ഒരേ പ്രായമാണെങ്കിലും തമ്മിലങ്ങനെ കണ്ടിട്ടില്ല.... ബാംഗ്ളൂരിൽ നിന്ന് വല്ലപ്പോഴും വരുന്ന അവളെക്കാണുമ്പോൾ എന്തോ ഉള്ളിൽ ഡയറി മിൽക്ക് നുണഞ്ഞിറങ്ങുന്ന സുഖം വരും. പക്ഷെ ഒരേ പ്രായം ആയതു കൊണ്ടോ, രണ്ടാൾക്കും എന്തോ ഒരു ചമ്മലുള്ളതു കൊണ്ടോ

പരസ്പരം ഒന്നും മിണ്ടിയിട്ടില്ല....

" ധനീഷയെ നീ കണ്ടില്ലേടാ..." കൂട്ടത്തിലേറ്റവും സുന്ദരിയും വായാടിയുമായ ദിവ്യാന്റി ഉച്ചസ്ഥായിൽ വാ തുറന്നു..

"ങ്ങും.. ങ്ങ്യാ..." ചമ്മിയ ചിരിയോടെ ഞാൻ തല കുലുക്കിയപ്പോൾ കണ്ണടയ്ക്കിടയിലൂടെ ഇടങ്കണ്ണിട്ട് നോക്കിയ ദിവ്യ പെട്ടന്ന് അബദ്ധം പറ്റിയ പോലെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

"ങ്ങാ.. അവരങ്ങനെ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ.. അന്നും

ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ.." മിനിയാന്റി തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയിട്ട് ഇളകിയിരുന്നു..

"ഓ..ശരിയാ.. അന്നത്തെ ദിവസങ്ങള് മറക്കാമ്പറ്റില്ലല്ലോ.." ദിവ്യാന്റി അന്നെന്ന് കേട്ടപ്പോഴേ.. ചാടി വീണ് 'അന്നി'നെക്കുറിച്ച് അയവിറക്കാൻ തുടങ്ങി.....

അല്ലെങ്കിലും ഹേമച്ചിറ്റയൊഴികെ ബാക്കിയെല്ലാവരുമായി ഇത്രയും അടുപ്പം വന്നത് ആ ദിവസങ്ങളായിരുന്നല്ലോ.. കേരളത്തിലെ ചില ഭാഗങ്ങളെത്തന്നെ മുക്കിക്കളഞ്ഞ മഹാ പ്രളയദിനങ്ങൾ... അന്ന് പ്രളയമങ്ങനെ നേരിട്ട് ബാധിക്കാത്ത കുടുംബത്തിലെ അപൂർവ്വ വീടുകളിലൊന്നായിരുന്നു നമ്മുടേത്..

"എല്ലാവരും പോന്നോളു... ഇങ്ങട്ട്" ബാക്കി ആരെയും അടുപ്പിയ്ക്കാത്ത അച്ഛന് ചിറ്റയുടെ വാക്കുകളെ ധിക്കരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല..

ഏകദേശം രണ്ടാഴ്ചയ്ക്കപ്പുറം ചിറ്റയും നാല് സഹോദരിമാരും മക്കളുമൊക്കെയായി മുകളിലും താഴെയുമായി ആസ്വദിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ്

അച്ഛന് അതിന്റെ സുഖങ്ങളൊക്കെ മനസിലായത്..

പിന്നീട് ഓരോ ഓണത്തിനും ഒരുമിയ്ക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞാണ് അന്ന് ആനന്ദാശ്രുവോടെപിരിഞ്ഞത് എല്ലാവരും …

"ന്തായാലും അന്നത്തെ പ്രളയം കൊണ്ട് ങ്ങനെ കൊറേ ഉപകാരണ്ടായി ല്ലാർക്കും.." ചിറ്റ

ആധികാരികമായി പറഞ്ഞു. പിന്നിട് എത്ര തിരക്കുണ്ടെങ്കിലും മുറതെറ്റാതെ ഓണത്തിനോ വിഷുവിനോ ഒക്കെ ഒരുമിച്ചു ചേർന്നു എല്ലാവരും.

"പ്രളയം മാത്രല്ല..