Chapter Title : ബിന്ദുച്ചേച്ചി 2 [ഒലിവർ]

ചേച്ചിയും. എന്തായാലും സംഭവിച്ചതൊക്കെ സാറും അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുമെന്ന് ഉറപ്പായിരുന്നു. ആ സംഭവത്തിനുശേഷം ഇതുവരെ സാർ എന്നെ വിളിച്ചിട്ടില്ല. ഒരു ദിവസം ട്യൂഷന് മുടങ്ങിയാൽ തന്നെ വിളിച്ച് തിരക്കുന്നയാളാണ് കുഞ്ചുപിള്ള സാർ. ഞാനാ ഗേറ്റിനടുത്തേക്ക് വിറയ്ക്കുന്ന കാലടികളോടെ നടന്നു.അത് പൂട്ടി ഇട്ടിരിക്കുന്നു. മുകളിലൂടെ ഉള്ളിലേക്കൊന്ന് എത്തിനോക്കി. മുറ്റത്ത് മുഴുവൻ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന കരിയിലകൾ. പത്രക്കാരൻ വന്നെറിഞ്ഞിട്ട് പോയ രണ്ടുമൂന്ന് ദിവസത്തെ പത്രങ്ങൾ. വെറും ഒരാഴ്ചയ്ക്കുശേഷം ആ വീടൊരു പ്രേതാലയം പോലെ തോന്നിക്കുന്നു. വല്ലാത്തൊരു ഭയം എന്നെ പിടികൂടി തുടങ്ങി. അകത്ത്… അകത്തിനി ആദ്യം തിരക്കിയെത്തുന്ന ആളേയും കാത്ത് നാല് ശവശരീങ്ങളുണ്ടാവുമോ? എന്റെ കൈയും കാലും വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. “ അതേയ്…” പെട്ടെന്ന് പിന്നിൽ നിന്നൊരു ശബ്ദം. ഞാൻ ഞെട്ടിത്തരിച്ച് തിരിഞ്ഞു. സൈക്കിൾ ഒന്ന് മെല്ലെയാക്കി പിന്നിലൂടെ കടന്നുപോവുന്ന മധ്യവയസ്കൻ. അവിടെ സ്ഥിരമായി പാല് കൊണ്ടുവന്നിരുന്ന ആളാണ്. “ അവിടെയാരുമില്ല… താമസം മതിയാക്കി നാട്ടിലേക്ക് പോയി. മൂന്ന് ദിവസം മുമ്പ്. ചേച്ചീടെ സ്വത്ത് തർക്കമൊക്കെ തീർന്നെന്ന് കേട്ടു. അവർടെ വീട്ടിലോട്ട് പോയി.” കൂടുതൽ വിശദീകരണത്തിനും മുതിരാതെ അയാൾ സൈക്കിളും ചവിട്ടിയകന്നു. കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാനാവാതെ ഞാൻ തരിച്ച് നിന്നു. അയാൾ ദൂരെ ഒരു പൊട്ടുപോലെ അകലുന്നത് നോക്കിനിൽക്കവെ ജലകണങ്ങൾ വന്നെന്റെ കണ്ണുകളെ മറച്ചു. ഞാൻ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി അറിഞ്ഞ പെണ്ണ്… എന്റെ കന്യകാത്വം കവർന്ന നാട്ടിൻപുറത്തുകാരി വീട്ടമ്മ…. എന്നേക്കാൾ പതിനാല് വർഷം മൂത്ത, ഒരു ദിവസത്തേക്ക് മാത്രം ആയുസ്സുണ്ടായിരുന്ന എന്റെ കാമുകി… ഒരു മായാക്കാഴ്ച പോലെ എങ്ങോ മാഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. പറയാനുണ്ടായിരുന്നു ഒരുപാട്… അറിയാനും. പക്ഷേ വിധി ഞങ്ങൾക്കായി കരുതിവച്ചിരുന്നത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു. ആറാം വയസ്സിൽ എന്നെ