Chapter Title : 🏘️ബോസ്റ്റൻ ബംഗ്ലാവ് 17 [Gladiator]

അവൾക്ക് പിടിത്തം കിട്ടിയില്ല.

ഡാനിയേൽ ഈ കാര്യത്തിൽ നിരപരാധിയാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. ശ്വാസം അകത്തേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റിയ ശേഷം ഡയാന ഉടുത്തിരുന്ന സാരിയുടെ മുന്താണി ഇടുപ്പിലേക്ക് ചുറ്റിക്കെട്ടി ആ വാതിൽ കൊട്ടിയടച്ചു പുറത്തെ മഞ്ഞിലൂടെ എങ്ങോട്ടേക്കൊ നടന്നു. ബംഗ്ലാവിൽ കയറാൻ നേരം ചെരുപ്പ് ഊരി ഇടാത്തത് നന്നായി എന്നവൾക്ക് തോന്നി.

പ്രിൻസിപ്പൽ കതക് അടച്ചു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയത് കണ്ടു ഡാനിക്ക് പ്രേത്യേകിച്ചു ഒന്നും തോന്നിയില്ല. കാരണം ഇതിന്റെ അവസാനം എവിടെയായിരിക്കും എന്ന് അവന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. സാത്താനും കത്രീനയും ചേർന്ന് തങ്ങളെ ഇവിടെ കൊണ്ട് ആക്കിയെങ്കിൽ ഇനി അവർക്കേ ഇവിടെ നിന്നും തങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയുള്ളു എന്ന് അവന് ബോധ്യമായിരുന്നു.

കൃത്യം 15 മിനിറ്റുകൾക്ക് ശേഷം.വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്നുകൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന ശരീരവുമായി ഡയാന ആ മുറിയിലേക്ക് ഓടിക്കയറി വന്നു. തണുപ്പ് കാരണം അവളുടെ പല്ലുകൾ കൂട്ടിയിടിക്കുകയായിരുന്നു.സ്വയം കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ തണുപ്പ് മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.കാലിൽ കിടന്ന ചെരുപ്പ് ദൂരേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞുകൊണ്ട് കത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന നേരിപ്പോടിനു അരികിലായി വന്നവൾ ഇരുന്നു.അവളുടെ തലമുടിയിലും സാരിയിലുമെല്ലാം മഞ്ഞ് പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. അല്പനേരമെങ്കിലും തണുപ്പിൽ നടന്നതിന്റെ ഫലമായി അവളുടെ തൊലി ഭയങ്കരമായി വെളുത്തിരുന്നു.വിഷമം കാരണം അവൾ തല താഴ്ത്തി കുനിഞ്ഞിരുന്നു.ഡയാനയുടെ ആ നിസ്സഹായാവസ്ഥ കണ്ടപ്പോൾ ഡാനിക്ക് ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു വിങ്ങലുണ്ടായി.

“എന്താ…എന്താ നമുക്ക് പറ്റിയത്…?” അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ ഡയാന ചോദിച്ചു.

“എനിക്കറിയില്ല…”അവൻ പറഞ്ഞു. “മാഡം ഉറങ്ങുന്ന സമയം വെളിയിൽ ഒരു പാക്കറ്റ് ഫുഡ്‌ മഞ്ഞിൽ കിടക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ദാ.. അകത്തു എടുത്തു വെച്ചിറ്റുണ്ട്.കുറച്ച് ബ്രെഡും, പച്ച ഇറച്ചിയും പിന്നെ കുറച്ചു കാരറ്റും ഉഴുളക്കിഴങ്ങും മാത്രേ അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.പിന്നെ ഇവിടെ വെള്ളം ഇല്ല, കറന്റ്‌ ഇല്ല,” ഡാനിയേൽ പറഞ്ഞു.

“നമ്മളെ ആരെങ്കിലും ഇവിടെ തട്ടിക്കൊണ്ടു വന്നതാണോ..? പക്ഷെ ഇന്ത്യയിൽ കശ്മീർ അല്ലാതെ ഇങ്ങനെ മഞ്ഞ് വീഴുന്ന സ്ഥലം ഉണ്ടോ..? അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ കേരളത്തിൽ കിടന്ന നമ്മൾ എങ്ങനെയാ ഇവിവിടെ ഇത്രയും വേഗം എത്തുന്നത്…. സിനിമയിൽ കാണുന്ന പോലെ ഗോഡൗൺ സെറ്റപ്പ് ഒന്നുമല്ല ഇത്.. ശെരിക് മഞ്ഞ് തന്നെയാ.. പുറത്തെ മല കണ്ടില്ലേ…? ഒറിജിനൽ തന്നെയാണ്…ശ്ശോ.. ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ലലോ.?” ഡയാന ആ ചെറിയ റൂമിന് ചുറ്റും ഒന്നുകൂടെ നോക്കി.ആകെ ഒരു റൂമേ ഉള്ളു.ചെറിയൊരു കസേര, ടേബിൾ, ചെറിയ കിച്ചൻ ഏരിയ, പിന്നെ കത്തികൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന നേരിപ്പോടും.

“എന്റെ ഹസ്ബൻഡ് വരും.. നമ്മളെ രക്ഷിക്കും” ഡയാന പറഞ്ഞു.

അവളുടെ ആ വാക്കുകൾക്ക് ഡാനിയേൽ