Chapter Title : 🏘️ബോസ്റ്റൻ ബംഗ്ലാവ് 17 [Gladiator]

സൈഡിലേക്ക് വെച്ചു.. ഡാനിയോട് അരികിൽ ഇരിക്കാൻ ബെഡിൽ തട്ടി കാണിച്ചു “സത്യം പറ ഡാനിയേൽ.. ഇവിടെ നടക്കുന്നത് എല്ലാം നിന്റെ കൂടെ അറിവോടെ അല്ലേ…? ഇതെന്താ പ്രാങ്ക് ആണോ…എനിക്കൊന്നും മനസിലാകുന്നില്ല…” ഡയാന ചോദിച്ചു.

“മാഡം.. നമ്മൾ ആഴ്ചകൾ ആയി ഈ മഞ്ഞത്ത് ഈ വീട്ടിനുള്ളിൽ കിടക്കുവല്ലേ…ഇവിടെ ഇങ്ങനെ കിടക്കാൻ ആരാ ആഹ്രഹിക്കുന്നത്?മഞ്ഞ് ഉരുക്കിയാൽ ആണ് കുടിക്കാൻ വെള്ളം എങ്കിലും കിട്ടുന്നത്..ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞോണ്ട് ഇതൊക്കെ സഹിക്കുമോ..?”

“മ്മ്.. നീ പറഞ്ഞതിലും കാര്യമുണ്ട്”അവൻ കീഴ്ച്ചുണ്ട് ചെറുതായി ഒന്ന് കടിച്ചു. “അത്.. എന്റെ മോൻ ആദം നിന്നെപ്പറ്റി പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളും.. പിന്നെ…പിന്നെ നിന്റെ സാധനത്തിന്റെ സൈസ് കൂടെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക്…കുറച്ചു സംശയങ്ങൾ…. അഹ്.. നീ അത് വിട്…” അവന്റെ മടിയിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.

“എനിക്കിതുമായി ഒരു ബന്ധവുമില്ല….”ഡാനിയേൽ ഉറപ്പ് നൽകി.

“മ്മ്.. ഐ ബിലീവ് യൂ..”അവന്റെ എലുമ്പൻ തുടയിൽ അവളൊരു തട്ട് നൽകി… “അഹ്.. ഞാൻ ചത്തു കാണുമെന്ന് എന്റെ ഹസ്ബൻഡ് കരുതുന്നുണ്ടാവും…”പുറത്തേക്ക് നോക്കികൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.

“അല്ല.. ഈ കത്തിലെന്തോ ചെയ്യാൻ ഇല്ലേ.. അതിനി എന്ത് ചെയ്യണം നമ്മൾ…?”ഡാനിയേൽ ചോദിച്ചു.

“ഒന്നും ചെയ്യണ്ട…” ഡാനിയുടെ തുടയിൽ ഇരുന്ന കൈ നീക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ കൈ അവന്റെ കുണ്ണയുടെ മേൽ ചെറുതായി തട്ടി . “നമ്മളെ ആരാണോ ഇവിടെ കൊണ്ടിട്ടത്.. അവർക്ക് ആവശ്യം നമ്മൾ തെറ്റ് ചെയുന്നത് കാണാൻ ആണ്…അവരുടെ ആ ആഗ്രഹം തൽക്കാലം നടക്കണ്ട…”ഡയാന പറഞ്ഞു.

“അഹ്..”നാളുകൾക്ക് ശേഷം കുണ്ണയുടെ മുകളിൽ ഒരു സ്ത്രീയുടെ കൈ പതിഞ്ഞ ഡാനിയേൽ നേരുവീർപ്പിട്ടു. “മ്മ്മ്.. എന്നാൽ ഈ മഞ്ഞുകാലം തീരട്ടെ…ഇവിടുന്ന് പോകാൻ പറ്റുമോ എന്ന് നോക്കാം..”ഡാനിയേൽ പറഞ്ഞു.

“മ്മ്മ്മ്.

🔸🔸🔸

ദിവസങ്ങൾ വീണ്ടും കടന്നുപോയി..ആഴ്ചകൾ മാസമായി..ഡാനിയും ഡയാനയും ആ കുഞ്ഞു മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിഞ്ഞു കൂടി. ഡയാന ആഗ്രഹിച്ചത് പോലെ മഞ്ഞ് കാലം അകന്നു പോയി വസന്തകാലം അവരെത്തേടി എത്തിയതേ ഇല്ല.അവിടെ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ ഇനി കഴിയില്ല എന്ന ബോധ്യപ്പെടൽ അവളിൽ നിറഞ്ഞു വന്നു.

ഡയാന മെല്ലെ മെല്ലെ പാചകം ചെയ്യാനും മഞ്ഞ് വെള്ളമാക്കാനും ഒക്കെ ഡാനിയെ സഹായിച്ചു തുടങ്ങി. ചെറുപ്പം ആണെങ്കിലും ഡാനിയേൽ പാകം