Chapter Title : ബ്രഹ്മഭോഗം 3 [Master]

ആ മുഴുത്ത മുല മറച്ചു; അപ്പോഴും താഴേക്ക് തള്ളി നില്‍ക്കുന്ന ബാക്കിഭാഗം മറയ്ക്കാന്‍ കഴിയാതെ. കിതയ്ക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍; ഒരു മാരത്തോണ്‍ ഓടിവന്ന ഓട്ടക്കാരനെപ്പോലെ.

“ഭയങ്കരനാണല്ലോ? കിട്ടിയ വഴിക്ക് ചപ്പിക്കളഞ്ഞു..കള്ളന്‍” ഒരു പെണ്ണിന്, അതും മദമിളകി ഭോഗിക്കാന്‍ ആര്‍ത്തിപെരുത്ത് നില്‍ക്കുന്ന പെണ്ണിന് മാത്രം ഉദ്ഭൂതമാകുന്ന അത്യന്തം വശ്യമായ ലജ്ജയോടെയും ചിരിയോടെയും അവള്‍ പറഞ്ഞു.

ശരീരം വിറയ്ക്കുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു. കാമതാപത്തില്‍ ഉരുകി ഒലിക്കുകയാണ് ഞാന്‍. തൊട്ടുമുന്‍പില്‍ നില്‍ക്കുന്ന പച്ചക്കരിമ്പ് പോലെയുള്ള വിളഞ്ഞു കൊഴുത്ത പെണ്ണിനെ പിടിച്ചു മലര്‍ത്തിക്കിടത്തി അവളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങാനുള്ള തീവ്രദാഹം എന്നെ ഞെരിയ്ക്കുന്നു. പക്ഷെ, പക്ഷെ ഞാന്‍ സാധാരണക്കാരനല്ല; വാമനന്‍ നമ്പൂതിരിയുടെ മകനാണ്. ഇവള്‍ ഏതോ ഒരു ചെറുമി പെണ്ണ്; കെട്ടിയവന്‍ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയ, രോഗിയായ ഒരു വൃദ്ധന്റെ ഭാര്യയായ വെറും പെണ്ണ്. പക്ഷെ അവളുടെ ശരീരം! അവളുടെ വദനകാന്തി! അവളിലെ ജ്വലിക്കുന്ന സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ ചൂരും ചൂടും കൊഴുപ്പും! അതിനൊരു ജാതിയും മതവുമില്ല. അത് നല്‍കുന്ന സുഖം സ്വീകരിക്കാന്‍ പണ്ഡിതന്റെ മകനായ ഞാന്‍ വെകിളി കൂട്ടുകയാണ്. പാടില്ല; നിയന്ത്രിക്കണം.

“ഞ..ഞാന്‍ പോവ്വാ” എങ്ങനെയോ ഞാന്‍ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.

“ശ്ശൊ പോവ്വാന്നോ? രാത്രി വരാവോ” ചുണ്ട് കടിച്ചു വിട്ടുകൊണ്ട്, വികാരപാരവശ്യത്തോടെ അവള്‍ ചോദിച്ചു; മന്ത്രണം ചെയ്യുന്നതുപോലെ.

സ്വരുക്കൂട്ടി സമ്പാദിച്ച ദുര്‍ബ്ബലമായ പ്രതിരോധശക്തി അവളുടെ ആ ഒരൊറ്റ വാചകത്തില്‍ നിലംപൊത്തി ഒലിച്ചുപോയി. വന്മഴയില്‍ വേരുകള്‍ ദ്രവിച്ചുനിന്നിരുന്ന വൃക്ഷം കടപുഴകുന്ന പോലെ. തുറന്ന ക്ഷണം. രാത്രി വരാമോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് മറ്റു യാതൊരു അര്‍ത്ഥങ്ങളുമില്ല. ഇവിടെ രാമായണ പാരയണമോ, വേദക്ലാസുകളോ രാത്രിപൂജയോ ഒന്നുമില്ല. അതിനൊന്നുമല്ല അവളുടെ ഈ ക്ഷണം; അതിനൊരൊറ്റ ലക്‌ഷ്യം മാത്രം; സ്വന്തം