Chapter Title : ബ്രഹ്മഭോഗം 4 [Master] [Climax]

ഊക്കാനും ഒക്കത്തില്ലല്ലോ..?” അയാള്‍ കൈ പിന്‍വലിച്ചപ്പോള്‍ മാധവി ചോദിച്ചു.

നായര്‍ നിസ്സഹായതയോടെ തലയാട്ടി. പാന്റീസ് ധരിച്ചിരുന്നത് അവള്‍ക്ക് തുണയായി എന്നറിഞ്ഞ എനിക്ക് ചിരിപൊട്ടി. നായര്‍ അവള്‍ പറഞ്ഞത് വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. മരമണ്ടന്‍ നായര്‍!

“പഷെങ്കി നനവൊണ്ട്..” അയാള്‍ അവളെ നോക്കി സംശയത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“പിന്നെ നനയതിരിക്കുവോ? ഞാനൊരു ചെറുപ്പക്കാരി പെണ്ണാ. ശരീരം അതിനു തോന്നുന്നപോലെ ഒക്കെ ഓരോന്ന് ചെയ്യും. പക്ഷെ എന്റെ കൊക്കീ ജീവന്‍ ഒള്ള കാലത്തോളം ഇവിടുത്തെ ഞാന്‍ ചതിക്കത്തില്ല. വേണ്ടാതീനം പറഞ്ഞോണ്ടാ ഞാന്‍ അങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞെ; മനസ്സ് നൊന്തെങ്കി മാപ്പ്” മാധവിയും തണുത്തിരിക്കുന്നു.

“ങ്ഹാ..എന്റെ കഴിവുകേട് മൂലം എനിക്കങ്ങു സംശയവാ. നിന്നെപ്പോലെ ഒരു പെണ്ണ് അടങ്ങിയൊതുങ്ങി എത്ര ദിവസം കെടക്കും? എനിക്കാകുന്ന കാലത്താരുന്നേല്‍ നീ മതീ മതീന്ന് പറേന്ന വരെ ഞാന്‍ ചെയ്തു തന്നേനെ” അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിസ്സഹായതയോടെ അയാള്‍ പറഞ്ഞു. വെറും പാന്റീസും ബ്ലൌസും മാത്രം ധരിച്ച് മൃതശരീരത്തിന് പോലും കാമോത്തേജനം നല്‍കാന്‍ തക്ക ശരീരപുഷ്ടിയോടെ മദമിളകി നിന്നിരുന്ന അവളുടെ അംഗോപാംഗം അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ സഞ്ചരിച്ചു.

“എനിക്കെഴുന്നേല്‍ക്കാന്‍ വയ്യാത്തോണ്ട് നിന്റെ പൂറു ഞാന്‍ കൊറച്ചു നക്കിത്തരാം. നീ എന്റെ വായേടെ മണ്ടക്കോട്ടു കേറി ഇരിക്കാവോ” നായര്‍ നിസ്സഹായതയോടെ, അവളെ തന്നെക്കൊണ്ട് ആവും വിധം സഹായിക്കാനുള്ള മനസോടെ ചോദിച്ചു.

എനിക്ക് സത്യത്തില്‍ ആ മനുഷ്യനോട് അപ്പോള്‍ അതിയായ സഹതാപമുണ്ടായി. ചെറുപ്പക്കാരിയും ആരോഗ്യത്തിളപ്പുമുള്ളവളായ ഭാര്യയെ ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ കഴിവില്ലാത്ത അവസ്ഥയില്‍ നോക്കി കൊതിക്കാന്‍ മാത്രം വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മനുഷ്യന്‍! അയാള്‍ക്ക് മോഹമുണ്ട് പലതും ചെയ്യാന്‍; പക്ഷെ ശരീരം പ്രതികൂലമാണ്. ആയകാലത്ത് പെണ്ണുങ്ങളെ വലിച്ചുകീറി ഭോഗിച്ചിട്ടുള്ള വീരനായിരിക്കണം ഇയാള്‍; പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ മാധവിയെന്ന പച്ചക്കരിമ്പിനെ കണ്ടുകൊതിക്കാനുള്ള യോഗമേ ഉള്ളൂ.

“യ്യോ വയ്യാത്ത അങ്ങുന്ന് അതൊന്നും ചെയ്യണ്ട. എനിക്കങ്ങനെ വല്യ മോഹോം ഇല്ല. ഇവിടുന്ന് സൂക്കേട് ഭേദമായി എഴുന്നേല്‍ക്കുമ്പോ മതി എനിക്കും അത്തരം സുഖം. ഇല്ലേല്‍ എല്ലാമെന്റെ വിധിയാണെന്ന് കരുതി ഞാന്‍ ജീവിച്ചോളാം. എന്നെ സംശയിക്കാതിരുന്നാ മാത്രം മതി” മാധവി എങ്ങനെയോ കഷ്ടപ്പെട്ട് കണ്ണുകള്‍ നനച്ച്, അത് തുടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഇത്ര ഭംഗിയായി അഭിനയിക്കാന്‍ പൂര്‍ണ്ണ വഞ്ചകിയായ ഒരു കഴപ്പിക്ക്