Chapter Title : ബ്രെയിന് ഗെയിം [Master]
മനസിലാക്കിയിരിക്കുന്നു; അതിലവള്ക്ക് പ്രശ്നവുമില്ല. അല്ലെങ്കില് അമ്മ വരുമോ എന്നവള് എന്തിന് ചോദിക്കണം? അമ്മ ഈ കളി അറിയാന് പാടില്ല എന്നല്ലേ അതിനര്ത്ഥം?
“അ..അമ്മ നാലുമണി കഴിഞ്ഞല്ലേ വരൂ” എന്റെ തൊണ്ട വീണ്ടും വരള്ച്ച മൂലം ഇടറി.
ഷൈല എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അല്പനേരം ഇരുന്നു. അവസാനം മൂളിയിട്ട് അവള് എഴുന്നേറ്റ് ചെന്നു ജനലടച്ചു. പകലായതിനാല് മുറിയില് നല്ല വെളിച്ചം ഉണ്ടായിരുന്നു.
“എവിടാ കളിക്കുന്നെ” അവള് ചോദിച്ചു.
“എവിടെ വേണേലും”
“ഇവിടെ മതി”
ഞാന് മൂളി.
“എങ്ങനാ എഴുതുന്നെ” അവള് എന്നെ നോക്കി. ഞാന് എന്റെ കൈയില് വിരല് കൊണ്ട് എഴുതിക്കാണിച്ചു.
“കൈയില് എഴുതിയാല് കാണില്ലേ?”
“കൈയിലല്ല, പുറത്ത് എവിടേലും, അല്ലേല് കാണാന് ഒക്കാത്തിടത്ത്” എന്റെ സ്വരം വിറച്ചിരുന്നു.
“ഒന്നെഴുതിക്കെ” അവള് പറഞ്ഞു. ഞാന് അവുടെ പിന്നില് ചെന്നു ഷര്ട്ടിന്റെ പുറത്തുകൂടി ഹരി എന്നെഴുതി.
“തുണീടെ പുറത്തൂടെ എഴുതിയാ അറിയാന് പറ്റില്ല” അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് അവള് കട്ടിലിലേക്ക് കയറി കമിഴ്ന്നുകിടന്നു. കുടങ്ങള് കമിഴ്ത്തിവച്ച പോലെയുള്ള ചന്തികള് പാവാടയുടെ ഉള്ളില് ഉന്തി നില്ക്കുന്നത് ഗ്രഹണിയോടെ നോക്കി ഞാന് അവളുടെ കണംകാലുകളെ കണ്ണുകള് കൊണ്ട് നക്കി.
“ഇനിയെഴുത്” അവള് തല ചെരിച്ച് എന്നെ നോക്കിപ്പറഞ്ഞു. എനിക്കിരിക്കാനെന്നോണം അവള് അല്പം അങ്ങോട്ട് മാറിക്കിടന്നു. മുലകള് കട്ടിലില് അമര്ന്നിരിക്കുകയാണ്. ഞാന് കട്ടിലില് ഇരുന്നു. അവളുടെ ശരീരഗന്ധം എന്റെ മൂക്കിലേക്കടിച്ചുകയറി. ഹാ, എന്ത് ഭ്രാന്തമായ ഗന്ധം!
“എവിടെഴുതണം?” ഞാന് ചോദിച്ചു.
ഷൈല ഷര്ട്ട് ലേശം മേലേക്ക് നീക്കി കൊഴുത്ത പുറം നഗ്നമാക്കി. വശത്ത് വയറിന്റെ മടക്ക്!
ഞാനടിമുടി വിറച്ചു. അങ്ങനെ എന്റെ അവസരമിതാ കരഗതമായിരിക്കുന്നു. ഞാന് വലതു ചൂണ്ടുവിരല് കൊണ്ട് ഷൈല എന്നെഴുതി. മാര്ദ്ദവമുള്ള, മിനുത്തുകൊഴുത്ത മാംസത്തിലെ സ്പര്ശം എന്നെ ഒരു അഭൌമതയിലേക്ക് നയിച്ചു.
“പറ”
“ശ്ശൊ മനസിലായില്ല. ഒന്നൂടെ” അവള് ചിണുങ്ങി.
ഞാന് വീണ്ടുമെഴുതി. ഷൈല തല പൊക്കി കണംകാലുകള് ഉയര്ത്തി ആട്ടാന് തുടങ്ങിയിരുന്നു.
“എന്റെ പേരല്ലേ?” അവള് ചോദിച്ചു.
“ഉം”
“ഇനി അടുത്തത്” അവള് പറഞ്ഞു.
“നീ എഴുതുന്നില്ലേ?”
“ഒരാള് പത്തെണ്ണം വീതം എഴുതണം. അടുത്ത പത്ത് മറ്റെയാള്. അങ്ങനെ നാലഞ്ചു റൌണ്ട്. ഏറ്റവും
💬 Comments
View all comments