Chapter Title : ബ്രെയിന് ഗെയിം [Master]
സ്വതന്ത്രരാക്കി ഞാന് അവളുടെ പരന്നുതുടുത്ത വലിയ വയറില് മുഖം പൂഴ്ത്തി. പൊക്കിളിന്റെ ഉള്ളില് നാവു ചുഴറ്റിക്കൊണ്ട് പാവാടയുടെ ചരടില് ഞാന് പിടിച്ചു.
ഷൈല വേഗം എന്നെ തള്ളിമാറ്റി. ഞാന് കത്തി, നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടു നില്ക്കുകയായിരുന്നു. ശക്തിയോടെ ഞാന് അവളുടെ പാവാടച്ചരടൂരി. ഷൈല ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് എന്നെ ശക്തമായി തള്ളിനീക്കി പാവാട വാരിപ്പിടിച്ച് താഴേക്കിറങ്ങി. ഞാന് കിതച്ചുകൊണ്ട് കട്ടിലിന്റെ അരികിലേക്ക് മാറി അവളെ വലിച്ചടുപ്പിച്ച് അരക്കെട്ടില് കൈകള് ചുറ്റി. എന്റെ മുന്പില് നിന്നിരുന്ന അവളുടെ കൊഴുത്ത വയറില് മുഖം അമര്ത്തി ഞാന് പാവാട താഴേക്ക് വലിച്ചു.
“വേണ്ട..പ്ലീസ്” ഷൈല എന്നെ തടയാന് ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ കൈകളുടെ ബന്ധനത്തില് നിന്നും പാവാട ഞാന് വലിച്ചൂരിക്കളഞ്ഞു. അത് താഴേക്ക് വീണപ്പോള് ഞാന് മുഖം മാറ്റി ആര്ത്തിയോടെ നോക്കി. അരക്കെട്ടില് പൂറിനെ മറച്ച് വലിഞ്ഞുകയറിക്കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു പാന്റീസ്!
“ഇതെപ്പോ ഇട്ടു”
ഉന്തിമുഴുത്ത് നിന്നിരുന്ന പൂറിനെ മറച്ചിരുന്ന പാന്റീസില് അത്ഭുതത്തോടെയും അതിലേറെ അത്യാര്ത്തിയോടെയും നോക്കിക്കൊണ്ട് ഞാന് ചോദിച്ചു. തടിച്ചു പുഷ്ടമായ തുടകളുടെ നടുവില് രാജകുമാരിയെപ്പോലെ പരിലസിക്കുന്ന മദപുഷ്പം. ഞാന് അവളെ ചേര്ത്തുനിര്ത്തി കുനിഞ്ഞ് അതിന്മേല് അമര്ത്തി ചുംബിച്ചു. ഇളംപൂറിന്റെ അപ്രതിരോധ്യമായ ഗന്ധം എന്നെ മയക്കിക്കളഞ്ഞു. ആ സുഖചഷകത്തില് മുഖം പൂഴ്ത്തി കുറേനേരം ഞാനിരുന്നു. എന്റെ കൈകള് അവളുടെ മിനുത്ത് മുഴുത്ത ചന്തികളെ തടവിക്കൊണ്ട് പാന്റീസിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. ഷൈല എന്നോട് കൂടുതല് ചേര്ന്നുനിന്ന് എന്റെ ശിരസ്സില് പിടിച്ചു. നിതംബപാളികള് അകത്തി വിരലുകള് ഉള്ളില് പരതി. നല്ല ചൂടുണ്ടായിരുന്നു അവിടെ. രോമമുള്ള ആസനഭാഗത്ത് വിരല് എത്തിയപ്പോള് ഷൈല പുളഞ്ഞു. അവളുടെ ആസനത്തില് എന്റെ വലതുചൂണ്ടുവിരല് പതിഞ്ഞു.
“ഊഹും..വേണ്ട..ഹൂ....” ഷൈല ചീറി.
എന്റെ വിരലുണ്ടോ കേള്ക്കുന്നു? അവന് ആ ദ്വാരത്തിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. പാന്റീസിന്റെ മുകളിലൂടെ പൂറ്റില് ഞാന് കടിച്ചു. അതിന്റെ അടിവശം എപ്പോഴേ കുതിര്ന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവളെ പിടിച്ച് ഞാന് കട്ടിലിലേക്കിട്ടു.
“വേണ്ട
💬 Comments
View all comments