Chapter Title : ബുദൂർ ഇഫ്രീത്തിന്റെ രാജ്ഞി 2 [സൂർദാസ്]

സൗന്ദര്യത്തിൽ മയങ്ങാത്ത ജിന്ന് യുവാക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. ജിന്ന് ലോകത്ത് മുഴുവൻ അവൾ ആ നിലക്ക് പ്രശസ്തയായിരുന്നു... സന്തോഷ കണ്ണീരിലൂടെ അവൾ പറഞ്ഞത്.. "കളി കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ ഇന്നേവരേ വന്നവരെ ഊറ്റുക എന്നല്ലാതെ കളിച്ചവന് എന്തേലും കൊടുക്കുന്നത് ആദ്യമാണെന്നാണ്. "ഖൽബീ .ഫനാ..അലെയ്ക് യാ അമീർ" ( എന്റെ ഹൃദയം നിന്നിൽ വിലയം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു.. രാജകുമാരാ ) അവളുടെ നേർത്ത ശബ്ദത്തിന് സത്യത്തിതിന്റെ സുഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.. എങ്കിലും

"രാജകുമാരനായത് കൊണ്ടുള്ള സുഖിപ്പിക്കലല്ലേ " എന്ന എന്റെ മറുചോദ്യത്തിന് " ഇനി എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കൽ എന്നെ ഭോഗിക്കാൻ വരും എന്ന ഉറപ്പ് തരൂ... അല്ലെങ്കിൽ എന്നെ ഈ സന്തോഷത്തിന്റെ നിമിഷത്തിൽ തന്നെ വധിക്കൂ" എന്നാണ്. കാലിൽ പിടിച്ച് കരഞ്ഞ അവളെ എഴുനേൽപ്പിച്ച് അവൾക്ക് ഒരു തവണ കൂടി ഞാൻ വരും എന്നുറപ്പുകൊടുത്തപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞത് " ഇനി എന്നെ പ്രാപിക്കുന്ന ഓരോ വിരുന്ന്കാരനും നിന്നിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്ന വെറും ദൂതരായിരിക്കും.. ഓരോരുത്തരും ഉണർത്തിയുണർത്തി ഞാൻ പുകഞ്ഞ് നീറി പിന്നെ ജ്വലിച്ച് ലാവയായി പൊട്ടാനാകുമ്പോൾ നീ വന്ന് പെയ്യണം എന്റെ രാജകുമാരാ... അന്ന് ഞാൻ എന്റെ വികാരങ്ങളുടെ തീജ്വാലയെ പെയ്തു ശമിപ്പിക്കുന്ന നിന്റെ മഴയിൽ നനഞ്ഞു വിറച്ച് നിർവൃതിയിൽ കൂമ്പി മയങ്ങി എന്റെ അവസാനത്തെ ഉറക്കമുറങ്ങും." പിന്നീട് 1000 ദിവസം കഴിഞ്ഞാണ് അവളെ സന്ധിച്ചത്.. പുലർച്ചെക്ക് തന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നെഞ്ചിൽ ശാന്തമായി ഉറങ്ങുന്ന അവൾടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന്  ഊർന്ന് തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന തണുപ്പാണ് അവൾ എന്നെന്നേക്കുമായി ഉറങ്ങി എന്ന് തന്നെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയത്. ഓർമ വെച്ചതിന് ശേഷം ഞാൻ ആദ്യമായി കരഞ്ഞതും അന്നാണല്ലോ എന്നോർത്തു ഇഫ്രീത്ത്