Chapter Title : ബുദൂർ ഇഫ്രീത്തിന്റെ രാജ്ഞി 3 [സൂർദാസ്]

വാക്കുകൾ അവളും മൊഴിഞ്ഞു..... " ഖൽബീ.. ഫനാഉൻ ...അലൈക്ക യാ അമീർ" ( രാജകുമാരാ എന്റെ ഹൃദയം അങ്ങയിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു). അൽപം കഴിഞ്ഞ് രണ്ട് പേരും ഉടയാടകൾ അണിഞ്ഞ് ശയ്യയിൽ ഇരുന്നു. ഇഫ്രീത്ത് തലതാഴ്ത്തിയിരിക്കുന്ന ഷെഹ്സാദയുടെ താടിയിൽ പിടിച്ച് പതിയെ ഉയർത്തി ചുണ്ടിൽ ഒരു മൃദു ചുംബനം ചാർത്തി. പിന്നീട് ഇനായ തനിക്ക് തന്ന വൈഡൂര്യ മാല അവളുടെ കഴുത്തിൽ ചാർത്തി കൊടുത്ത് തന്റെ മാറിലേക്ക് ചായ്ച്ചു കിടത്തി മുടിയിഴകൾ മാടിയൊതുക്കി നിന്നെ "എനിക്കിഷ്ടമായി പെണ്ണേ" എന്ന് പറഞ്ഞ് തിരുനെറ്റിയിൽ ഒരു ചുംബനം അർപ്പിച്ച് പോകുവാൻ അനുവാദം കൊടുത്തു... ഇനിയെപ്പോഴെങ്കിലും രാജകുമാരൻ എന്നെ തേടി വരുമോ ഇല്ലയോ എന്ന് ശങ്കിച്ച് വേദന നിറഞ്ഞ മനസ്സുമായി വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ പിന്നിൽ നിന്നും സുൽത്താൻ പതിയെ വിളിച്ചു. "ഷെഹ്സാദ...." അവൾ ഒന്ന് നിന്നു

"എന്റെ തോഴിമാർക്ക് വേണ്ടിയുള്ള അരമനയിൽ നിനക്ക് വേണ്ടിയും ഒരു മുറി ഒഴിച്ചിടാൻ സമ്മതമാണോ" "ഉം". എന്ന് പറഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞോടി വന്നവൾ സുൽത്താനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് തുരുതുരാഉമ്മ വെച്ചു... "ഈ ജീവിതം ഇനി അങ്ങയ്ക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണ്... ഇവിടുന്ന് പോയാൽ എന്നെ മറക്കരുതേ..." . എന്ന് പറഞ്ഞവൾ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. ആത്മ നിർവൃതിയിൽ തുളുമ്പുന്ന ഷഹ്സാദയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി മൈമൂന തന്റെ നഷ്ടത്തേ ഓർത്തൊരു നെടുവീർപ്പിട്ടു കൊണ്ട് വിശ്രമമുറിയിലിരിക്കുന്ന സുൽത്താനെ ഒന്ന് ഏറ് കണ്ണിട്ട് നോക്കി ഒരു പുഞ്ചിരി തൂകി നടന്ന് പോയി... പോകുന്നതിനിടയിൽ സുൽത്താൻ കാണെ തന്നെ ഷെഹ്സാദയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ആഞ്ഞ് മണത്തു സുൽത്താന്റെ വിയർപ്പലിഞ് ഉണങ്ങിയ അവളുടെ കവിളിലും ഒന്ന് നക്കി.ഒരു വട്ടം കൂടി തന്റെ നഷ്ട സാമ്രാജ്യത്തിലെ രാജകുമാരനെ നോക്കി കടക്കണ്ണെറിഞ്ഞ് തല കുനിച്ച് നടന്നു നീങ്ങി.. ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരിയും കണ്ണിൽ ഉറക്കിന്റെ ആലസ്യവും പേറി ആകാശ മുകളിലൂടെ അലസമായി ആലോലം ഒഴുകുന്ന കെറൂബിൽ ഇരിക്കുന്ന സുൽത്താൻ, പെട്ടെന്ന് താഴെ, ദീപാലങ്കാരങ്ങളിൽ കുളിച്ച് നിൽക്കുന്ന ഭീമാകാരമായ ഒരു കൊട്ടാരം കണ്ടു... കടന്നു പോകുന്ന സ്ഥലം ഏതെന്നറിയാൻ കെറൂബിന്റെ മുന്നിലെ സ്ഫടിക ഫലകത്തിലേക്കൊന്ന് നോക്കി... നിഷാപൂർ എന്ന് മിന്നി തെളിഞ്ഞ് മറഞ്ഞു പോയി... 50