Chapter Title : ചാന്ദ്നി ശ്രീധരൻ & അസ്സോസിയേറ്റ്സ് 3 [അർജ്ജുൻ ദേവ്]

ഞാനൊന്നു നിർബന്ധിച്ചതും അലമുറയിട്ടൊരു കാറിച്ചയായ്രുന്നു...

ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി...

കൂട്ടത്തിൽ,

""...നിന്നെ വിഷമിപ്പിച്ചതിന്റെ ശിക്ഷയാ ഇതൊക്കെ..!!""'_ എന്ന് നേരത്തെപറഞ്ഞത് വീണ്ടുമാവർത്തിച്ചുള്ള പതംപറച്ചിൽ കൂടിയായതും എനിയ്ക്കങ്ങോട്ടു വിറഞ്ഞുകേറി...

അവൻ കൊണ്ടുപോയ ഹോട്ടലിന്റെ പേരുവരെ ആയതായ്രുന്നു...

അപ്പഴാണവൾടെ കോപ്പിലെയൊരു മോങ്ങല്.!

""...എന്താടീ..?? എന്താകാര്യം..?? പറ... ഇനിയെങ്ങാനുമവൻ വിഡിയോവല്ലതും കാണിച്ചു ഭീക്ഷണിപ്പെടുത്തിയോ..??"""_ ഞാനവളെ സംശയഭാവത്തിൽ നോക്കിയതു ചോദിച്ചതിന്,

""...ഇല്ല..!!"""_ എന്നുപറഞ്ഞവൾ തലകുലുക്കി...

""...പിന്നെന്താ വീട്ടുകാരോ.. പരിചയക്കാരോ വല്ലതും പൊക്കിയോ..??"""_ എന്നാലതിനും തലകുലുക്കി ഇല്ലാന്നു തന്നെയായ്രുന്നു മറുപടി...

""...ഇനിയവൻ നിന്നെ വേണ്ടാന്നുപറഞ്ഞോ..??"""

""...ഇല്ല..!!"""

""...പിന്നെന്നാ മൈരിനാടീ നീയീക്കിടന്ന് മോങ്ങണേ..??"""_ ക്ഷമനശിച്ചതും എനിയ്ക്കങ്ങട് പൊളിഞ്ഞുകേറി...

""...എടാ... അത്... അതുപിന്നെ... ഒന്നും നടന്നില്ലടാ..!!"""_ മുഖംകുനിച്ച് നേർത്തയൊരു ശബ്ദത്തോടെയവൾ മൊഴിഞ്ഞു...

""...നടന്നില്ലേ..?? പിന്നെ നേരമിരുട്ടുന്നവരെ നിങ്ങള് കണ്ണുംകണ്ണും നോക്കിയിരുന്നോ..??"""_ കുറച്ചു കലിപ്പിൽതന്നെയാണ് ഞാനതുചോദിച്ചത്...

...അവരുതമ്മിൽ കളിയ്ക്കാത്തതിന് ഞാനെന്തിനാണാവോ ഇത്രേം ടെൻഷനാവുന്നത്..??!!

എന്തായാലും പിന്നീടാണ് കഥയിലെ ട്വിസ്റ്റ് പുറത്തേയ്ക്കുവന്നത്...

...കൊണയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോയവനും കൊണയ്ക്കാൻ കൂടെപ്പോയവൾക്കും കൊണയുടെ ബാലപാഠംപോലും അറിയാതെവന്നിട്ട് കുണ്ണ കേറുംമുമ്പേ പാല് ചീറ്റിപ്പോയി.!

...അതേന്ന്... തുണിയുരിച്ചുകിടത്തി ലവൻ കേറ്റുംമുമ്പേ അണ്ടി ഗ്യാസുപോയ ബലൂണായീന്ന്.!

...പിന്നെ പൊങ്ങാതിരുന്ന അണ്ടിയൊന്നു പൊക്കിയെടുക്കാൻ രണ്ടുംകൂടി പഠിച്ചപണി പതിനെട്ടും നടത്തിയിട്ടും പിന്നത് പൊങ്ങീല്ലാന്ന്..!!

അവള് സങ്കടംസഹിയ്ക്കാനാവാതെ ഒരുവിധം പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചതും ഞാനൊറ്റ ചിരിയായ്രുന്നു...

ശെരിയ്ക്കും ചിരിച്ചു... ആർത്താർത്ത്... പൊട്ടിപ്പൊട്ടി ചിരിച്ചു...

...എന്നെ കൂട്ടിനു കൊണ്ടുപോയതോർത്തും.. എന്നെയവിടെ നിർത്തി കാമുകനൊപ്പം കേറിപ്പോയതോർത്തും.. അവന്റെ യാത്ര പറച്ചിലോർത്തും.. കരഞ്ഞുമെഴുകി ആത്മാവും നഷ്ടപ്പെടുത്തി ഞാൻ തിരികെ വണ്ടിയോടിച്ചതോർത്തുമൊക്കെ ഞാൻ നിർത്താതെതന്നെ ചിരിച്ചു...

അപ്പോഴെല്ലാം അതിശയത്തോടെ അത്ഭുതഭാവത്തിൽ അവളെന്നെ നോക്കിയിരിയ്ക്കുവാണ്...

...പാവം കുട്ടി.!

എനിയ്ക്കവളുടെ വിഷമം മനസ്സിലാകുമായ്രുന്നു...

അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവളെ സമാധാനിപ്പിയ്ക്കേണ്ടത്