Chapter Title : ചാന്ദ്നി ശ്രീധരൻ & അസ്സോസിയേറ്റ്സ് 3 [അർജ്ജുൻ ദേവ്]

ഞൊറിഞ്ഞശേഷം അതുള്ളിലേയ്ക്കു കയറ്റിക്കുത്തി...

കുത്തിയുള്ളിലേയ്ക്കു കയറ്റിയ ആ മൃദുലമായവിരലുകൾ എന്റെ ജട്ടിയ്ക്കുമേലേയാണ് ചെന്നുപതിഞ്ഞത്....

ഉടനെയാന്റി കൈവലിച്ചെടുത്തു... ഇല്ലായ്രുന്നെങ്കിൽ തൊട്ടുതാഴെയായി തെറിച്ച് കണ്ണീരൊഴുക്കിനിന്ന കമ്പിക്കുണ്ണയിൽത്തന്നെ ആ വിരലുകൾ തടഞ്ഞേനെ....

""...ഇനി കൊച്ചാ പ്ളേറ്റൊക്കെ കൊണ്ടുവെയ്ക്കേ... ഞാൻ ചന്തൂനെയൊന്നു വിളിയ്ക്കട്ടേ..!!"""_ എന്നുമ്പറഞ്ഞ് ഒന്നും സംഭവിയ്ക്കാത്തമട്ടിൽ ആന്റി റൂമിലേയ്ക്കുപോയി...

പാത്രമൊക്കെ കൊണ്ടുവെച്ചപാടെ ഞാനുമോടി മുറിയിൽച്ചെന്ന് ബാത്ത്റൂമിലേയ്ക്കു കേറി പത്മാന്റിയെയോർത്ത് നീട്ടിയൊരു വാണമങ്ങുവിട്ടു...

അതവരുടെ തടിച്ച ചുണ്ടുകളിലൂടെ മുലക്കുടങ്ങളുടെ മേലേയ്ക്ക് ഒഴുകിച്ചാടുന്നതും, മുലവിടവിനുള്ളിലേയ്ക്ക് ഒളിഞ്ഞുമറയുന്നതും ഞാനെന്റെ മനസ്സിൽക്കാണുകയായ്രുന്നു... എന്തായാലും പിന്നീടു വല്യ സംഭവവികാസങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാതെതന്നെ അന്നത്തെദിവസം കടന്നുപോയി...

സേറയുടെ മിസ്‌കോൾ കണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ വിളിയ്ക്കാൻപറ്റുന്ന മൂഡിലായ്രുന്നില്ല...

തന്നെയുമല്ല, ഉള്ളിലുള്ള പ്ലാൻ പൂർത്തിയാക്കാൻ ചെറിയൊരു ഗ്യാപ്പിടുന്നത് നല്ലതാണെന്നും എനിയ്ക്കു ബോധ്യമുണ്ടായ്രുന്നു...

അങ്ങനെ അന്നുകിടന്നുറങ്ങി, പിറ്റേന്നു രാവിലേയെഴുന്നേറ്റ് ഓഫീസിലേയ്ക്കു കേറാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് നൂറാത്തയുടെ വിളിവരുന്നത്...

ഞാൻ ഫോണറ്റൻഡ് ചെയ്തു...

സംഭവം ഇത്തവിളിച്ചത്, ഇന്നവര് വരില്ലാന്നു പറയാനായ്രുന്നു... അവരുടെ കുഞ്ഞിനേംകൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിലേയ്ക്കു പോണമത്രേ...

ഓഫീസിൽ മാഡംകൂടില്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ എല്ലാം നോക്കിക്കോൾണമെന്നു പറയാമ്മേണ്ടിയാണ് എന്നെവിളിച്ചത്...

...അടിപൊളി.! ഞാൻ നോക്കിനോക്കി പെണ്ണുങ്ങള് രണ്ടെണ്ണമാണ് പെറാൻമുട്ടി നിൽക്കുന്നേ..!!

മനസ്സിലങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണെങ്കിലും ഇത്തയോട് ഞാനെല്ലാത്തിനും ഓക്കേപറഞ്ഞ് കോള്കട്ടാക്കി...

...പുള്ളിക്കാരി ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഇന്നെന്റെകാര്യം മൊത്തത്തിൽ ശോകമാകും.!

ആന്റിയും രാവിലേതന്നെ ബന്ധത്തിലാരുടെയോ കല്യാണമുണ്ടെന്നുമ്പറഞ്ഞ് ഉടുത്തൊരുങ്ങി അവിടേയ്ക്കു പോയിരിയ്ക്കുവാണ്...

ഡൈനിങ്ടേബിളിൽ എടുത്തുവെച്ചിരുന്ന ബ്രേക്ക്‌ഫാസ്റ്റുംകഴിച്ച് ഞാൻനേരേ ഓഫീസിലേയ്ക്കു കേറി...

സേറയപ്പോഴും എത്തിയിട്ടുണ്ടായ്രുന്നില്ല...

...ഇനിയവളും വല്ലവന്റേം കാലിന്റെടേൽ അടയിരിയ്ക്കുവാണോന്ന് ആർക്കറിയാം..??!!

ഇന്നിനി ദിവസംമുഴുവനും ചുമ്മാ ചൊറിയുംകുത്തി ഇരിയ്ക്കേണ്ടിവരുവോ..??

സ്വയംപിറുപിറുത്ത ഞാൻ വിളക്കുംകത്തിച്ചുവെച്ച് എന്റെ ജോലിതുടർന്നു...

വന്നുവന്ന് ഇപ്പോളത്യാവശ്യം ജോലിയൊക്കെ ചെയ്യാനുള്ള പ്രാപ്തിയൊക്കെ എനിയ്ക്കുമായ്ട്ടുണ്ട്.!

അങ്ങനെ ലാപ്പിനുമുന്നിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് സേറയുടെവരവ്...