Chapter Title : ചാന്ദ്നി ശ്രീധരൻ & അസ്സോസിയേറ്റ്സ് 2 [അർജ്ജുൻ ദേവ്]

ക്യാബിനിലേയ്ക്കു വിളിപ്പിയ്ക്കുന്നത്...

""...എങ്ങനെയുണ്ട് വിഷ്ണൂ... പഠിയ്ക്കാനൊക്കെ പറ്റുന്നുണ്ടോ..??"""_ ഞാനകത്തേയ്ക്കുചെന്നതും ചാന്ദ്നിതിരക്കി...

""...കുഴപ്പമില്ല മാം..!!"""_ കൊല്ലാനാണോ വളർത്താനാണോന്നറിയാതെയുള്ള ഒരങ്കലാപ്പ് മുഖത്തു പടർത്തിത്തന്നെയാണ് ഞാനതിനു മറുപടികൊടുത്തത്...

""...കുഴപ്പമില്ലന്നേയുള്ളൂ... എന്നിട്ട് നൂറയങ്ങനല്ലല്ലോ പറഞ്ഞേ..!!"""_ പറയുമ്പോൾ അവളുടെമുഖത്തൊരു ചിരിയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും നല്ല തെളിവുണ്ടായ്രുന്നു... വല്ലപ്പോഴുമാണ് അങ്ങനൊരുഭാവത്തിലൊക്കെ കാണുന്നതുതന്നെ...

അതുകേട്ടതും ഞാനുടനേ നൂറാത്തയെ നോക്കുമ്പോൾ കീഴ്ച്ചുണ്ടുകളെ കടിച്ചുപിടിച്ചൊരു കള്ളച്ചിരിയുമായി നിൽക്കുവാണ് കക്ഷി... കണ്ണുകളിലാകെ എന്തോ കുസൃതിയൊപ്പിച്ചഭാവവും...

""...വിഷ്ണു നല്ലബ്രില്ല്യന്റാന്നാ നൂറപറഞ്ഞത്... നൂറയുടെ ഗുഡ്ബുക്കിലൊരു സ്ഥാനംകിട്ടുകയെന്നത് അത്രയെളുപ്പമൊന്നുമല്ല..!!"""_ കരിമഷിചാലിച്ച കണ്ണുകൾ ലാപ്പിലേയ്ക്കുനീളവേ ചാന്ദ്നി വാക്കുകളെ കൂട്ടിയോജിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഞാൻനിന്നുപരുങ്ങി, ഇനിയിവരുപറയുന്ന വിഷ്ണു ഞാനല്ലേന്നമട്ടിൽ...

""...നൂറാ.."""_ അപ്പോഴേയ്ക്കും മാഡംതുടർന്നു;

""...സുരേഷ്കുമാറിന്റെ വൗച്ചിങ്ങല്ലേ വിഷ്ണുചെയ്തത്..?? എങ്കിലിനിയത് ഫിനാൻഷ്യലാക്കുന്നതുകൂടി കാണിച്ചുകൊടുക്ക്..!!"""

""...ഓക്കേ മാഡം..!!"""_ ഇത്തയതിനു തലയാട്ടി സമ്മതിച്ചശേഷം എന്നേയുംവിളിച്ചു പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി...

""...നിങ്ങളെന്താത്താ അവരോടുപറഞ്ഞേ..??"""_ ക്യാബിനിൽനിന്നിറങ്ങി ചെയറിലേയ്ക്കു നടക്കുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ കണ്ണുതുറിപ്പിച്ചു...

""...നീയെങ്ങനെയുണ്ട്.. ഓക്കേയാണോന്നുചോദിച്ചു... ആള് ബ്രില്ല്യന്റാന്ന് ഞാനുമ്പറഞ്ഞു..!!"""_ ഒരുചിരിയോടെ അവളതുപറയുമ്പോൾ ഞാൻ ചെയറിലേയ്ക്കിരുന്നിരുന്നു...

""...ബ്രില്ല്യന്റല്ല... ദേ എന്നെക്കൊണ്ടൊന്നുമ്പറയിയ്ക്കരുത്... തള്ളിത്തള്ളിയൊടുക്കം മുഞ്ഞീങ്കുത്തിവീഴുമ്പൊ ഞാനൊറ്റയ്ക്കേയുണ്ടാവൂ..!!"""_ കൊതികുത്തിയപോലെ ഞാനിരുന്നുപറഞ്ഞപ്പോൾ,

""...നീയൊന്നൊതുങ്ങിയേ... ഞാനകത്തേയ്ക്കുകേറട്ടേ..!!"""_ ന്നുമ്പറഞ്ഞ് ഇത്ത ടേബിളിനുപുറത്തുനിന്നു... ഞാനുടനേ കാലൊതുക്കിക്കൊടുത്തു...

എന്നാലവളുള്ളിലേയ്ക്കു കടക്കുമ്പോൾ മുഖംഞാൻ മാറ്റിയിരുന്നില്ല...

അപ്പോൾ ഇളംറോസ്നിറത്തിലെ ചുരിദാറിനുള്ളിൽ നിറഞ്ഞുകവിഞ്ഞ കുണ്ടിപ്പാളികൾ എന്റെ മുഖത്തുരഞ്ഞുനീങ്ങി... പഞ്ഞിക്കെട്ടുപോലുള്ള ആ മാംസക്കൂമ്പാരത്തിൽ മുഖംതറച്ചതും സുഖംമൂത്ത് ഞാനിരുന്നുവിങ്ങി...

പക്ഷേ അതു മനസ്സിലാക്കിയപോലെ എന്റെ തലയ്ക്കിട്ടൊരു കൊട്ടുകൂടിതന്നിട്ടാണ് ഇത്ത സീറ്റിൽക്കേറിയിരുന്നത്....

""...നീയങ്ങനെ പേടിയ്ക്കുവൊന്നുമ്മേണ്ട... എന്തേലും സീനുണ്ടായാലും ഞാനുണ്ടല്ലോകൂടെ... അതുകൊണ്ടതുവിട്..!!"""_ ചെയറിലേയ്ക്കിരുന്നശേഷം ഇത്ത കൂട്ടിച്ചേർക്കുമ്പോഴും അവളുടെ കുണ്ടിസ്പർശനമറിയിച്ച സുഖഗോപുരത്തിന്റെമേലേ കിളിപറന്നു നിൽക്കുവായ്രുന്നു ഞാൻ...

...കൈയ്ക്കുപിടിയ്ക്കാതെ വെള്ളമ്പോയാൽ അതുമൊരു കൗതുകമെന്നമട്ടിൽ...

എന്തായാലുമന്നത്തോടെ ഞാനും നൂറാത്തയുംതമ്മിൽ വല്ലാത്തൊരാത്മബന്ധം ഉടലെടുക്കുവായ്രുന്നു...

ഒരുമടിയുംകൂടാതെ വീട്ടിലെക്കാര്യങ്ങളും കെട്ടിയോന്റേം കുഞ്ഞിന്റേം വിശേഷങ്ങളുമെന്നുവേണ്ട അയലത്തെ താത്തയുടെവീട്ടിലെ വരുത്തുപോക്കുവരെ എന്നോടുചർച്ചചെയ്യും...

അതിനു ഞാനെന്തേലും ഊക്കുമറുപടികൊടുത്താൽ എന്നെ കളിയായിത്തല്ലുവേം കൊതികുത്തിയിരിയ്ക്കുവേമൊക്കെ ചെയ്യുന്നതുകാണുമ്പോൾ ഒരുഹരമാ...

നമ്മുടെയാ കളിയുംചിരിയും ഊക്കലും തല്ലുകൂടലുമൊക്കെ സഹിയ്ക്കാവുന്നതിലുമപ്പുറമായപ്പോൾ ഗത്യന്തരമില്ലാതെ സേറയും ഞങ്ങൾക്കൊപ്പം കൂടുവായ്രുന്നു... അല്ലേൽ അവളൊറ്റപ്പെട്ടു പോകുമോന്നൊരു പേടി പെണ്ണിനുണ്ടായിക്കാണണം...

അതുകൊണ്ടാവണം ചാന്ദ്നി ഓഫീസിൽനിന്നിറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ഉടനേയവള് ഞങ്ങടെയടുത്തുവരും... പിന്നെ എന്തലമ്പിനും കക്ഷിയും കൂടെക്കാണും... അതിനിടയിൽ അർത്ഥമറിയാതെയുള്ള നോട്ടവുംചിരികളുമവൾ വെച്ചുനീട്ടിയപ്പോൾ അതുമേറ്റുവാങ്ങി ഞാനിരുന്നു...

അതിനിടയിൽ പത്മാന്റിയുമായുള്ള കൃഷികൾക്കും ഞാൻ മുടക്കം വരുത്തിയിരുന്നില്ല... വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ചാന്ദ്നി വരുംവരെയും സുലഭമായികിട്ടാറുള്ള