Chapter Title : ചാരു എന്റെ അമ്മയും കാമുകിയും [?????⚡]

മതി...

കണ്ണാടിക്ക് മുമ്പിൽ അരക്ക് മുകളിലോട്ട് അർദ്ധ നഗ്നനായി നിന്നപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രെതിക്ജ്ഞ കൂടെ എന്റെ മനസ്സിൽ ഞാൻ ഊട്ടി ഉറപ്പിച്ചു.

സ്റ്റെപ്പുകളിറങ്ങി താഴെ എത്തുമ്പോൾ എന്നെ തന്നെ തുറിച്ച് നോക്കുന്ന ചാരുവിനെ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം നിർവികാരനായി നോക്കി.... എന്നാൽ ആഹ് നോട്ടം എന്റെ ഉറച്ച ശരീരത്തിലേക്കാണ് എന്ന് തോന്നിയ നിമിഷം എന്നിൽ ഒരു തരം നാണം ഉടലെടുത്തു.....

എന്താ ചാരു......!!

വിയർപ്പ് തുടക്കാൻ ഞാനെടുത്ത ടൗവ്വൽ കൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചിനെ മറച്ച് ചോദിച്ചു....

അപ്പോഴേക്കും ചാരു സ്വബോധത്തിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു.....

""അ..... അത്‌.... കണ്ണാ നീ ഇരിക്ക് ഞാൻ കഴിക്കാൻ എടുക്കാം. "

ജാള്യത കാരണം അപ്പൊ വന്ന വാക്കുകൾ തട്ടി വിട്ടുകൊണ്ട് ചാരു വേഗം അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ആഹ് പോക്ക് നോക്കി.... രണ്ട് നിതംബങ്ങളിലും മെടഞ്ഞിട്ട മുടികെട്ട് വന്നിടിക്കുന്നത് കാണാൻ തന്നെ നല്ല ശേലാണ്..... ആഹ് മുടി എങ്കിലും ആയാൽ മതിയായിരുന്നു.... കണ്ടിട്ട് സഹിക്കാൻ വയ്യ.... അവിടെ എന്റെ മുഖമിട്ടുരക്കാൻ എനിക്ക് കൊതിയായി..... ഞാൻ എന്റെ നാക്ക് കടിച്ച് കൊണ്ട് അതിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി.....

ഏതോ ഉൾ വിളിയാൽ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നിരുന്ന ചാരു തിരിഞ്ഞ് നോക്കി..... കണ്ടതോ....!!! ഞാൻ ചാരുന്റെ ബാക്കും നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്നത്.....

ഛെ മോശായിപ്പോയി...!!

ഞാൻ പൊടുന്നനെ മുഖം തിരിച്ചു.... എന്നിട്ടും എന്റെ കഴുകൻ കണ്ണുകൾ ചാരുവിനെ തേടി എന്നോണം നീങ്ങി.

പക്ഷെ ഞാൻ ആഹ് സമയം ചാരുവിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചത് ഒരു തുറിച്ച് നോട്ടമാണ്.... എന്നാൽ എനിക്ക് കിട്ടിയതോ.... ആരെയും മയക്കുന്ന ആഹ് വശ്യമായ പാൽപ്പല്ലുകൾ കാട്ടിയുള്ള ചിരി....

അതെന്നിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം പകർന്നുനൽകി....

"അത്‌ നിന്റെ അമ്മയാണ് സിദ്ധാർഥ് "

ദൈവ വചനം പോലെ ആഹ് വാക്കുകൾ കാതിൽ പതിച്ചതും ഞാൻ എന്നെ തന്നെ ശപിച്ചു. സ്വന്തം അമ്മയുടെ ശരീരം നോക്കി വെള്ളമിറക്കിയവൻ.... ഛെ... ഞാനെന്താ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചിന്തിക്കുന്നത്... ചാരു ഇത്ര കാലം കൂടെ ഉണ്ടായിട്ടും എനിക്കങ്ങനെ ഒരു തോന്നൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ലല്ലോ.....അല്ല ചാരു എന്തിനാ ചിരിച്ചത്.... മൈര് ഒന്നും മനസിലാവുന്നില്ലല്ലോ...

ആഹ് എന്തേലും ആവട്ടെ....