Chapter Title : ചാരുലത ടീച്ചർ 8 [Jomon]

കാലാവസ്ഥയാണ്…. കൊറച്ചു നേരം വെളിയിലെ കാഴ്ചകളൊക്കെ കണ്ടങ്ങനെ ഞാനിരുന്നു…ഇടക്ക് ചാരുവിനെ നോക്കാനും മറന്നില്ലട്ടോ.. പുള്ളിക്കാരിയാണേൽ ഫോണിലും നോക്കി എന്റെ ഷോൾഡറിൽ ചാരിയിരിപ്പുണ്ട്….

ഏതോ വെബ്സീരിസ് കാണുവാണ് ഫോണിൽ…ഏതാണെന്നറിയാൻ വേണ്ടി ഞാനൊന്ന് എത്തി നോകിയെങ്കിലും കാര്യമായൊന്നും മനസിലായില്ല…അല്ലേലും എങ്ങനെ മനസിലാവനാ വല്ല ഇംഗ്ളീഷോ ജാപനീസോ ആണെങ്കിൽ പോട്ടെന്നു വെക്കാം.. ഇതിപ്പോ ഏത് ഭാഷ…. മംഗോളിയൻ വല്ലോം ആവും മിസ്സിന്റെ സ്വഭാവം വെച്ചു

“അതേ നിനക്ക് ഹിന്ദി അറിയാമല്ലോല്ലേ…?

ആകെക്കൂടെ സംശയം തോന്നിയ ഞാനൊന്ന് വീണ്ടും ചോതിച്ചു നോക്കി…

“അറിയാം…നല്ല പച്ച വെള്ളം പോലെ പറയാൻ അറിയില്ലേലും അത്യാവശ്യ പിടിച്ചു നിൽക്കാനുള്ളതൊക്കെ കയ്യിലുണ്ട്…പിന്നെ നീയെന്തിനാ പേടിക്കുന്നെ അവിടെ ഉള്ളവർക്കൊക്കെ മലയാളം അറിയാം…”

“അഹ് അതാ എന്റെ പേടി….. ബീഹാറികളുടെ വായിൽ നിന്ന് കൂടെയേ ഊക്ക് കിട്ടാനുള്ളൂ…ഇതിപ്പോ ട്രെയിൻ പിടിച്ചു ചെന്ന് വാങ്ങിക്കേണ്ട അവസ്ഥയായില്ലേ…”

ഒരു തരം നിർവികാരിതയോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു…. പറഞ്ഞതൊക്കെ സത്യം തന്നെയല്ലേ….. എനിക്കെന്റെയീ സ്വഭാവം ഒന്ന് മാറ്റിയാൽ കൊള്ളാമെന്നുണ്ട്…കിട്ടുന്ന ഊക്കിനെ ഡബിളായി തിരിച്ചു കൊടുക്കാനുള്ള എന്റെ മണ്മറഞ്ഞു പോയ കഴിവിനെ വീണ്ടും പൊടി തട്ടി എടുക്കണം….. എന്നൊക്കെയാണ് എന്റെ ചിന്തകൾ പക്ഷെ ഇതിലും വലിയ ഊക്ക് പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്ക് ആണ് ഞാൻ കയറി ചെല്ലാൻ പോണതെന്ന് എനിക്കപ്പൊ മനസിലായിരുന്നില്ല.. അത് വഴിയേ പറഞ്ഞു തരാം…തല്ക്കാലം ഞാനൊരു ചായ കിട്ടുമോന്ന് നോക്കട്ടെ…

“ഞാനിപ്പോ വരാവേ…!

സീറ്റിൽ നിന്ന് ഞാനെണീക്കുന്നത് കണ്ട ചാരു എന്താണെന്ന ഭാവത്തിലെന്നെ നോക്കി…

“ഇപ്പൊ വരാം…””

അതും പറഞ്ഞവളുടെ പഞ്ഞിപോലുള്ള ചുവന്ന കവിളിൽ പിടിച്ചൊന്ന് ഞെക്കി വിട്ട ശേഷം ഞാൻ സീറ്റിൽ നിന്നെണീറ്റു…

ഇടംവലമൊന്നു നോക്കിയ ശേഷം അടുത്ത തന്നെയുള്ള ഡോറിനരികിലേക്ക് നടന്നു…സ്ലീപ്പർ കോച്ചിന്റെ സൈഡിലൂടെ ആണ് അധികവും ചായ വിൽക്കുന്നവരെ കണ്ടിട്ടുള്ളത് ഏതായാലും അവിടെവരെയൊന്ന് പോയി നോക്കാമെന്ന് കരുതി….

അധികമൊന്നും അലഞ്ഞു തിരിയേണ്ടി വന്നില്ല ആദ്യത്തെ ബോഗിയിൽ നിന്നൊന്ന് വട്ടം തിരിഞ്ഞപ്പോ തന്നെ കണ്ടു ഒരു പയ്യൻ കോഫീ കോഫീന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു വരുന്നത്…. ഡോറിനരികിൽ വച്ചു തന്നെ ഞാനവനെ പിടിച്ചു നിർത്തി

“കോഫി മാത്രേ ഉള്ളോ…?

“ഫിൽറ്റർ കോഫി ഒണ്ട്…. “”

പയ്യനാ കയ്യിൽ