Chapter Title : ചാരുലത ടീച്ചർ 8 [Jomon]

ചോദ്യത്തിന് മറ്റൊരു അർത്ഥം കൂടി ഉള്ളതായിട്ടില്ലേ….

ഇനിയും വേണോ എന്നൊരു അർത്ഥം………

“പോരാ…ഒന്നൂടെ വേണം ചാരു…!

പിള്ളേര് കൊഞ്ചി പറയും പോലുള്ളെയാ എന്റെ ചോദ്യത്തിൽ ചിരിപൊട്ടിയ മിസ്സ്‌ എങ്ങനെയൊക്കെയോ ചുണ്ടുകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചാ ചിരിയെ ഒതുക്കി നിർത്താൻ ശ്രമിച്ചു…വേറൊന്നുമല്ല ബാക്കി ആളുകളൊക്കെ ഉറക്കമല്ലേ.. അതിനിടയിലിവളുടെ ആസ്ഥാനത്തുള്ള അട്ടഹാസം കൂടിയായാൽ പിന്നെ ഉഷാറായി….

ഏതായാലും എന്റെ ആവശ്യം നിറവേറ്റാനായി താഴ്ന്നു വരുന്ന മിസ്സിന്റെ മുഖം കണ്ടതോടെ ഞാൻ മാന്യനായി അനങ്ങാതെ അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു…

പെണ്ണിന്റെ മുഖത്തൊരു വല്ലാത്ത ഭാവമാണ്…മുൻപൊരിക്കലും ഇതുപോലെ കണ്ടിട്ടില്ല ഞാൻ….. അതിപ്പോ എങ്ങനെന്ന് ചോദിച്ചാൽ സകല കണ്ട്രോളും പോയിട്ടും എങ്ങനെങ്കിലും ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങളെ പിടിച്ചു നിർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നൊരു ഭാവമാണ്…അതുകൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു ചാരു പതിവിലധിമായി വിയർക്കാനും ശരീരം മുഴുവനായി ചൂട് കൊണ്ട് പൊതിയാനും തുടങ്ങി…കാറ്റ് പോലും കയറേണ്ടെന്ന ഭാവത്തിലാണ് ഞാനവളെ ഒട്ടി കിടക്കുന്നത്.. എന്നിട്ടുമാ ശരീരം വിറക്കുന്നത് എനിക്ക് അറിയാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്….

വശ്യമായ കണ്ണുകളോടെ താഴ്ന്നു വരുന്ന മുഖത്തെയും നോക്കി കിടന്നയെന്റെ കവിളിലവളുടെ നനവാർന്ന ചുണ്ടുകൾ വീണ്ടും ഒരിക്കൽ കൂടെ പതിഞ്ഞു…

“ഹ്മ്മ്…ഇത് കൊള്ളാം…ഇതിനൊരു പ്രത്യേക ഫീൽ ഉണ്ടായിരുന്നു മിസ്സേ…”

“അപ്പൊ എനിക്കില്ലേ….?

കീഴ് ചുണ്ടു മലർത്തികൊണ്ട് ചാരുവിന്റെ ചോദ്യം…ശെരിയായി പറഞ്ഞാ മിട്ടായി കിട്ടാത്തതിനു സങ്കടം പിടിക്കുന്ന കൊച്ചു കുഞ്ഞിന്റെ ഭാവം….

“എവിടെ വേണം എന്റെ മിസ്സിന്…. കവിളിലോ നെറ്റിയിലോ….?

ഒരുമ്മ കൊടുക്കാനുള്ള വകുപ്പ് കിട്ടിയതോടെ ഞാൻ പഴയതിലുമൊന്ന് ഉഷാറായി ചോദിച്ചു… മുഖത്തേക്ക് വീണു കിടക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ ഒന്നുകൂടെ കോതിയൊതുക്കി ഞാനവളുടെ മുഖമാകെയൊന്ന് നോക്കി….

നല്ല ചുവന്നു പഴുത്ത ചാമ്പക്ക പോലുണ്ട് പെണ്ണിന്റെ മുഖം….

“ഇവിടെയോ അതോ ഇവിടെയോ…?

അവളുടെ നെറ്റിയിലും പഞ്ഞിപോലത്തെ കവിളിലുമൊന്ന് ചൂണ്ടുവിരൽ കൊണ്ട് കുത്തി ഞാൻ ചോദിച്ചു….

പക്ഷെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ മിസ്സിന്റെയാ ചൂണ്ടുവിരലിൽ പിടിച്ചു നിർത്തി…എന്തായെന്ന സംശയഭാവത്തിൽ ഞാനവളെയൊന്ന് നോക്കിയതും മിസ്സാ പിടിച്ചു വച്ച ചൂണ്ടുവിരൽ കൊണ്ട് സ്വയം തന്റെ നെറ്റിയിലൊന്ന് തട്ടി നോക്കി…

“ഇവിടെയാണോ…?

സംശയത്തോടെ ഞാനവളെ നോക്കി…

പക്ഷെ അല്ലായെന്ന ഭാവത്തിലവൾ തലയാട്ടി…പിന്നെ മെല്ലെയാ വിരൽ കണ്ണിനു സൈഡിലൂടെ തന്നെ താഴേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു കവിളിൽ തട്ടിച്ചു…

“ഇവിടെയാ…?

കവിളിലായിരിക്കുമെന്ന് കരുതി