Chapter Title : ചാരുലത ടീച്ചർ 8 [Jomon]

മുഴുകി കിടക്കുമ്പോളായിരിക്കും ഈ പൂറ്റിലെ ട്രെയിൻ വല്ല തുരങ്കത്തിലും പോയി കേറുന്നത്…. കടകട എന്നും പറഞ്ഞു ട്രാക്കിൽപോയി കല്ലടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറക്കുന്നത്…..

മൈര് ബോഗിക്കുള്ളിലേക്ക് നേരാവണ്ണം വെളിച്ചം പോലും വന്നു തുടങ്ങിയിട്ടില്ല അതിന് മുൻപേ ഉറക്കം പോയ ദേഷ്യത്തിൽ ഞാനെണീറ്റു നോക്കുമ്പോളാണ് എന്നെത്തന്നെ നോക്കികൊണ്ട് സൈഡിലെ കമ്പിയിൽ തലചാരിയിരിക്കുന്ന മിസ്സിനെ കണ്ടത്…

“സമയമെത്രയായി…?

കണ്ണ് തുരുമ്മിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ചാരുവിനോട് ചോദിച്ചു

“അഞ്ചര കഴിഞ്ഞതേ ഉള്ളു…!

തെളിച്ചം കുറഞ്ഞൊരു ചിരിയോടെ ആണ് പെണ്ണിന്റെ പറച്ചിൽ…അപ്പൊ മിക്കവാറും പുള്ളിക്കാരിയുടെ ഉറക്കവും ഗോവിന്ദയായ മട്ടാണ്…..

ഇത്ര നേരത്തെഎണീറ്റിട്ട് വേറൊന്നും ചെയ്യാനില്ലാത്തോണ്ട് ഞാൻ എണീറ്റപോലെ തന്നെ വീണ്ടുമാ സീറ്റിലേക്ക് കേറികിടന്നു.. കണ്ണടച്ചു നോക്കാം എങ്ങാനും നിദ്രാദേവി ഇതുവഴി വന്നാലോ….

എന്നും വിചാരിച്ചു കിടന്നതല്ലാതെ ഒരു മൈരും വന്നില്ല…അപ്പോളാണ് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത് അപ്പുറത്തായി കിടന്നിരുന്ന ഫാമിലിയെ കാണുന്നില്ല……ശെടാ ഇതുങ്ങളെല്ലാം ഇതെവിടെ പോയി…..

“ശൂ ശൂ…..!!!

കമ്പിയിൽ ചാരി മെല്ലേ ഉറക്കം പിടിച്ചു തുടങ്ങിയ ചാരുവിനെ ഞാനൊന്ന് വിളിച്ചു നോക്കി…. പാമ്പ് ചീറ്റും പോലുള്ള ശബ്ദമായത് കൊണ്ട് തന്നെ പെണ്ണ് പെട്ടെന്ന് തന്നെ കണ്ണുതുറന്നെന്നെ നോക്കി…

“ഹ്മ്മ്…. “

കണ്ണും രണ്ടുമുരുട്ടി കൊണ്ട് പെണ്ണൊന്നു മൂളി….

“അതേ അപ്പുറത്ത് കിടന്നവരൊക്കെ എവിടപോയി…?

കിടന്നിടത്തുനിന്ന് തലമാത്രം പൊക്കിഞാൻ ചോദിച്ചു…എണീറ്റിരിക്കാൻ വയ്യന്നെ…

“അവരൊക്കെ രാവിലെ തന്നെ സ്റ്റേഷനിൽ ഇറങ്ങി…നീ നല്ല ഒറക്കമായിരുന്നു…”

ഏഹ് രാവിലെ തന്നെയോ…ഞാൻ വേഗം തന്നെ തലതിരിച്ചു പുറത്തേക്ക് നോക്കി…അതാണ്ടെ പടുകൂറ്റൻ കെട്ടിടങ്ങളും ട്രാക്കിന്റെ സൈഡിലായി കൊറേ കോളനിപോലെ തോന്നിക്കുന്ന ചെറിയ ചെറിയ വീടുകളും.. ഒറ്റ ഒന്നിനും നമ്മുടെ വീട്പോലെ മുറ്റമില്ല.. നേരെ ഡോറും തുറന്നിറങ്ങുന്നത് റോഡിലേക്കൊ അല്ലെങ്കിൽ വല്ല അഴുക്കു ചാലിലേക്കോ ആയിരിക്കും….

“അയ്യോ…. ചാരു അപ്പൊ രാവിലെ ഞാൻ നിന്നേം കെട്ടിപിടിച്ചു കിടക്കുന്നത് അവര് കണ്ടു കാണോ…?

ശ്ശെയ്യ്‌…മാനം കപ്പല് കേറിയല്ലോ…

“പിന്നെ കാണാണ്ടാണോ…അവരെണീറ്റ് ബാഗ് പാക്ക് ചെയ്യുന്നെന്റെ ഇടയിലാ ചേച്ചി വന്നിരുന്നു യാത്ര പറയാൻ…പക്ഷെ പുതപ്പു മൂടി കിടന്നോണ്ട് നിന്റെ തല മാത്രേ കണ്ടു കാണൂ…”

പതിവ് ചിരിയോടെയാണ് മിസ്സത് പറഞ്ഞത്.. അഹ് അല്ലേലും ഇവൾക്കെന്തു കൊഴപ്പം.. ഞാനല്ലേ