Chapter Title : ചാരുലത ടീച്ചർ 8 [Jomon]

റിങ് ചെയ്തതാ…വേറൊന്നുമല്ല…. “

“ഹ്മ്മ്….. ഞാനൊന്ന് പേടിച്ചു പോയി…”

ഫോണിൽ നിന്നുള്ള ശബ്ദമാണെന്നറിഞ്ഞതോടെ സമാധാനമായ ചാരുവൊരു ചെറു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…

“നീയെന്തിനാടി പേടിക്കുന്നെ…ഞാനില്ലേ കൂടെ…!

മിസ്സിനെ ഒന്ന് കൂടെ കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് ഞാനവളുടെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു…

“അതാ കുട്ടാ എന്റെ പേടി…ഇപ്പൊ തന്നെ കണ്ടോ…ഞാൻ വേണമെന്ന് വെച്ചിട്ടല്ല…ന്നാലും നീയിങ്ങനെ അടുത്തു കിടന്നു അവിടേം ഇവടെമൊക്കെ തൊട്ടും പിടിച്ചും നോക്കുമ്പോ എന്റെ തന്നെ കണ്ട്രോളാ പോണേ…”

സ്വയം തലക്കൊരു കിഴുക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് പെണ്ണ് പറഞ്ഞു…

“ഓഹോ അപ്പൊ ഞാനാണോ കുറ്റക്കാരൻ..?

“അങ്ങനാണോ ബുദൂസെ ഞാൻ പറഞ്ഞെ….”

“അങ്ങനല്ലേ…?

“അല്ല….. വാ വന്നേ…ഉറങ്ങാൻ നോക്ക് സമയം ഒരുപാടായി…നാളെ വൈകിട്ടത്തോടെ നമ്മളവിടെയെത്തും.. “

അതും പറഞ്ഞെന്നെ മിസ്സവളുടെ മാറോട് ചേർത്തു കിടത്തി….. മെല്ലേ മെല്ലേ പുറത്തു തഴുകുന്നുമുണ്ട്…

“ഹാവൂ…സമാധാനമായി…..”

ചൂട് വമിക്കുന്നയാ പഞ്ഞിക്കെട്ടുകളിലേക്ക് മുഖംച്ചേർത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു…കണ്ണുകളടച്ചാണ് ഞാനത് പറഞ്ഞതെങ്കിലും മിസ്സിന്റെ മുഖത്തിപ്പോ നിറഞ്ഞു നിക്കുന്നയൊരു പ്രത്യേക ചിരിയുണ്ട്…അതെനിക്ക് കണ്ണു തുറക്കാതെ തന്നെ തിരിച്ചറിയാനാവും…….

—----------------------

നല്ലൊരുറക്കത്തില്ലങ്ങനെ മുഴുകി കിടക്കുമ്പോളായിരിക്കും ഈ പൂറ്റിലെ ട്രെയിൻ വല്ല തുരങ്കത്തിലും പോയി കേറുന്നത്…. കടകട എന്നും പറഞ്ഞു ട്രാക്കിൽപോയി കല്ലടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറക്കുന്നത്…..

മൈര് ബോഗിക്കുള്ളിലേക്ക് നേരാവണ്ണം വെളിച്ചം പോലും വന്നു തുടങ്ങിയിട്ടില്ല അതിന് മുൻപേ ഉറക്കം പോയ ദേഷ്യത്തിൽ ഞാനെണീറ്റു നോക്കുമ്പോളാണ് എന്നെത്തന്നെ നോക്കികൊണ്ട് സൈഡിലെ കമ്പിയിൽ തലചാരിയിരിക്കുന്ന മിസ്സിനെ കണ്ടത്…

“സമയമെത്രയായി…?

കണ്ണ് തുരുമ്മിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ചാരുവിനോട് ചോദിച്ചു

“അഞ്ചര കഴിഞ്ഞതേ ഉള്ളു…!

തെളിച്ചം കുറഞ്ഞൊരു ചിരിയോടെ ആണ് പെണ്ണിന്റെ പറച്ചിൽ…അപ്പൊ മിക്കവാറും പുള്ളിക്കാരിയുടെ ഉറക്കവും ഗോവിന്ദയായ മട്ടാണ്…..