Chapter Title : ചാരുലത ടീച്ചർ 8 [Jomon]

എത്തണമെന്നാണ് ടീച്ചറുടെ ഓർഡർ…ഡ്രെസ്സെല്ലാം പാക്ക് ചെയ്ത ചെറിയ സൈഡ് ബാഗും എടുത്തു ഞാനമ്മയുടെ പിറകെ നടന്നു…ഉമ്മറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയതേ കണ്ടു അജയനെയും ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അച്ഛനെ…. മൂപര് പിന്നെങ്ങനെയാണ് അജയനെ എപ്പോ കണ്ടാലും പിടിച്ചു നിർത്തി ഉപദേശിക്കും…വല്യ കാര്യമൊന്നുമില്ല എന്നാലും അവനതും കേട്ടങ്ങനെ നിക്കണത് കാണാം…ചിലപ്പോ ബഹുമാനം കൊണ്ടാവും…

“ആഹ് വന്നോ…സമയം കളയാൻ നിൽക്കണ്ട എന്നാൽ…അജയാ വണ്ടി നോക്കി ഓടിച്ചാൽ മതി തിരക്ക് കൂടുതൽ ആവും ടൗണിലേക്ക്…”

അവസാനതരി ഉപദേശം കൂടി കൊറച്ചു വെള്ളത്തിൽ കലക്കി ഒഴിച്ച ശേഷം അച്ഛനൊരു സൈടായി…

“അഹ് പിന്നേയ് കൊറച്ചു പൈസ നിന്റെ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് ഇട്ടിട്ടൊണ്ട് അച്ഛൻ…ഏതായാലും കല്യാണത്തിന് പോകുവല്ലേ ആ കൊച്ചിനെന്തെങ്കിലും ഗിഫ്റ്റ് കൂടെ വാങ്ങി കൊടുക്കണേ…”

അരഭിത്തിയിൽ ചാരിയിരുന്നുകൊണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞു…

ഞാൻ രണ്ട് പേരെയും ഒന്ന് നോക്കി…ഹ്മ്മ്…ചെറിയൊരു മങലുണ്ട് രണ്ടിന്റെയും മുഖത്ത്….

“അതൊക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം…പിന്നേയ് രണ്ടാളും വല്യ അടിപിടിയൊന്നും കൂടാതെ ഇരുന്നോണം…”

“ഒന്ന് പോയെടാ…അവനൊരു വല്യ കാർന്നോരു വന്നേക്കുന്നു…”

ആഹ് ബെസ്റ്റ്…ഒന്ന് ആശ്വസിപ്പിച്ചു പോകാമന്ന് വെച്ചപ്പോ അവിടെയും എനിക്കിട്ട് ഊക്കോ….

“അപ്പൊ ശെരി…അജയാ വാടാ…ഇനിയും നിന്നാൽ ചെലപ്പോ എന്നെ ഫ്‌ളൈറ്റിൽ അയക്കും ഇവർ…”

അജയനെയും കൂട്ടി ബൈക്കിൽ കേറിയിരുന്നു ഞാൻ ഒന്നൂടെ പിറകിലേക്ക് നോക്കി…. ഓഹ് രണ്ടിനും ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല…ഇതിപ്പോ എന്നെപ്പറഞ്ഞു വിട്ടിട്ട് ഇതുങ്ങൾക്ക് വേറെ വല്ല പ്ലാനുമുണ്ടോ…. മാറിനിന്നു പരസ്പരം എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്ന അച്ഛനെയും അമ്മയെയും നോക്കി ഞാൻ കൈ വീശി കാണിച്ചു…

“റ്റാറ്റാ…. ഞാൻ പോയി മരുമോളെ കൂട്ടികൊണ്ട് വരാം…. “

എന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും അജയൻ വണ്ടി മുൻപോട്ടെടുത്തു….. അല്ലെങ്കിൽ എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് അവനറിയാം…

“മൈരേ നിനക്ക് പ്രാന്താണോ…?

വീടിന്റെ ഗേറ്റ് കടക്കാനായതും അജയന്റെ ചോദ്യമെത്തി…. ഞാനതിനൊരു ചിരിയോടെ അവനോട് ഫ്രണ്ടിലെ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കാൻ പറഞ്ഞു…..

എനിക്ക് നന്നായിട്ടറിയാം പിറകിലുള്ളവരുടെ റിയാക്ഷൻ എന്താണെന്ന്…അച്ഛൻ അമ്മയോട് എന്തോ പറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്….

“അല്ലമോനെ.. നീ ശെരിക്കും കല്യാണത്തിന് പോണതാണോ അതോ മിസ്സിന്റെ കൂടെ ഒളിച്ചോടി പോകുവാണോ…?

സിഗ്നല് കാത്തു നിൽകുമ്പോളാണ് അജയന്റെ ചോദ്യം…..

“ഏയ്‌.. അങ്ങനെ ഒളിച്ചോടാൻ പ്ലാനൊന്നുമില്ല…ഭാവിയിലേക്ക് ചിലപ്പോ പ്ലാൻ ചെയ്യേണ്ടി വന്നേക്കാം…അങ്ങനെ