Chapter Title : ചക്കിനു വെച്ചത്

പോകും . രജനി അതിലെ പോകാറില്ല . കാരണം ഇരുൾ മൂടി കിടക്കുന്ന വഴിയേ പോകാനുള്ള പേടി തന്നെ . കല്യാണിയമ്മ കവലയിൽ എത്തി കടയിൽ നിന്ന് അരിപ്പൊടി , കടല ഒക്കെ വാങ്ങാൻ നേരം കടയിലെ സോമൻ ചേട്ടൻ അവരോടു പറഞ്ഞു . " അവനെന്തിയെ കല്യാണിയമ്മേ .....?" സോമ ചേട്ടന്റെ നോട്ടം കല്യാണിയമ്മേടെ മുലയിടുക്കിൽ ആണ് ചോദിക്കുമ്പോഴും . നേരത്തെ അയാളുടെ നോട്ടം കാണുമ്പോ കല്യാണിയമ്മ തോർത്ത് ശെരിക്കിടും . ഇന്ന് അങ്ങനിട്ടില്ലന്നു മാത്രമല്ല . ശെരിക്കൊന്നു കുനിഞ്ഞു അല്പം കാണിച്ചു കൊടുക്കുകേം ചെയ്തു . " അവൻ കളി കാണാൻ പായയി സോമൻ ചേട്ടാ ' ' അവനീ കാളി ഒക്കെ കണ്ടു നടക്കാൻ ആണല്ലോയോഗം " അയാൾ അവരുടെ തോർത്തിനിടയിൽ കൂടി കാണാവുന്ന പൊക്കിളിൽ നോക്കി വെള്ളമിറക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

" ഏയ് ..അവൻ ഇപ്പൊ നല്ല പോലെ കളിക്കും " കല്യാണിയമ്മ അതെ നാണയത്തിൽ പറഞ്ഞു . സോമന്‌ അമ്പലപ്പറമ്പിലെ കളിയാണ് അവർ പറഞ്ഞതെന്ന് ഓർത്തു " എന്നാടാ ഇന്ന് കളി ഇല്ലേ ?" സോമൻ അതിലെ പോയ ഒരുത്തനോട് വിളിച്ചു ചോദിച്ചു " ഓ !! ആളില്ല ചേട്ടാ ...ഞങ്ങള് കുറച്ചു നേരം വർത്തമാനം പറഞ്ഞിട്ടു പൊന്നു " കല്യാണിയമ്മ അത് കേട്ട് തിരുത്തി കൂട്ടി . മോനിച്ചൻ നേരത്തെ വന്നാ ഒരു കാളി കളിക്കാം ...പറ്റൂങ്കി രാത്രി ഒന്നൂടി കളിക്കണം ...നാളെ രജനി വന്ന...പിന്നെ എങ്ങാനാകുന്നു പറയാൻ പറ്റില്ലലോ " ഇന്നെന്നാ മരുമകള് പൊന്നെ ...നാളെ ബസ് സമരമായതു കൊണ്ടാരിക്കും അല്ലെ ?" സോമന്റെ വാക്കുകൾ ആണ് കല്യാണിയമ്മയെ ചിന്തയിൽ നിന്നുണർത്തിയത് " ആര് ?" " നിങ്ങടെ മരു മോള് ....?" " ങേ!! നാളെ ബസ് സമരമാണോ ?" " അതെ ....മോള് കുറച്ചു മുൻപാ ബസിറങ്ങി പോയത് " കല്യാണിയമ്മേടെ നെഞ്ചിൽ കൂടി ഒരാന്തൽ മുകളിലേക്ക് കയറി " ഈശ്വരാ ...മോനിച്ചൻ കളി ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് ?""" രജനി വീട്ടിൽ വന്നു വേഷം മാറുകയായിരുന്നു