Chapter Title : ചക്കയും ഉപ്പാന്റെ പൂതിയും [ജുമൈലത്] [Climax]

വന്ന സന്തോഷത്തോടെ ഉപ്പ കോഴിക്കോട് ഒന്ന് ചുറ്റിയടിച്ചു. ഷഹാനക്ക് പുതിയ വസ്ത്രങ്ങൾ വാങ്ങി. പണ്ട് മകളെ നോക്കാൻ നിന്നവൾ എടുത്തോണ്ട് പോയ ആഭരണങ്ങൾക്ക് പകരം പുതിയത് വാങ്ങാൻ ജ്വല്ലറിയിൽ കയറി. കൂടുതൽ പണികളില്ലാത്ത ഒരു മാല വാങ്ങി. മകളുടെ ഒഴിഞ്ഞ് കിടന്ന നീണ്ട കാലുകൾ ഉപ്പയുടെ മനസിനെ കുറച്ചൊന്നുമല്ല വിഷമിപ്പിച്ചിരുന്നത്. കുറേ തിരഞ്ഞ് മനസിന് ഇണങ്ങിയ നൂലു പോലെത്തെ ഒരു സ്വർണ്ണ പാദസരം  മകൾക്ക് ഉപ്പ വാങ്ങി. ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടിന് മാറ്റേകാൻ ഒരു അരഞ്ഞാണം കൂടി എടുത്തു. ശേഷം പല ഇടത്തും ചുറ്റി കറങ്ങി ഹാർബറിൽ നിന്നും വലിയ മത്തിയും വാങ്ങി തിരിച്ച് വീട്ടിലെത്തി.

“എന്ത് മീനാ”?

“ഉണ്ട മത്തിയാ”

ഉച്ചക്ക് മത്തിയും കൂട്ടി ചോറുണ്ടു കഴിഞ്ഞ്

ഒരിത്തിരി നേരം കിടക്കാൻ മുറിയിലെത്തിയപ്പോൾ ഷഹാന കുട്ടിക്ക് പാലുകൊടുക്കുന്നതാണ് ഉപ്പ കണ്ടത്.

“കിടത്തുന്നില്ലേ”?

“അത്രക്ക് തെരക്കായോ”?

“ഇല്ല. ഓൻ ഒറങ്ങുമ്പോ ഒറങ്ങിക്കോട്ടെ. ഇന്റെ കാലം കഴിഞ്ഞാലും ഇതൊക്കെ നോക്കാൻ ആകെ ഉള്ള ഒരു ആൺ തരിയല്ലേ”

ഉപ്പ പൂമുഖത്ത് പോയി ഇരുന്നു.

“ഉപ്പാ.. ഈ തൊട്ടിൽ ഒന്ന് പിടിച്ച് തരീ”

മകൻ ഉറങ്ങിയപ്പോൾ ഷഹാന ഉപ്പയെ വന്ന് വിളിച്ചു. കുഞ്ഞ് ഉണരാതിരിക്കാൻ മന്ത്രിക്കുന്ന പോലെയാണ് അവൾ സംസാരിച്ചത്. കുട്ടിയെ തൊട്ടിലിൽ കിടത്തി അവർ കട്ടിലിലേക്ക് കയറി. ആ സമയത്താണ് മഴ പെയ്തത്. തുണി എടുക്കാൻ ഷഹാന പുറത്തേക്ക് ഓടി. തുണി എടുത്ത് വെച്ച് ആകെ നനഞ്ഞുകുളിച്ച് വന്ന മകളെ ഉപ്പ നോക്കിയിരുന്ന് പോയി. തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന ശരീര വടിവുകൾ കാരണം ദേഹത്ത് ഒട്ടിപ്പിടിച്ച നൈറ്റിയിൽ മകളുടെ മാദകത്വം പതിന്മടങ്ങ് വർദ്ധിച്ചതായി ഉപ്പക്ക് തോന്നി. നനഞ്ഞു ദേഹത്തൊട്ടിയ കോട്ടൺ മേക്സി ഉപ്പ ഊരി എറിഞ്ഞു.

“അത് ഇത് കഴിഞ്ഞാ വേണ്ടതല്ലേ ഉപ്പാ”

“ഇയ്യ് ഒണങ്ങിയത് ഒന്നെടുത്ത് ഇട്ടോ”

ഉപ്പ മേശയിൽ നിന്നും ഒരു കവറെടുത്തു. അതിനുള്ളിലെ ആഭരണങ്ങൾ മകളുടെ നഗ്ന മേനിയിൽ അണിയിച്ചു. വെളുത്ത ശരീരത്തിന് സ്വർണാഭരണങ്ങൾ കാന്തി കൂട്ടി.

“പൈസ പോയേല് അത്രക്ക് വെഷമൊന്നും ഇല്ലേന്നു.. മേല് ഒര് തരി പൊന്നില്ലാതെ ഇയ്യ് നടക്കുന്നത് കണ്ടാ ഉപ്പാക്ക് ഏറെ സങ്കടായത്”