Chapter Title : ചക്കയും ഉപ്പാന്റെ പൂതിയും [ജുമൈലത്] [Climax]

കിടന്നു. ഷഹാനയെ ചേർത്തു പിടിച്ചു തലോടി.

പിറ്റേ ദിവസം തന്നെ അവർ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി. ഉപ്പാക്ക് സമാധാനം ആവാൻ വേണ്ടി കുറെയേറെ ടെസ്റ്റുകൾ ചെയ്തു. മകൾക്ക് പ്രേത്യേകിച്ച് ഒരു പ്രശ്നവും ഇല്ല എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഉപ്പക്ക് ആശ്വാസമായത്. എന്നിട്ടും മതിയാവാഞ്ഞ് എന്തൊക്കെയോ നേർച്ചയൊക്കെ നേർന്നു.

അന്നത്തെ സംഭവത്തിന്‌ ശേഷം ഉപ്പ ഷഹാനയെ കൂടുതൽ സ്നേഹത്തോടെ പരിചരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്നെയും മകളെയും തനിച്ചാക്കി പോയ ഭാര്യയുടെ ഓർമ്മകൾ തന്നെയായിരുന്നു അതിന് കാരണം.

രാവിലെ തോട്ടത്തിൽ പോയി കാര്യങ്ങളൊക്കെ നോക്കി ഉച്ചയായപ്പോഴത്തേക്ക് ഉപ്പ തിരിച്ചെത്തി.

ഉപ്പ ഉച്ചക്ക് ഉണ്ണാൻ വരും എന്ന് അറിയാമായിരുന്ന ഷഹാന വിഭവ സമൃദ്ധമായ ഊണൊരുക്കിയിരുന്നു. മട്ടനും ഉപ്പാക്ക് ഇഷ്ടപെട്ട പുഴമീൻ വറുത്തതും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“ഇങ്ങള് ഷോപ്പില് പോയീലെ”?

അവൾ അറിഞ്ഞിട്ടും അറിയാത്ത പോലെ ചോദിച്ചു.

“ഇയ്യ് ഇതൊക്കെ ഉണ്ടാക്കി കാത്തിരിക്കുമ്പോ എങ്ങനേ ഷോപ്പില് പോവാൻ തോന്നാ”

ഉപ്പ ഇരുന്നു. അവൾ വിളമ്പി. ഉപ്പാന്റെ കൈകൾ ചേർന്ന് നിന്ന് വിളമ്പുന്ന അവളുടെ ചന്തിയിൽ ഓടിക്കളിച്ചു.

“എന്തെ ഈ ഡ്രെസ്സില്”?

“ഉപ്പാക്ക് പിടിക്കാൻ സൗകര്യായിക്കോട്ടേന്ന് വെച്ചു”

അവൾ ഉപ്പയുടെ മടിയിൽ ഇരുന്നു. രണ്ട് പേരും പരസ്പരം കഴിപ്പിച്ചു.

ഉച്ചമയക്കത്തിന് മുറിയിലേക്ക് പോവാതെ ഉപ്പ ചാരു കസേരയിൽ ചാരി കിടക്കുന്നത് കണ്ട് ഷഹാന ഉപ്പയുടെ ദേഹത്തോട്ട് വലിഞ്ഞു കയറി.

“ഇന്നെന്താ ഉപ്പാ പതിവില്ലാതെ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നെ”?

“ഒന്നൂല്ല. അല്ലേലും പതിവില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളാണല്ലോ നടക്കണത്”

“ഷോപ്പില് എടക്കൊക്കെ പൊയ്ക്കോണ്ട്… പേരക്കുട്ടീനേം കൊഞ്ചിച്ച് ഇവിടിരിക്കാന്നാ അല്ലേതന്നെ ചന്ദ്രേട്ടൻ പറയണത്. ഇനി മോളേം കെട്ടിപിടിച്ച് ഇരിക്കാന്ന് നാട്ടാരെകൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കണ്ട”

ഉപ്പ അവളുടെ വയറിൽ ഒന്ന് നുള്ളി.

“നുള്ളീട്ട് കാര്യല്ല. സത്യല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞത്”

“പൂവീ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാ ഇയ്യ് സത്യം പറയോ”?

“എന്താ ഉപ്പാ”?

“എന്തിനാ അന്നെ ഷാനവാസ് മൊഴി ചൊല്ലീത്”?

“എന്തേപ്പം അത് ചോദിക്കാന്”?

“ഞാൻ ഡെൽഹീല് പോയന്ന് ഷാനവാസിനെ കണ്ടു. ഓനിപ്പോ വേറെ കെട്ടി. ഫോൺ വാങ്ങാനും ഓഫീസിൽ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാനും ഒക്കെ ഒപ്പണ്ടേന്നു.  അന്റേം അനൂന്റേം കാര്യൊക്കെ ചോദിച്ചു. അനൂന് കൊറേ ടോയ്‌സ് വാങ്ങി തന്നു വിട്ടു.  ഓൻ