Chapter Title : ചന്ദ്രകാന്തം [അണലി]

കാക്ക കുളിച്ചാൽ കൊക്കാവുമോ എന്നു ചോദിച്ചു ചിരിച്ചു. എന്റെ മുഖമെന്നാ വിഷമിച്ചു ഇരിക്കുന്നതെന്നു ചേച്ചി കുറേ പ്രാവിശ്യം തിരക്കിയെങ്കിലും ഞാൻ അവിടെ വെച്ചൊന്നും ചേച്ചിയോടു പറഞ്ഞില്ല. ചേച്ചീ അറിഞ്ഞാൽ ആ ആന്റിയുമായി കയർക്കുമെന്നു എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. അന്ന് വീട്ടിൽ വന്നിട്ടാണ് ചേച്ചിയോടു ഞാൻ കാര്യം പറഞ്ഞതു, അതു കേട്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും അന്നു കുറേ നേരം കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞെന്നു ഞാൻ ഓർത്തു. പിന്നെ ഇടയ്ക്കു കള്ളു മോന്തിയിട്ടു അപ്പൻ വരുമ്പോൾ പുള്ളി ഇരുന്നു പറയുമായിരുന്നു ഈ മരപ്പട്ടിയുടെ കരി മോന്ത കണ്ടയന്നു എന്റെ കേട്ടോയോളു മുകളിലോട്ടു പോയെന്നു. അതു കേൾക്കുമ്പോൾ എല്ലാം അപ്പനുമായി ഉടക്കി ചേച്ചി പൊതുരെ അടി വാങ്ങുമായിരുന്നു. ആ കാലവും കളിയാക്കലും എല്ലാം മനസ്സിൽ ഓടി വന്നപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണു രണ്ടും നിറഞ്ഞു. ഞാൻ കട്ടിലിൽ നിന്നും എണീറ്റു നിന്നു ചേച്ചിയിൽ നിന്നും മുഖം തിരിച്ചു പിടിച്ചു.

ആരെങ്കിലും പറയണോ ചേച്ചി, കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോൾ ഞാൻ തന്നെ കാണുന്നതല്ലേ, പിന്നെ അല്ലേൽ തന്നെ ആരാ പറയാത്തത്, നമ്മുടെ അപ്പൻ അടക്കം എല്ലാരും പറയുന്നതു ചേച്ചിയും കേട്ടിട്ടില്ലേ..

അജു നീ കരയുവാണോ.. ചേച്ചീ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു എന്നെ ബലമായി പിടിച്ചു തിരിച്ചു.

ഓരോന്നു ഓർത്തപ്പോൾ കരഞ്ഞു പോയതാ ചേച്ചി..

അജു നീ കരയാതെ ഇരിയെടാ.. എന്റെ കണ്ണുകൾ ചേച്ചി കൈകൊണ്ടു തുടച്ചു.

സാരമില്ല ചേച്ചി, ഞാൻ ഓക്കേ ആണ്..

എന്റെ അജു, നീ കരയുന്നത് എനിക്കു സഹിക്കാൻ പറ്റില്ലെടാ.. അതു പറയുമ്പോൾ ചേച്ചിയുടെ കണ്ണും നിറഞ്ഞു ഒഴുകുനുണ്ടാരുന്നു. ചേച്ചി എന്നെ പുണർന്നു കേട്ടി പിടിച്ചു, എന്റെ വിഷമം അപ്പോൾ മാറിയിരുന്നു. ചേച്ചിയുടെ മാറിന്റെ പതുപതുപ്പും ചൂടും  നെഞ്ചിൽ തട്ടിയപ്പോൾ എന്റെ മൂട്ടിൽ വീണ്ടും അനക്കം വെച്ചു. അവൻ ചെന്നു ചേച്ചിയെ കുത്തി നോവിക്കാതിരിക്കാൻ ഞാൻ എന്റെ അര കെട്ടു പിന്നോട്ടു വലിച്ചു. ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞു എന്നിൽ നിന്നും അടർന്നു മാറിയ ചേച്ചി വീണ്ടും കട്ടിലിൽ ആസനം അമർത്തി എന്നേയും അടുത്തു പിടിച്ചു ഇരുത്തി.

എടാ നീ വേറെ ആരും പാർകുയുന്നത് കേൾക്കേണ്ട, എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ മനസ്സു