Chapter Title : ചേച്ചിയമ്മ ഇൻ വാട്ടർ തീം പാർക്ക് 001 [ഡോ.കിരാതൻ]

ഒരു വല്ലാത്ത സുരക്ഷിതത്വം അവർക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഒരു പുരുഷന്റെ കരുത്തുള്ള കൈകൾ തന്നെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്നത് അവർക്ക് പരിചിതമല്ലാത്ത എന്നാൽ ആഗ്രഹിച്ച ഒരു അനുഭൂതിയായിരുന്നു.

"ഈ വാട്ടർ തീം പാർക്കുകൾ കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നത് തന്നെ ഇങ്ങനെ വീട്ടിൽ ചടഞ്ഞുകൂടി ഇരിക്കുന്ന സ്ത്രീകളെ ജീവിതം പഠിപ്പിക്കാനാണ്. എന്റെ ചേച്ചിയമ്മ വീടിനുള്ളിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടേണ്ടവളല്ല," ജോജി അവരുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.

അന്നാമ്മ തന്റെ ചുറ്റുമുള്ള പയ്യന്മാരും മുതിർന്നവരും തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്കുന്നത് കണ്ടു. നാണത്തിന് പകരം, ഈ പ്രായത്തിലും തന്നെ കൊതിയോടെ നോക്കാൻ ആളുകളുണ്ടല്ലോ എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവരിൽ ഒരു പുതിയ ആത്മവിശ്വാസം നിറച്ചു. വിധവ എന്ന ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ താൻ തളച്ചിട്ടിരുന്ന ആ പഴയ സ്ത്രീ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് അവർക്ക് തോന്നി.

"ശരിയാ ജോജി... ഇനി മുതൽ ഞാൻ വീടിനുള്ളിൽ അടച്ചിരിക്കില്ല. എനിക്കും ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങൾ കാണണം, ജീവിതം ആസ്വദിക്കണം. പക്ഷേ എന്നെ കൊണ്ടുപോകാൻ ആരുണ്ട്?" അന്നാമ്മ ജോജിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു. "ഞാനുണ്ട് ചേച്ചിയമ്മേ... ഞാൻ നിങ്ങളെ ലോകം മുഴുവൻ കാണിക്കാം," ജോജി ആ കൈകൾ കുറച്ചുകൂടി മുറുക്കി.

അന്നാമ്മയുടെ നനഞ്ഞൊട്ടിയ ശരീരത്തിലേക്ക് പുരുഷന്മാർ കൊതിയോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ടാണ് മെറീന അവരുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയത്. ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ നോട്ടം അവളെ അല്പം ചൊടിപ്പിച്ചിരുന്നു. "ഹോ... ഓരോ മൈരന്മാരുടെ നോട്ടം കണ്ടില്ലേ! ചോര വലിച്ചു കുടിക്കുന്നത് പോലെയാണല്ലോ നോക്കുന്നത്, അല്ലേ അമ്മച്ചി?" മുന്നിലൂടെ നടന്നുപോയ പയ്യന്മാരെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് മെറീന പറഞ്ഞു.

അതുകേട്ട് അന്നാമ്മ ഞെട്ടിപ്പോയി. "എന്ത് വൃത്തികെട്ട ഭാഷയാടി നീ ഈ സംസാരിക്കുന്നത്?" അവൾ മെറീനയെ കടുപ്പത്തിൽ ശകാരിച്ചു. "എന്താ അമ്മച്ചി ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നത്? 'മൈര്' എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് അത്ര വലിയ തെറിയാണോ?" മെറീന നിഷ്കളങ്കമായി ചോദിച്ചു. "ദേ... നീ ഇനിയും ഇത് തുടർന്നാൽ തല്ലു വാങ്ങും," അന്നാമ്മ വീണ്ടും മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.

മെറീന വിടാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. അവൾ ജോജിയുടെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു. "ജോജി അങ്കിളേ, ഞാൻ പറഞ്ഞത് അത്ര വലിയ തെറിക്കേസ് ആണോ? ഒന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുക്ക്." ജോജി ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അന്നാമ്മയെ നോക്കി. ജോജി അവളെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ