Chapter Title : ചേച്ചിയുടെ പാന്റീസ് 7 [Sojan]

കുറച്ച് റെസ്റ്റെടുക്കട്ടെ"

ആ കിടപ്പിൽ കിടന്ന്‌ തളർന്ന ചിരിയോടെ;  സ്നേഹാദരങ്ങളോടെ അവൾ എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

എന്റെ ദേഹം മുഴുവൻ പാല് വീണിരുന്നു.

പതിയെ തലയുയർത്തി അത് നോക്കിയ ശേഷം അവൾ പറഞ്ഞു.

ചേച്ചി : "പോയി കഴുകി കളെയെടാ ശവമേ"

ഞാൻ : "നീ മഹാ തല്ലിപ്പൊളിയാ"

ചേച്ചി : "അത് നീയും, നിന്റെ തന്തയും" അവൾ ഫുൾ കോമഡി മൂഡിലായിരുന്നു. പക്ഷേ കണ്ണ് തുറക്കാനും, എഴുന്നേൽക്കാനും മടി..

ഞാൻ ആ ആലസ്യമാർന്ന കിടപ്പും അഷ്പട്ടമായ ലോജിക്കില്ലാത്ത വാക്കുകളും കേട്ട് ചേച്ചിയെ നിരീക്ഷിച്ചു. വെണ്ണക്കൽ ശിൽപ്പം തോറ്റു പോകുന്ന മോഹന രൂപം! അത് വിയർത്ത് വാർണീഷ് അടിച്ചതു പോലെ തിളങ്ങുന്നു. പാല് പോയി കഴപ്പു തീർന്നെങ്കിലും ആ രംഗം ഞാൻ മനസിലേയ്ക്ക് ആവാഹിച്ചു. ഇതൊക്കെ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലല്ലേ സാധിക്കൂ?!! പെണ്ണിനെ ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്തൊരു ഭംഗിയിലാണ്.! വളവുകളും, തിരിവുകളും, കുഴികളും, മുഴകളും എല്ലാം ഒന്നിനൊന്ന്‌ കലാപരമായാണ്.

ഇതെല്ലാം മൂടിപ്പൊത്തി നടക്കുന്ന കാലം അവസാനിച്ച് എല്ലാവരും എല്ലാം കാണിച്ചുകൊണ്ട് നടന്നിരുന്നെങ്കിൽ കണ്ണുകൾക്ക് എന്തൊരാനന്ദമാകുമായിരുന്നു.?! ഇപ്പോൾ ചില പെൺകുട്ടികൾ ശരീരത്തിന്റെ അഴകും അളവും കാണുന്ന തരത്തിൽ വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നത് അവർ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി സ്വയം മനോഹരമാണെന്ന്‌ തോന്നിയിട്ടായിരിക്കാം.

ചേച്ചി :"എന്താടാ വലിയ ആലോ'ശ'ന?"

ഞാൻ : "നിന്നെപ്പറ്റി തന്നെ?"

ചേച്ചി : "എന്താ അത്ര മോശം മൂത്രമായിരുന്നോ?"

ഞാൻ : "എന്റെ പൊന്നേ, അതിനി പറയരുത്, എന്തായിരുന്നു!!? വൃത്തികേട്? അറച്ചിട്ട് പാടില്ല!!?"

ചേച്ചിയെ ഇടിച്ചിരുത്താൻ ഞാൻ തട്ടിവിട്ടു.

പെട്ടെന്ന്‌ അവൾ വിളറിയ മുഖത്തോടെ ചോദിച്ചു.

ചേച്ചി : "അയ്യേ സത്യമായും?"

ഞാൻ : "പിന്നല്ലാതെ?"

ചേച്ചി : "എന്നാൽ വേണ്ടായിരുന്നു"

ഞാൻ : "നിനക്ക് കഴപ്പു കയറി കാട്ടി കൂട്ടുന്നതല്ലേ?"

ചേച്ചി : "ശ്ശെ നാണക്കേട്, സോറി"

അവളുടെ മുഖം വിഷമിക്കുന്ന കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് തമാശ മാറി.

ഞാൻ : "എന്റെ ചേച്ചി, ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലായിരുന്നു. ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ സ്റ്റൈൽ ഒന്ന്‌ കുറയ്ക്കാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ? എന്നും വേണമെങ്കിൽ കുടിക്കാം, കരിക്കു പോലുണ്ട്"

ചേച്ചി : "പോടാ"

ഞാൻ : "സത്യം"