Chechiyumayi

ഞാന്‍ ലിസി,,ഇടുക്കിയിലെ ഒരു മലയോരഗ്രാമത്തിലെ ഒരു റബ്ബര്‍എസ്റെറ്റ് കമ്പനിയുടെ വക ആശുപത്രിയില്‍ നെഷ്സായി ജോലിചെയ്യുന്നു,,പപ്പായും മമ്മിയും എസ്റെറിലെ ജോലികരാണ്,,അങ്ങനെ കിട്ടിയ കമ്പനിവക ലയത്തിലാണ് ഞങ്ങള്‍ താമസിക്കുന്നത്.പപ്പായും മമ്മിയും ഞാനും പിന്നെ ഒരു അനിയനും.ആണുള്ളത്,, ഇപ്പോള്‍ കമ്പനിയില്‍ജോലിയൊന്നുമില്ല,, പപ്പാ സാധാ മദ്യപിച്ച് നടക്കുകയാണ്,,വീട്ടില്‍ വരുന്നത് മാസത്തില്‍ ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യം മാത്രം,, ഞാന്‍ പത്താംക്ലാസ് കഴിഞ്ഞ് പള്ളിവക ഹോസ്പിറ്റലില്‍ പോയിട്ടാണ് നെഷ്സിംഗ് പഠിച്ചത്,,അത്ഉപകാരമായി,,എസ്റെറില്‍ ജോലിയില്ലെങ്കിലും ആശുപത്രിയില്‍ നിന്നും കിട്ടുന്ന ശമ്പളം കൊണ്ട് വീട്ടിലെ ചെലവു നടക്കും,, ഒരു അനിയനുള്ളത് പപ്പായുടെ കൂട്ട് തന്നെയാണ്,,ഇങ്ങനെ കൂട്ടുകാരുംകൂടി കറങ്ങി നടക്കും,,ആഹാരം കഴിക്കാന്‍ മാത്രം കേറിവരും,, മുന്‍പൊക്കെ മമ്മി അവനെ വഴക്ക് പറയുമായിരുന്നു,,ഇപ്പോള്‍ അതുമില്ല,, ഞാന്‍ കഴിഞ്ഞദിവസം എന്തോ അവനെ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ മമ്മിയ്ക്ക് ഇഷ്ട്ടമായില്ല,, പിന്നെഎന്നോട് പറഞ്ഞു,,നീ അവനെ വഴക്കൊനും പറയേണ്ടാ മോളെ,, അവന്റെസ്വഭാവം നിന്റെ പപ്പായുടെ തന്നെയാണ്..അവനുംകൂടി ഇറങ്ങിപോയാല്‍ നമ്മള്‍ രണ്ടു സ്ത്രീകള്‍ പിന്നെ ഒറ്റപെട്ട് പോകും.. അതിനു ശേഷം ഇന്നോളം ഞാനും അവനെഒന്നും പറയാറില്ല,, മമ്മി പറയുന്നത് പോലെ ഒനുമില്ലെങ്കില്‍ ആഹാരം കഴിക്കാനും രാത്രിയില്‍ കിടക്കാനും എങ്കിലും അവന്‍ വരുന്നുണ്ടെല്ലോ...ഒരു കെട്ടുറപ്പും ഇല്ലാത്ത ഈ ലയത്തില്‍ രാത്രിയില്‍ ഒരു ആണ്‍തുനയുള്ളത് നല്ലതാണ്..അടുക്കളയും ഒരുമുറിയും പിന്നെ ഒരു ചെറിയ ചരിപ്പിമുള്ള ഏതു സമയവും ഇടിഞ്ഞുവീഴാന്‍ സാധ്യതയുള്ള ഒരു ലയത്തിലാണ് ഞങ്ങളുടെ താമസം.. അന്ന് ഒരു ബുധനാഴ്ചയായിരുന്നു എനിക്ക് ഓര്‍മയുണ്ട്,, രാവിലെ ഹോസ്പിറ്റലില്‍ പോകാന്‍ റെഡിയായി നിന്നപ്പോളാണ് ചെറിയവയറുവേദന തുടങ്ങിയത്,,അപ്പോളെ മനസില്‍ പറഞ്ഞു,,സമയമായി പീരിയടിന്റെ,, ഇനി രണ്ടു ദിവസം നല്ല വേദന കാണും.. ഓ അത് സഹിക്കുന്നതാണ് കുറെ കഷ്ട്ടം... ബാഗിനുള്ളില്‍