Chapter Title : ചെകുത്താൻ ലോഡ്ജ്‌ [Anu]

വിറച്ചു....

"ആ എന്താടി ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞില്ലേ നീ എവിടാ ഇതു എന്താ ഇത്ര വൈകിയേ"

അമ്മയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടപോയെ അവൾ പേടിച്ചു ഉരുകാൻ തുടങ്ങി....

"അതു അമ്മേ ഇന്ന് ഇവിടെ കോളേജിൽ ഒരു ഫങ്ക്ഷൻ ഉണ്ട് രാവിലെ വരുമ്പോ അമ്മയോട് പറയാൻ വിട്ടതാ എന്റെ ഫ്രെണ്ട്സ് എല്ലാരും ഉണ്ട് അമ്മേ അപ്പൊ ഞാൻ ഇവിടെ ഇന്ന് നിന്നോട്ടെ കുറെ പ്രോഗ്രാംസൊക്കെ ഉണ്ട് രാത്രി അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു രാവിലെ വന്നോളാം ഞാൻ ഇതു പറയാൻ വേണ്ടി വിളിച്ചത നിന്നോട്ടെ അമ്മേ പ്ലീസ്"

അവൾ വിറച്ചു കൊണ്ട് അമ്മയോട് അതു പറയുന്നത് അവൻ ആകാംഷയോടെ നോക്കി ഇരുന്നു...

"രാത്രിയോ അതൊന്നും വേണ്ട പകല് ഉള്ള പരുപാടിയൊക്കെ മതി രാത്രിയുള്ള കളിയൊന്നും വേണ്ട അച്ഛനോ മറ്റോ അറിഞ്ഞ അറിയാല്ലോ മാളു നിനക്ക് നീ വേഗം വാ അവരൊക്കെ നിന്നോട്ടെ എന്റെ കുട്ടി നിൽക്കണ്ട"

അമ്മ ഇങ്ങനെയേ പറയുമെന്ന് അറിയാവുന്ന അവൾക്കു അതു കേട്ടപ്പോൾ പ്രതേകിച്ചു സങ്കടമൊന്നും തോന്നിയില്ല....

"പ്ലീസ് അമ്മേ അച്ഛ ഒന്നും അറിയില്ല എല്ലാവരും ഉണ്ട് മിസ്സൊക്കെ ഉണ്ട് പേടിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല നമ്മള് ഗേൾസ് മാത്രേ ഉള്ളു ബോയ്സ് ഒന്നുമില്ല അമ്മേ പ്ലീസ് നിന്നോട്ടെ ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നിനും പോകാറില്ലല്ലോ ഇന്ന് ഒരു ദിവസമല്ലെ പ്ലീസ് അമ്മേ"

അവന്റെ ആഗ്രഹം സാധിക്കാൻ എന്നോണം അവൾ അമ്മയോട് കേണപേക്ഷിച്ചു...

"എന്നാലും മാളു നിന്റെ അച്ഛൻ അറിഞ്ഞാൽ എന്നെ വെച്ചേക്കില്ല അറിയാല്ലോ നിനക്ക് ഇപ്പൊ വിളി വരും അച്ഛന്റെ മോളു എവിടെന്നു ചോദിച്ച ഞാൻ എന്താ പറയേണ്ടെ എനിക്ക് പേടിയാ നിന്റെ അച്ഛനെ അറിയാല്ലോ സ്വഭാവം"

നവ്യയുടെ അച്ഛന്റെ സ്വഭാവം നന്നായിട്ടു അറിയാവുന്നതു കൊണ്ട് മോളെ എങ്ങോട്ട് വിടാനും മീരയ്ക് പേടി ആയിരുന്നു...

"അച്ഛയോടു ഞാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞോളാം അമ്മ അതിനു പേടിക്കേണ്ട അപ്പോ ഞാൻ നിന്നോട്ടെ പ്ലീസ് അമ്മേ എന്റെ പൊന്നു അമ്മയല്ലേ"

അമ്മയുടെ വാക്ക് കേട്ടു കുറച്ചു പേടി മാറിയ നവ്യ കൊഞ്ചലോടെ അമ്മയോട് അതു പറയുമ്പോൾ സന്തോഷം മുഴുവൻ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ആയിരുന്നു...

"എന്തേലും കാണിക്ക് അല്ലേലും ഞാൻ പറഞ്ഞ എന്താ ഇപ്പൊ നീ കേൾക്ക എന്നോട് ഒന്നും പറയണ്ട അച്ഛനോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞോ എനിക്ക് ഒന്നും കേൾക്കണ്ട ഇനി"

അർദ്ധ സമ്മതത്തോടെ മീര അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ നവ്യയുടെ ഉള്ളൊന്നു തണുത്തു....

"എങ്കി ശരി അമ്മേ ഞാൻ അച്ഛനെ വിളിച്ചോളാം ഞാൻ