Chapter Title : ചെമ്പകപ്പൂ മണമുള്ള പെണ്ണ് [കൊമ്പൻ]

നേരം രോഹിതിന്റെ രാജീവിന്‍റെയും നടുവിലായിരുന്നു അപർണ്ണ ഇരുന്നത്. സിനിമ തുടങ്ങിയതും രാജീവ് യാത്രാക്ലേശം കാരണം പതിയെ സീറ്റിൽ ചാരി ഉറങ്ങിയിരുന്നു, പോരാത്തതിന് എ സിയുടെ നല്ല തണുപ്പും. മോഹൻലാലും സംയുക്തയും തമ്മിലുള്ള റൊമാന്റിക് സീൻ സ്‌ക്രീനിൽ തെളിയുമ്പോ അപർണ്ണയും രോഹിതും കൈകൾ തമ്മിൽ കോർത്തുപിടിച്ചു. അവർ പോലും അറിഞ്ഞില്ല.എന്താണ് രണ്ടുപേർക്കുമിടയിൽ സംഭവിക്കുന്നതെന്ന്. അതായിരുന്നു സത്യം! സ്വയമറിയാതെ എന്തോ ഒരു സുഖം അവരെ കീഴ്പെടുത്തുകയായിരിന്നു, മകന്റെയുള്ളിൽ തന്നോട് പ്രത്യേക ഇഷ്ടമുണ്ടാകുമോ എന്നവൾ ആലോചിച്ചതും സ്വയം മറന്നവൾ ചിരിച്ചുപോയി, അത്രമേൽ പ്രേമിക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന മനസായിരുന്നു അപർണ്ണയ്ക്ക്.

സിനിമ തീർന്നു തിരികെ വീടെത്തുമ്പോഴേക്കും ശെരിയോ തെറ്റോ എന്നറിയാത്ത ഒരു തരം മതിഭ്രമം അവളെ ബാധിച്ചു. സാധാരണ കുളികഴിഞ്ഞ ശേഷം രാജീവനും രോഹിത്തിനും അത്താഴം കൊടുത്ത ശേഷം അവൾ പണിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ്അടുക്കളയൊരുക്കി കിടക്കാൻ ചെല്ലും. അപ്പോഴേക്കും രാജീവൻ ബെഡ്‌റൂമിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ടാകും, ചിലപ്പോൾ വായന അല്ലെങ്കിൽ ഉറക്കം അതായിരുന്നു അയാളുടെ പതിവ്.

തനിച്ചിരുന്നാണ് അപർണ്ണ കഴിക്കുക, പക്ഷെ അന്ന് പതിവില്ലാതെ രോഹിത് അമ്മയുടെ അടുത്തെത്തി. വെള്ള പൂക്കൾ ഉള്ള നൈറ്റി ധരിച്ച അമ്മയെ രോഹിത് ആരാധനയോടെ നോക്കി. അവളുടെമുടിയിഴയിൽ നിന്നും ടൈൽസ് ലേക്ക് വെള്ളമിറ്റി കൊണ്ടിരുന്നു.

“ഉറങ്ങിയില്ലേ.?!”

“ഉഹും അമ്മയിരിക്ക്, ഞാൻ വിളമ്പാം!”

“ആഹാ ഇതെന്തു പറ്റി!”

“ഇരിക്കെന്റെ പെണ്ണെ!!” അത് മാത്രം ഒരല്പം പേടിയും വെപ്രാളവും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ രോഹിത് പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. അവന്റെ നോട്ടത്തിലും പിടച്ചിലുണ്ടായിരുന്നു. അപർണ്ണയുടെ കവിളുകൾ തുടുത്തു വന്നത് കണ്ടതും രോഹിതിന് ആശ്വാസമായി. തന്നെ പെണ്ണെ എന്ന് അവന്‍ വിളിച്ചതും അപർണ്ണയുടെ ചുണ്ടിലൊരു ചെറുപുഞ്ചിരി തത്തിക്കളിച്ചു. അവൾ മകനെ ആരാധനയോടെ