Chapter Title : ചെമ്പകപ്പൂ മണമുള്ള പെണ്ണ് [കൊമ്പൻ]

വന്ന ശേഷം അപർണ്ണ ചായയുണ്ടാക്കി എല്ലാര്ക്കും കൊടുത്തു. അപ്പോഴക്കും പണിക്കാരും എത്തി. പുട്ടും കടലയും അശോക് അയാളുടെ താമസ സ്‌ഥലത്തു നിന്നും ഉണ്ടാക്കി രാജീവന്റെ മുറിയിലേക്ക് എടുപ്പിച്ചു. അവരെല്ലാം ഒന്നിച്ചു പ്രഭാത ഭക്ഷണമേ കഴിച്ച ശേഷം പുഴയിൽ കുളിക്കാനായി, അപർണ്ണയും രോഹിതും ചെന്ന നേരം, അശോകും രാജീവും കൂടെ ജീപ്പിൽ ടൗണിലൊന്നു പോയിവരാം കുറച്ചു കോഴിയും സാധനങ്ങളും വാങ്ങണം എന്ന് പറഞ്ഞു. അവരുടെ റിസോർട്ടിന്റെ രണ്ടു ദിക്കിലും വെള്ളച്ചാട്ടവും അരുവിയുമുണ്ട്. ശബ്ദം കേൾക്കുന്ന ദിക്കിലേക്ക് അപർണ്ണയും രോഹിതും കൂടെ കൈപിടിച്ച് നടക്കാനാരംഭിച്ചു. പക്ഷെ അവർ നടക്കുന്നതിന്റെ ദിശയിൽ നിന്നും ചീവിടേയ്‌ന്റെയും പക്ഷികളയുടെയും മലയണ്ണാന്റെയും ശബ്ദവീചികളും ഒപ്പം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“മോനൂ അങ്ങോട്ടേക്ക് നോക്കിയേ!”

“എവിടാ.”

“മരത്തിന്റെ മേലെ”

രണ്ടു കിളികൾ തമ്മിൽ കൊക്കുകൊണ്ട് ഉരുമ്മുന്നത് കണ്ടതും രോഹിത് അമ്മയോട് പറഞ്ഞു.

“അമ്മയ്ക്ക് ശെരിക്കും പേടിയുണ്ടോ?”

“എന്ത്?”

“ഈ കാട്!”

“പേടിയൊന്നുമില്ല, എന്നാലും...........” നിലത്തു കിടക്കുന്ന ചെമ്പകപ്പൂ കയ്യിലെടുത്തു, തനിക്ക് പേടിയൊന്നുമില്ലെന്നു അപര്‍ണ്ണ അഭിനയിച്ചു.

“അപ്പൊ പേടിയുണ്ടല്ലേ?”

“അമ്മ മുൻപിൽ നടക്ക് ഞാൻ പിറകിലുണ്ട്.”

“ശെരി.”

അപർണ്ണയുടെ കുണ്ടിയുടെ തുള്ളൽ മുട്ടുവരെ ഇറക്കമുള്ള സ്ലീവ്‌ലെസ് ഫ്രോക് പോലെയുള്ള നൈറ്റ് ഡ്രസിൽ രോഹിത് നല്ലപോലെ ആസ്വദിച്ച് നടന്നു. ഇടക്ക് അപർണ്ണ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്ന നേരം രോഹിത് ചിരിച്ചു. മകൻ തന്റെ കുണ്ടിയിലേക്ക് തന്നെയാണ് നോക്കി വരുന്നതെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു. അവനെ കൊതിപ്പിക്കുന്നതിൽ അവൾക്കുമൊരു പ്രത്യേക സുഖം ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു.

പെട്ടന്ന് അപർണ്ണ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും രോഹിതിനെ കാണാൻ ഇല്ല. അവൾ “മോനൂ കളിപ്പിക്കല്ലേ വാ!” എന്നൊന്ന് പറഞ്ഞതും രോഹിത് മരത്തിന്റെ പിറകിൽ നിന്നും ഒളിച്ചുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു. കാടിന്റെ വന്യമായ ഭാവത്തിൽ തനിച്ചു നിൽക്കുന്ന നേരം അപർണ്ണ മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും ഒരടി വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു “രോഹിത്, എന്നെ പറ്റിക്കാൻ നോക്കണ്ട, വാ” “പ്ലീസ് രോഹിത്, അമ്മയ്ക്ക് പേടിയാകുന്നെടാ.” ”ഊ ഓഓഓ …..” എന്നൊരു ശബ്ദം ഉച്ചത്തിൽ എവിടെ നിന്നോ കേട്ടതും അപർണ്ണ “അയ്യോ” ന്നു അലറിക്കൊണ്ട് വന്ന വഴിയേ തിരികെ ഓടാൻ ശ്രമിച്ചു.

മരത്തിന്റെ പിറകിൽ നിന്നും രോഹിത് ഒരു കൈനീട്ടി അമ്മയെ വട്ടം ചുറ്റിപിടിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ