Chapter Title : ചെമ്പകപ്പൂ മണമുള്ള പെണ്ണ് [കൊമ്പൻ]

അമ്മയുടെ ഉള്ളിലെ പുണ്യമായ കാമജലത്തിന്റെ ഉറവയെ കുത്തി കുത്തി പൊട്ടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു അവന്‍.

“കഴിക്കണ്ടേ അപർണ്ണ…” രാജീവൻ ചുരുട്ട് വലിച്ചുകൊണ്ട് പുകയൂതി.

“മോനൂ, വിട്, അച്ഛൻ വിളിക്കുന്നു.”

തന്റെ മുലകളെ പിതുക്കുന്ന അവന്റെ കൈകളെ മോചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ മകനെ ശാസിച്ചു. രോഹിതിന് വിശപ്പിനേക്കാളേറെ ദാഹമായിരുന്നു, പക്ഷെ അതിനു പെറ്റമ്മയുടെ പൂർത്തേൻ തന്നെയായിരുന്നു അവന്റെ തൊണ്ടക്കുഴിക്ക് വേണ്ടിയിരുന്നത്.

ടെറസ്സില്‍ നിന്ന്അ പർണ്ണ സ്റ്റെപ്പിറങ്ങി താഴേക്ക് വന്ന ശേഷം, വീട്ടിൽ നിന്നും പാക് ചെയ്ത ചപ്പാത്തിയും വറുത്തരച്ച കോഴിക്കറിയും വിളമ്പി. എല്ലാരും ചേർന്ന് ആസ്വദിച്ച് കഴിക്കുമ്പോ അവൾ നോക്കി നിന്നപ്പോള്‍ അശോക് അപർണ്ണയുടെ കൈപ്പുണ്യത്തെ പ്രശംസിക്കാനും മറന്നില്ല.

“ഇവിടെ രാത്രിലു കാട്ടുപോത്തൊക്കെ വരാറുണ്ട് കേട്ടോ!”

“അതെയോ അശോകേട്ടാ”

“പിന്നല്ലേ, മിക്കപ്പോഴും മാനും .........!”

“മാൻ പക്ഷെ അതിരാവിലെ കാണാൻ പറ്റൂ!” രാജീവൻ കഴിക്കുന്നതിനിടെ പറഞ്ഞു.

“എനിക്ക് മാനിനെയും വേഴാമ്പലിനെയും കാണണം.”

“അത് രാവിലെ 7 നും 7.20 നും ഇടക്ക് ഇതുവഴി പോകും, ചിറകടി കേൾക്കാം”. അശോക് പറഞ്ഞത് കേട്ട് അപർണ്ണ അത്ഭുതം കൂറി തലയാട്ടി.

“അതെയല്ലേ, നാളെ നേരത്തെ എണീക്കാം!”

“ഈ റിസോർട്ടിന്റെ കിഴക്ക് വശത്തുള്ള വല്യ മരത്തിൽ കായ പഴുത്തിരിക്കുവാ, അത് തിന്നാൻ വരും!”

“ഈ കിഴക്ക് എവെടെയാണമ്മേ?”

രോഹിതിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അപർണ്ണ ജാള്യതയോടെ തലചൊറിഞ്ഞതും അശോകും രാജീവും മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി ചിരിച്ചു. അശോക് റിസോർട്ടിന്റെ ഏറ്റവും അറ്റത്തുള്ള കൊട്ടെജിലാണ് താമസം. പക്ഷെ അവിടെ വല്ലപോഴെ അയാൾ കിടക്കാറുള്ളു പോലും, അയാൾക്ക് ടെന്റിലും പുറത്തുമൊക്കെ കിടക്കാൻ ആണ് കൂടുതലിഷ്ടം, മൃഗങ്ങൾ ഒക്കെ രാത്രി കാട്ടിൽ നിന്നും