Chapter Title : ചെമ്പകപ്പൂ മണമുള്ള പെണ്ണ് [കൊമ്പൻ]

തനിയെ കിടന്നുറങ്ങുമ്പോൾ അപ്പുറത്തുള്ള ഡബിൾ ബെഡ്‌റൂമിൽ നിന്നും അമ്മയുടെ നേർത്ത സീൽക്കാരം അവനെ ഉണർത്തി. അച്ഛനും അമ്മയും തമ്മിലുള്ള രതികേളി അവന്റെ പല്ലുകളെ തമ്മിൽ വന്യമായി ഉരപ്പിച്ചു. കലിപൂണ്ട അവൻ പ്രാന്ത് പിടിച്ചപോലെ മുറിയില്‍ നടന്നു. എപ്പോഴോ കിടന്നുറങ്ങിയ അവന്‍ വിയർത്തൊഴുകിയ പോലെ ഞെട്ടി എണീറ്റതു പിന്നെ രാവിലെയായിരുന്നു.

അന്ന് പക്ഷെ ചായയുമായി നാണത്തോടെ അപർണ്ണ അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് വന്നതും, വാതിൽ പയ്യെ ചാരി. റോസ് നിറമുള്ള സാരിയും തലയിൽ കെട്ടിവെച്ച വെള്ള തോർത്തും, ചന്ദനകുറിയും എല്ലാം കൊണ്ട് ഐശ്വര്യ ദേവതയേപോലെ അവളെ തോന്നിച്ചു. മകന്റെ ചുടു ചുംബനം അതിരാവിലെ വാങ്ങാൻ വന്ന കാമുകിയുടെ ഭാവമായിരുന്നു അവളുടെ മുഖത്തപ്പോൾ.

“ചെക്കാ, ഉറങ്ങിയോ?”

“വേണ്ട മിണ്ടണ്ട!”

“എന്ത് പറ്റി?”

“ഇന്നലെ എന്തായിരുന്നു രണ്ടാളും കൂടെ? എനിക്കെല്ലാമറിയാം.”

“ഛീ വായടക്കടാ!”

“വേണ്ട എന്നോട് ഇനി മിണ്ടണ്ട, എന്നോടെന്തെങ്കിലും ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ അങ്ങനെ ചെയ്യുമോ, ചതിച്ചിയാണ് അമ്മ!” ചായ ടീപോയിലേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് ആ നിമിഷം അപർണ്ണ ഒരു ഞെട്ടലോടെ കണ്ണീരൊഴുക്കി. രോഹിത് അത് ശ്രദ്ധിക്കാൻ നിന്നില്ല. അപർണ്ണ കലങ്ങിയ കണ്ണ് തുടച്ചുകൊണ്ട് അടുക്കലേയിലേക്ക് തിരികെ നടന്നു. പ്രാതലിനു ഇടിയപ്പം ആയിരുന്നു അവളുണ്ടാക്കിയത്, ബീഫ് കറി അശോക് രാത്രി ഉണ്ടാക്കിയത് അവിടേക്ക് കൊടുത്തയച്ചു.

കഴിക്കുമ്പോഴും അച്ഛനെ അസൂയയോടെ നോക്കുകയും പക്ഷെ അമ്മയെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാനും അവൻ മടിച്ചു. രാജീവൻ അതൊട്ടും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. പ്രാതലിനു ശേഷം അശോക് തമാശക്ക് അവനോടു എന്താന്ന് ചോദിച്ചതും അവനൊഴിഞ്ഞുമാറി. ഇപ്പോഴത്തെ പിള്ളേരുടെ കാര്യമല്ലേ എന്നുള്ളത്കൊണ്ട് അയാളും അത് കാര്യമാക്കിയില്ല.

അന്ന് പകൽ മുഴുവനും രോഹിത് അശോക്‌മൊത്തു ജീപ്പിൽ കാടു കറങ്ങി, രാജീവനും അപർണ്ണയും മുറിയിൽ തനിച്ചായിരുന്നു. രാത്രി ആയപ്പോൾ, വീടിന്റെ മുന്നിൽ തീകൂട്ടി കായുന്ന നേരം അശോക് ടെന്റിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന അനുഭവം പങ്കു വെച്ചു. ഹണിമൂണിന് വരുന്ന ചില സായിപ്പൻമാരും മദാമ്മ മാരും ടെന്റിൽ ഉറങ്ങാറുണ്ടത്രെ. പക്ഷെ റിസ്ക് ഒന്നുമില്ല മൃഗങ്ങൾ ഉപദ്രവിക്കാനൊന്നും ഇതുവരെ നിന്നിട്ടില്ല എന്നും പറഞ്ഞു. അമ്മയോടുള്ള ദേഷ്യത്തിന് രോഹിത് അശോകിനോട് പറഞ്ഞു

“ഇന്നെനിക്ക് ടെന്റിൽ കിടക്കാമോ? അശോകേട്ടാ!”

“ഹെയ് അതൊന്നും വേണ്ട!” അപർണ്ണ അതു കേട്ട നിമിഷം