Chapter Title : ചെമ്പകപ്പൂ മണമുള്ള പെണ്ണ് [കൊമ്പൻ]

നിൽക്കുന്ന അപർണ്ണയുടെ കണ്ണുകൾ പിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ഹൃദയമിടയിപ്പ് രോഹിത് അവന്റെ നെഞ്ചുകൊണ്ടറിഞ്ഞു.

“പേടിച്ചോ?”

“പോടാ പട്ടി തെണ്ടി ദുഷ്ടാ.” മുഷ്‌ടിചുരുട്ടി രോഹിതിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കുത്തുന്ന നേരം അവന്റെ കൈ രണ്ടും കൊഴുത്ത നെയ്യലുവ പോലുള്ള അവളുടെ കുണ്ടികളിൽ ഞെരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അമ്മയുടെ കഴുത്തിലും കവിളിലും അവൻ നൂറായിരം ചുംബന വർഷം പൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

അവളുടെ കൈകൾക്കിടയിൽ കൂടി കൈ കടത്തി അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചതും അവളുടെ അടിവയറിനു താഴേക്കു അവന്റെ കുണ്ണ കുത്തി ചേർന്നു നിന്നു. അപർണ്ണ വശം കെട്ടു കുതറി മാറാൻ ശ്രമിച്ചതും വശ്യമായ ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ അവളുടെ നിതംബ ഗോളങ്ങളിൽ അവൻ കൈ അമർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ കൂടുതൽ അവനീലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. അവളുടെ അടിവയർ പൂർണമായും അവന്റെ തുടകൾക്കിടയിലെ മര്‍മ്മത്തിൽ മുട്ടുന്ന സമയം അവൾ അവനെ മുറുകെ പുണർന്നു.

“ഉഹും ഉഹും!!” അപർണ്ണ ചിണുങ്ങുന്ന നേരം അവളുടെ ദേഹത്തെ രോഹിത് അവന്റെ ദേഹത്തോട് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. അമ്മയുടെ ഫ്രോക്കിനെ പതിയെഉയർത്തി തുടകളെ കൈകൊണ്ട് ഉരസിയതും ഒരു രോമം പോലുമില്ലാത്ത അവളുടെ മിനുസമുള്ള തുടയുടെ കൊഴുപ്പ് അവനെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. “മോനൂ പ്ലീസ് ആരേലും കാണും!” എന്നവള്‍ പറഞ്ഞ സമയം അവളെ അവന്‍ പൊക്കിയെടുത്തു തോളിലേക്ക് ഇട്ടുകൊണ്ട് വെള്ളച്ചാട്ടത്തിലേക്ക് നടന്നു.

വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനു അടുത്തേക്ക് എത്തും വരെ അപർണ്ണ കണ്ണടച്ചിരുന്നു, എത്ര കെഞ്ചിയിട്ടും രോഹിത് അവളെ നിലത്തിറക്കിയില്ല. അവന്റെ കുറുമ്പ് ഒരല്പം കൂടെയെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. ഭർത്താവ് ഇവിടെ ഇപ്പോളില്ല, തനിക്ക് സ്നേഹിക്കാനും ലാളിക്കാനും ഇനിയിപ്പോ കഴപ്പ് തീരെ പണ്ണാനും ഒരേയൊരു ആൺ എന്ന് പറയുന്നത് മകനാണ്, എന്നോർത്തതും