Chapter Title : ചെമ്പകപ്പൂ മണമുള്ള പെണ്ണ് [കൊമ്പൻ]

പണിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ്അടുക്കളയൊരുക്കി കിടക്കാൻ ചെല്ലും. അപ്പോഴേക്കും രാജീവൻ ബെഡ്‌റൂമിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ടാകും, ചിലപ്പോൾ വായന അല്ലെങ്കിൽ ഉറക്കം അതായിരുന്നു അയാളുടെ പതിവ്.

തനിച്ചിരുന്നാണ് അപർണ്ണ കഴിക്കുക, പക്ഷെ അന്ന് പതിവില്ലാതെ രോഹിത് അമ്മയുടെ അടുത്തെത്തി. വെള്ള പൂക്കൾ ഉള്ള നൈറ്റി ധരിച്ച അമ്മയെ രോഹിത് ആരാധനയോടെ നോക്കി. അവളുടെമുടിയിഴയിൽ നിന്നും ടൈൽസ് ലേക്ക് വെള്ളമിറ്റി കൊണ്ടിരുന്നു.

“ഉറങ്ങിയില്ലേ.?!”

“ഉഹും അമ്മയിരിക്ക്, ഞാൻ വിളമ്പാം!”

“ആഹാ ഇതെന്തു പറ്റി!”

“ഇരിക്കെന്റെ പെണ്ണെ!!” അത് മാത്രം ഒരല്പം പേടിയും വെപ്രാളവും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ രോഹിത് പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. അവന്റെ നോട്ടത്തിലും പിടച്ചിലുണ്ടായിരുന്നു. അപർണ്ണയുടെ കവിളുകൾ തുടുത്തു വന്നത് കണ്ടതും രോഹിതിന് ആശ്വാസമായി. തന്നെ പെണ്ണെ എന്ന് അവന്‍ വിളിച്ചതും അപർണ്ണയുടെ ചുണ്ടിലൊരു ചെറുപുഞ്ചിരി തത്തിക്കളിച്ചു. അവൾ മകനെ ആരാധനയോടെ നോക്കി. അമ്മയെ ശെരിക്കും കഴിപ്പിച്ചാണ് രോഹിത് എണീറ്റത്. ശേഷം കിച്ചൻ ക്ളീൻ ചെയ്യാൻ അവൻ അമ്മയെ സഹായിച്ചു. അപർണ്ണ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടക്കുമ്പോ തിരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കുന്ന നേരം രോഹിത് ഭംഗിയായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

“കഴിച്ചോ നീ” രാജീവൻ ബെഡിൽ ചാരിയിരുന്നു ചോദിച്ചു.

“ആഹ് ഏട്ടാ.. എന്തോ പറയാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ!”

“റിസോർട്ടിന്റെ റെനോവേഷൻ നടക്കുവാ..”

“ഹ പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ വിളിക്കുമ്പോ.”

“നീ പറഞ്ഞില്ലേ നിനക്ക് അവിടേമൊക്കെ കാണാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെന്ന്!”

“അത് അത്, കഴിഞ്ഞ വർഷം ഞാൻ ചുമ്മ പറഞ്ഞതല്ലേ!!”

“ആ അന്ന് നല്ല തിരക്കുള്ള സമയമായിരുന്നല്ലോ! ഇപ്പൊ ഗെസ്റ്റ് ഉണ്ടാകില്ല. അധികവും ഞാനും റിസോർട് ഓണറും പിന്നെ കുറച്ചു പണിക്കാരും മാത്രം!”

“സത്യാണോ..?! എനിക്ക് ലീവ് എടുക്കാൻ കുഴപ്പമില്ല, രാജീവേട്ടാ.”

“ഉം എന്നാൽ നീ, രോഹിത്തിനോട് ചോദിക്ക്! അവനു കുറച്ചൂസം ലീവ് കിട്ടുമോന്ന്.?!”

“ഇപ്പൊ ചോദിക്കട്ടെ..!”

“ആ ചോദിച്ചോ.!”

അപർണ്ണ ആ നിമിഷം തന്നെ രോഹിതിന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഓടി. വാതിൽ ചാരിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. സ്റ്റഡി ടേബിളിൽ ഇരുന്നു എന്തോ നോക്കുകയാണ് രോഹിത്. അപർണ്ണ പമ്മി വന്നിട്ട് പയ്യെ അവനെന്താണ് നോക്കുന്നതെന്നു കാണാൻ ശ്രമിച്ചതും, അമ്പലത്തിൽ വെച്ച് എടുത്ത തന്റെ ഫോട്ടോ നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്. സെറ്റ് സാരിയിലെ ഫോട്ടോയാണ്. അപർണ്ണ ശ്വാസം വിടാതെ സീമന്ത പുത്രൻ എന്താണ്