Chapter Title : “ചെന്നൈ മോനും ടെലിഗ്രാം മമ്മിയും [Gandharvn]

ഇഷ്ടമല്ല അതാണെ എനിക്ക് ഇത്രേം നാൾ സ്ട്രെസ് ആയിരുന്നു ഇപ്പോൾ നിന്റെ ഇഷ്ടം നോക്കിയാൽ മതിയാലോ അവൻ അവന്റെ മമ്മി സെക്സി ലുക്ക് കാണാൻ അവളെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന

ആ വീഡിയോ കോളുകളിൽ അച്ചു ശ്രദ്ധിച്ച മറ്റൊരു കാര്യം, മമ്മിയുടെ വീട്ടിലെ ഡ്രസ്സിങ്ങായിരുന്നു. ചിലപ്പോൾ ഷോർട്സും ടി-ഷർട്ടും, ചിലപ്പോൾ സ്ലീവ്ലസ് ബനിയനും ഷോർട്സും,  അത്ചി കണ്ടു വീഡിയോ കോൾ ആവാൻ മമ്മി നോക്കി വാണം വിടാൻ തുടങ്ങി.

സുഖം കൂട്ടാൻ വേണ്ടി മമ്മി transparent dress സജ്ജെസ്റ്റ്ട്രാ ചെയ്തു .ആദിയം ഇടാൻ മടി  ഒണ്ടായിരുന്നു പക്ഷേ അവൻ ഒന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അത് കേട്ട് പണ്ട് ഡ്രസ് എന്താലും വിടവുകൾ ഒണ്ടേൽ അതെല്ലാം ക്ലിയർ ചെയ്യുന്ന മമ്മി ഒരു വക്കിൽ എല്ലാം മാറ്റി പണ്ട് പറഞ്ഞാൽ വഴക്ക് കേൾക്കുന്ന സ്ഥാനത്.

ഈ മാറ്റം എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് അച്ചുവിന് ആദ്യം മനസ്സിലായില്ല. അച്ഛന്റെ മരണത്തിന് ശേഷം ജീവിതം വീണ്ടും സ്വതന്ത്രമായി ജീവിക്കാനുള്ള ഒരു ശ്രമമോ, അതോ ഇതുവരെ ഒതുക്കിവച്ചിരുന്ന ആഗ്രഹങ്ങൾ പുറത്തുവരുന്നതോ… അവന് കൃത്യമായി മനസ്സിലായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ ഓരോ ദിവസവും മമ്മിയെ കാണുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ എന്തോ വ്യത്യസ്തമായൊരു വികാരം വളരാൻ തുടങ്ങി.

ചെന്നൈയിൽ പഠിക്കുന്നതിനാൽ അവൻ ഇടയ്ക്കിടെ മാത്രം വീട്ടിലെത്തുമായിരുന്നു. വക്കേഷനുകൾക്കാണ് കൂടുതലായും വരാറ്. വീട്ടിലെത്തിയാൽ പഴയപോലെ മമ്മിയുടെ കൂടെ സമയം ചെലവഴിക്കുകയും, ഒരുമിച്ച് ഇരിക്കുകയും, കൂടെ കിടക്കുകയും അതിന് അവസരം ഒന്നാകും . എന്നാൽ അതിനപ്പുറം ഒന്നും സംഭവിച്ചിരുന്നില്ല.അവന് പറ്റിയിരിന്നില്ല

പക്ഷേ ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോകുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ മമ്മിയോട് ഒരു ശക്തമായ ആകർഷണം വളരാൻ തുടങ്ങി. ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ കാണുന്ന റീലുകളും വീഡിയോകളും,

പിന്നെ മമ്മിയുടെ പുതിയ സ്റ്റൈലും ചേർന്ന് അവന്റെ ചിന്തകൾ കൂടുതൽ കുഴക്കുകയായിരുന്നു. ചില സമയങ്ങളിൽ മമ്മിയെ കാണുമ്പോൾ തന്നെ അവന്റെ മനസും ശരീരവും നിയന്ത്രണം വിട്ടുപോകുന്ന പോലെ തോന്നുമായിരുന്നു…

അവന്റെ മമ്മി എന്ന ചരക്കിനെ കളിക്കാൻ ഉള്ള പ്ലാൻ അവൻ നോക്കി എല്ലാം ഫെയിൽ മാത്രം.മമ്മി മാറ്റങ്ങൾ അവൻ പേടി ഒണ്ടാക്കി മമ്മി അവന്റെ  കയ്യിൽ വിട്ടുപോകുമോ വേറെ ആരേലും സ്വന്തം ആകുമോ എനൊക്കെ പേടിയിൽ ആയി .

ഇനി നമ്മുടെ കഥയിലേക്ക് ശരിയായി കടക്കാം. ഇത്രയും നേരം പറഞ്ഞത് ഒരു സ്റ്റാർട്ടിംഗ് മാത്രമായിരുന്നു — അച്ചുവിനെയും അവന്റെ ജീവിതത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ഒരു ചെറിയ പരിചയം.

അച്ചു ജിമ്മിൽ പോകുന്ന ആളായിരുന്നു. പക്ഷേ കഥകളിൽ പറയുന്ന പോലെ അത്ര