Chapter Title : ചെറിയമ്മ എന്റെ കൂട്ടുകാരി [കൊതിയൻ]

കണ്ണിൽ കണ്ടിട്ടില്ല. പക്ഷെ എതൊരാലെയും തെറ്റ് ചെയ്യിക്കാൻ വെറും ഒരു നിമിഷം മതിയല്ലൊ. അതെ ആ ഒരു നിമിഷം സംഭവിച്ചു. ഒരു ദിവസം ഞാൻ അവളുടെ റൂമിൽ പെട്ടന്ന് കടന്ന് ചെന്നപ്പോൾ അവൾ കുഞ്ഞിന് മുല കൊടുക്കുന്നു. ഇത് കണ്ടതും ഞാൻ ഒരു നിമിഷം തരിച്ചു നിന്നു.

അവൾ വേഗം സരിയെടുത് മുല മറച്ചു. ഞാൻ sorry പറഞ്ഞ് റൂമിൽ നിന്നും പുറത്ത് പോയി. അതിന് ശേഷം എന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ അവളായിരുന്നു അവൾ കുഞ്ഞിന് മുല കൊടുക്കുന്ന കഴ്ചയയിരുന്നു. എനിക്ക് എന്റെ ചിന്തകളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാതെ ആയി. ഇത് തെറ്റാണെന്ന് എന്റെ മനസ്സ് എന്നോട് പറഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നെങ്കിലും എന്തോ എനിക്കത് മറക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഞാൻ വേഗം ബാത്‌റൂമിൽ പോയി വാണം വിട്ടു. ഒന്ന് വിട്ടിട്ടും എന്റെ കൊമ്പൻ അതങ്ങിനെ തന്നെ നിൽക്കുന്നു ഞാനവളെ ഓർത്തു വീണ്ടും വിട്ടു. പിന്നീട് സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്കവളെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ സാദിക്കാതെ ആയി. ഞാനെന്ത് ചെയ്യും എനിക്കൊന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഞാനവളെക്കുറിച്ച് തെറ്റായ രീതിയിൽ ചിന്തിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. അവൾ എന്റെ ബെസ്റ്റിയാണ് ഞനെങനാ അവലെക്കുറിചിങ്ങനെ ചിന്തിക്കുക ഇത് ശരിയല്ല. ഈ ചിന്തകൾ വച്ച് ഞാനെങ്ങനെ അവളുടെ മുമ്പിൽ പോകും ? ചിന്തകൾ അതിരു കടന്നു. മനസ്സിൽ തോന്നി അടുത്ത ദിവസം വീട്ടിൽ പോയി അനിയനെ കൂട്ട് കിടക്കാൻ വിടാം. അല്ലാതെ എനിക്കൊന്നിനുമാവുന്നില്ല. എന്നും ഞാനവലോട് സംസരിചിട്ട് ഒരുപാട് വൈകിയാണ് ഉറങ്ങാറ് ഇന്ന് ഞാൻ നേരത്തെ റൂമിൽ പോയി കതക് അടച്ച് കിടന്നു. എങ്കിലും എനിക്കുറങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ല, മനസ്സിൽ മുഴുവൻ അവൾ മാത്രം. അപ്പോൾ അവൾ വന്ന് വാതിലിൽ തട്ടി. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കിടന്നു. മൊബൈൽ ഫ്ലൈറ്റ് മോഡിൽ ഇട്ട് അവളുടെ ഫോട്ടോസ് സൂം ചെയ്ത് നോക്കുക ആയിരുന്നു. കുറേ നേരം തട്ടിയിട്ടും ഞാൻ തുറക്കാത്തത് കൊണ്ട് അവൾ പോയി. പിന്നെയും ഞാനവളെ തന്നെ ഓർത്തും സൂം ചെയ്തും കൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ കൊമ്പന്റെ നിയന്ത്രണം തന്നെ തെറ്റിയിരിക്കുന്നു. എന്റെ കൊമ്പൻ തല പൊക്കി അങ്ങനെ നിൽക്കുന്നു അവളെ ഓർത്തു എന്റെ