Chapter Title : Cheriyamma 2

രമണി വരെയുല്ല പത്തോളം പോന്ന എന്റെ കൊച്ചു പൂറി കൂട്ടുകാരികളായ കഥാ പാത്രങ്ങളെക്കുറിചും അവരുടെയൊക്കെ പൂറിന്റെയും മൂലകളുടെയുമൊക്കെ വലിപ്പിച്ചെറുപ്പവും പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ കിടന്നു.

ചെറിയമ്മയുടെ പൂറിൽ എന്റെ ചെക്കനെ കയറ്റി പണിയിക്കാഞ്ഞത് എന്റെ മകുടത്തിൽ നിന്നും തൊലി പൂർണ്ണമായും നീങ്ങാത്തതുകൊണ്ടാണെന്ന്, തൊലി നീങ്ങാതെ കയറ്റിയാൽ ചിലപ്പോൾ വേദനിക്കുമെന്നും പറഞ്ഞു. (അതുവരെ ഒരു പുറ്റിലും ഞാൻ മുഴുവനായി എന്റെ സാധനം കേറ്റിയിട്ടില്ല പുറം പണികൾ മാത്രമെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അതും നാക്കും വിരലും ഉപയോഗിച്ചും, പൂറികൾ എന്റെ ചെക്കനെ ഈമ്പലും മാത്രമെ ഉണ്ടാവാറൂള്ളൂ. പൂറിനക്കത്തു പ്രവേശിക്കാനുള്ള ചില്ലറ ശ്രമങ്ങൾ ഒക്കെ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെങ്കിലും രണ്ടു കൂട്ടർക്കും ഉണ്ടായിട്ടുള്ള വേദനയും, പിന്നെ പേടിയും . പരിജയക്കുറവും മൂലം നടന്നിട്ടില്ല എന്നതാണു സത്യം അങ്ങനെ നാലു ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി.

മിക്കവാറും ദിവസങ്ങളിൽ രണ്ടും മൂന്നും തവണയൊക്കെ ഞങ്ങൾ പരിപാടി നടത്തി വന്നു. നാലാമത്തെ ദിവസം എനിക്ക് ആദ്യ സ്ഖലനം ഉണ്ടായി. എന്റെ ഞരമ്പുകൾ വലിഞ്ഞു മുറുക്കി, ഒരു ജല പ്രവാഹം തന്നെ ചെറിയമ്മയുടെ വായിലേക്ക് ചീറ്റി ഒഴുകി. അവർ അതെല്ലാം ആർത്തിയോടെ നക്കിക്കുടിച്ചു.. അല്ലം വിരൽതുമ്പിൽ തോണ്ടിയെടൂത്ത് കാണിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ ഇതിന് കണ്ണീരിന്റെ നിറമെ ഉള്ളൂ. കുറചു ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഇത് പാലു പോലെയാകും. അപ്പോൾ മാത്രമെ പൂർണ സ്ഖലനം നടക്കു എന്നു.

എന്തായാലും നിന്റെ ആദ്യത്തെ കുണ്ണപ്പാൽ കൂടിക്കനുള്ള ഭാഗ്യം ഈ എനിക്ക് തന്നെ, അതൊരിക്കലും നീ മറക്കാൻ പാടില്ല എന്നു പറഞ്ഞ് എന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി ആറു ദിവസത്തെ ഭഗീരഥ പ്രയത്നം കഴിഞ്ഞപ്പൊഴെക്കും. ചെറിയമ്മയുടെ ചപ്പലും ഈമ്പലം, തൊലിക്കലും ഒക്കെ കൂടി, എന്റെ ചെക്കന്റെ മകൂടത്തിൽ നിന്നും തൊപ്പിക്കുട പൂർണ്ണമായും താഴെക്കും മുകളിലേക്കും മാറാനും നല്ലപോലെ തൊലിക്കാനും പറ്റുന്ന വിധത്തിലായി. അതുകണ്ടപ്പോൾ അവർക്ക് വളരെ സന്തോഷമായി. അടുത്ത ദിവസം രാത്രി ഒരു സമ്പൂർണ്ണ കളിതന്നെ നടത്തണം എന്നു പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. എന്നാൽ അതിനുള്ള ഭാഗ്യം കിട്ടിയില്ല.

അന്നു വൈകുന്നേരം സ്കൂൾ വിട്ടുവരുമ്പോൾ ഉമ്മറപ്പടിയിൽ, ചാരുകസേരയിലിരുന്ന് പത്രം വായിക്കുന്ന ചെറിയപ്പനെയും അയാളുടെ കഴുത്തിൽ കൈചുറ്റി കിന്നാരം പറയുന്ന അവരേയും