Chapter Title : ചെറിയമ്മയും ഞാനും [ഭ്രാന്തൻ]

കത്രിക പൂട്ടിട്ട കാലുകൾ അയച്ച് വീണ്ടും കാലുകൾ അകത്തി കിടന്നു.
കിതപ്പ് മാറിയപ്പോൾ ഞാൻ മാറികിടന്നു. മൂന്നു ശരീരങ്ങൾ,അതും പൂർണ നഗ്നരായി അങ്ങനെ കിടന്നു. ഞങ്ങൾ പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു. രമ്യേച്ചിക്കും ഒന്നു കളിച്ചാൽ കൊള്ളാമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ എന്റെ തളർന്നു കിടന്ന സാധനം കയ്യിലെടുത്ത് കുലുക്കികൊണ്ടിരുന്നു.
‘ മതി രമ്യേ. ആ ചെക്കൻ തളർന്നിട്ടുണ്ടാവും’.
ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞത് ശരിയായിരുന്നു. ഞാൻ ആദ്യമായാണ് ഇങ്ങനെ കുഴങ്ങുന്നത്. ഒരു മണിക്കൂർ പന്ത് കളിച്ചാൽ പോലും ഇത്രക്ക് തളർച്ച ഉണ്ടാവാറില്ല. എപ്പോഴാ ഉറങ്ങിയതെന്ന് അറിയില്ല. ഇടക്ക് ഉണർന്നപ്പോൾ ഞാൻ മാത്രം ഡ്രസ് ഇല്ലാതെ കിടക്കുന്നു. വേഗം മുണ്ടുടുത്ത് ഞാൻ എന്റെ പായിൽ പോയി കിടന്നു. പായയിൽ കിടന്നതെ ഓർമ്മയുള്ളൂ ഒരേ ഉറക്കം…………….
==================
ചെറിയമ്മ കുലുക്കി വിളിച്ചപ്പോഴാണ് എഴുന്നേറ്റത്. ആദ്യം ഞാൻ ജനലിലേക്കാണ് നോക്കിയത് നേരം എത്രയായെന്നു അറിയാൻ. പകൽ വെളിച്ചം വരുന്നേ ഉളളൂ. ഇരുട്ട് മാറിയിട്ടില്ല. ‘ചെറിയമ്മക്ക് വീണ്ടും മുട്ടിയോ’ ഞാൻ സംശയത്തോടെ അവരെ നോക്കി.
‘ടാ.. രമ്യയെ ഒന്നു വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്ക്. ഇരുട്ടാണ് ഒന്നു കൂട്ട് പോ’.
ചെറിയമ്മയുടെ പിറകിൽ തന്നെ രമ്യേച്ചി ഉണ്ട്.ഞാൻ അവരെ നോക്കി
‘രമ്യേച്ചി.. നേരം പുലർന്നിട്ട് പോയാ പോരേ?’. എന്റെ ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടതിന്റെ നീരസം ഞാൻ കാണിച്ചു.
‘ അത് പറ്റില്ല അജൂ… ചേച്ചിക്ക് ഒരുപാട് പണികൾ ഉണ്ടെടാ’ രമ്യേച്ചി യാചിക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ ചിറി കോട്ടി.
ഞാൻ ഉറക്കച്ചടവോടെ എഴുന്നേറ്റു. മുണ്ടൊക്കെ ശരിക്ക് ഉടുത്തപ്പോഴേക്കും ചെറിയമ്മ ഒരു ടോർച്ചുമായി വന്നു.രമ്യേച്ചി കുട്ടിയെ എടുത്ത് പോകാൻ റെഡിയായി നിൽക്കുന്നു.
രമ്യേച്ചിയുടെ വീട് ഒരു തോട്ടത്തിന്റെ