Chapter Title : ചേട്ടത്തി ഗീത 2 [ഏകലവ്യൻ]

പതിനഞ്ചു മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞ് നാടകം തീർന്നു. ചുറ്റിലും ഇരുട്ട് പടർന്നിരുന്നു.
“മനു വാ പോകാം.. നേരം വൈകുന്നു.”
ചേട്ടത്തി എൻറെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു.
“ശെരി വാ പോകാം..”
“അന്നത്തെ പോലെ തിരക്കിൽ പെട്ടാൽ നീങ്ങാൻ ആവില്ല..” അതും പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റു നടന്നു. നാടക പറമ്പിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി. വളണ്ടിയർ ചേട്ടന്മാരുടെ കണ്ണുകൾ ചേട്ടത്തിയുടെ രണ്ടു സ്ഥലത്തും പതിച്ചു. ഞങ്ങൾ വേഗത്തിൽ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. സമയം 8 മണി ആവുന്നത് കൊണ്ട് റോഡിൽ ആളുകളുണ്ടായിരുന്നു. അത്കൊണ്ട് വലിയ ദൂരം അനുഭവപ്പെട്ടില്ല. അറിയുന്നവരോടൊക്കെ ഞങ്ങൾ സംസാരിച് വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിലേക്ക് കയറി. ഇറയത്തു തന്നെ അമ്മ ഉണ്ട്.
“മോളെ ഗീതേ.. ഒന്നു ആ പറമ്പിൽ അറിയിട്ട തുണികൾ എടുത്തിട്ട് വാ.. അമ്മ മറന്നു പോയി.”
“ഓ അതെടുത്തില്ലല്ലേ ഞാനും മറന്നു.” ഗീത തലയിൽ കൈ വച്ചു.
“ ഇതാ ടോർച് പുറകിലെ ബൾബിന്റെ വെട്ടം അത്രത്തോളം എത്തില്ല..” അമ്മ ടോർച് ഗീതേടതിക്ക് നേരെ നീട്ടി..
“എടാ ഒന്നു കൂടെ ചെല്ലടാ...” അമ്മ എന്നോടായി പറഞ്ഞു.
“വാ മനൂ..” ചേട്ടത്തിയും വിളിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമൻ ഉണർന്നു. ഇതൊരു അവസരമാണ്. ഞാൻ ചേട്ടത്തിയുടെ പുറകെ ടോർച് വാങ്ങി നടന്നു. ചേട്ടത്തി സംസാരം തുടങ്ങാൻ വേണ്ടി ഞാൻ ടോർച് തെളിച്ചില്ല.
“ലൈറ്റ് തെളിക്ക് മനു.” പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ ചേച്ചി പറഞ്ഞു. ഞാൻ ടോർച് താഴേക്ക് തെളിച്ചു.
“ചേച്ചി..”
“എന്താടാ??”
“എന്നോട് ദേഷ്യമുണ്ടോ??” ഞാൻ വെറുതെ എറിഞ്ഞു
“എന്തിനു??”
“പിടിക്കാത്തതിന്..”
“അയ്യേ ഈ പൊട്ടൻ.. അതിനെന്തിനാ ദേഷ്യപെടുന്നേ?? നി പറഞ്ഞത് വച്ച് നോക്കിയപ്പോൾ വലിയ എന്തോ ആയിരുന്നല്ലോ.. അതോണ്ട് നോക്കിയതാ..” ഗീത ചിരിച്ചു. അപ്പോളേക്കും പറമ്പിൽ കെട്ടിയ അഴയിൽ എത്തിയിരുന്നു. ഗീത ഓരോ തുണികളായി എടുത്തു.
“എന്നാൽ എനിക്ക് സങ്കടമായി..” ഞാൻ കണ്ണടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“എന്തെ??”
“പിടിക്കാൻ പറ്റാത്തത്തിന്..”
“അതെയോ.. പോട്ടെ സാരമില്ല..”
“അയ്യോ അങ്ങനെ അല്ല.. ഇപ്പോൾ പറ്റില്ലേ അതിനു..”
“അയ്യോ പോടാ.. ഇപ്പോൾ അമ്മ വിളിക്കും.” അവസാന തുണിയുമെടുത്ത് അവൾ അവനു നേരെ തിരിഞ്ഞു.
“ഇപ്പോൾ തന്നെ പോകാലോ. പ്ലീസ് ചേച്ചി.”