Chapter Title : ചിക്സ് ഓഫ് മെക്സിക്കോ [കൊമ്പൻ]

പേരു അവൾ വിളിച്ചു. “മിഥുൻ!!!”

“ഹാലോ മാഡം.”

“കാൾ മി സ്മിത.” സ്മിത തലയുയർത്തിപ്പിടിച്ചു, അവളുടെ കണ്ണുകളെ മറക്കുന്ന കറുത്ത കൂളിംഗ് ലൂടെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ഞങ്ങളെ നോക്കി അങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

“എസ് സ്മിത.” ഹോ എന്തൊരു മുതൽ, ഞാൻ മനസിലോർത്തു.

“ഞങ്ങളുടെ പൂച്ച ഇങ്ങോട്ട് വന്നായിരുന്നോ?”

മീരയും മൃദുലയും എന്നെ തന്നെ നോക്കി ചിരിയ്ക്കണപോലെ ചേർന്നു നിന്നതും, എന്റെ കൂടെ ഒരേ ടീമിൽ കളിക്കുന്ന സണ്ണി. എന്റെ മുന്നിൽ കേറി നിന്ന് അവളോട് പറഞ്ഞു. “അത് മാഡത്തിന്റെ ആണല്ലേ. നൈസ് ഇപ്പൊ അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് ഓടിപോണത് കണ്ടു, അല്ലെ.” എന്നെ നോക്കിയൊന്നു തിരിഞ്ഞതും, ഞാൻ ചിന്നമ്മുവിനെ വിളിച്ചു. “ചിന്നമ്മു….” “ഇതോ വറെൻ…” മറുപടി ഉടനെയെത്തി.

ചിന്നമ്മു അതിനെ എടുത്തുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ കളിക്കുന്നയിടത്തേക്ക് വന്നതും, “മാഡം…” എന്നും പറഞ്ഞു ചിന്നമ്മു അതിനെ ഏല്പിച്ചു. ചിന്നമ്മുവിന് സ്മിതയെ പരിചയമുണ്ട്. മുൻപ് ചെറിയ ജോലികൾക്ക് അവൾ അവിടെ നിന്നിരുന്നു. പിന്നെയാണ് ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നത്.

അങ്ങനെ മഴ വരുന്ന നേരം വരെ കളി തുടർന്നു. സ്മിതയെ കണ്ടതും സണ്ണിയ്ക്ക് അത് തന്നെ മതിയായിരുന്നു. ഒന്ന് രണ്ടു തവണ ഞാൻ കളിയാക്കിയതും അവൻ ചിരിക്കുന്നതും മൃദുല ശ്രദ്ധിച്ചു. ഇടക്ക് അവളും ഞാനും ഒരു ടീം ആയപ്പോൾ, എന്താണൊരു സെക്രെറ്റ് ഞാനും കൂടെ കേൾക്കട്ടെ, എന്ന് മൃദുല പറഞ്ഞതും പിന്നെ പറയാമെന്നു ഞാനും ഉറപ്പുകൊടുത്തു.

സണ്ണി ഒരല്പം ഉയരമുള്ളത്കൊണ്ട് പലപ്പോഴും ഷട്ടിൽ കോക്കിനെ ഉയരത്തിൽ അടിക്കാറാണ് പതിവ്. മൃദുലയുടെ നേരെ അടിച്ചതും അവൾ ഒന്ന് ചാടിയതാണ്! കൈകുത്തി പുല്ലിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു വീണു. കൈ ചെറുതായി ഒന്ന് ഉളുക്കിയതും, മൃദുലയെ ഞാൻ കൈകളിൽ വാരിയെടുത്തു. “സാരമില്ല, അയ്യോ! വേണ്ട ഏട്ടാ!” “നിക്ക് നോക്കട്ടെ.” മീരയും സണ്ണിയും ഞങ്ങളെ അന്തിച്ചു നോക്കുകയായിരുന്നു. ഞാനത് കാര്യമാക്കാതെ, അവളെയും എടുത്തു നേരെ വീടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു. ഹാളിലെ സോഫയിൽ അവളെ കിടത്തിയ ശേഷം, അരികിൽ ഞാനിരുന്നു. മീരയും സണ്ണിയും പിറകെ വന്നു.

മൃദുലയുടെ കൈയിൽ പയ്യെ പിടിച്ചതും അവൾക്ക് വേദനയുണ്ടായിരുന്നു. “എന്നാലും എന്തൊരു ചാട്ടമായിരുന്നു!” മീര ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ദേ പെണ്ണെ, മിണ്ടാതെയിരുന്നോ!