ചില്ലുജാലകത്തിനപ്പുറം [മന്ദന്‍ രാജാ]

നല്ല ഫീൽ നൽകിയ ഒരു ചെറുകഥ... ഒന്നും പറയാനില്ല ബ്രോ.

Kannu nananju

രാജാവേ....... ഇങ്ങള് തന്നെ..... നമ്മളെ രാസാവ്...... ??? ????

കലക്കി ???

ലിസമ എന വരും

❤❤❤

Dukhippikkunnath, pinne santhoshippikkunnath,veendum dukhippikkunnath... Oduvil ellam marannu aaswasippikkunath... Theerthum jeevitham thanne... Thanakulde matu pala kathakalum pole... Veendum orupaadu ishtaayi.. Ee vazhiyil koode train odikkanda nnu vicharichu. Route approval ille.. Atha... Snehapoorvam Simona.

പ്രിയപ്പെട്ട രാജാവേ.... അഭിപ്രായം എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നറിയാത്ത ഒരു കൺഫ്യൂഷൻ അതാണ് വൈകിയത്. ഈ കഥയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ആർക്കും എപ്പോഴും വായിക്കാൻ ആഗ്രഹം ഉണർത്തുന്ന തരത്തിൽ വളരെ കുറച്ചു പേജുകൾ.....ആ കുറഞ്ഞ പേജുകളിൽ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഒരു നിറവാർന്ന കഥ. അങ്ങനെ കൊണ്ടു വയ്ക്കാൻ അങ്ങനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ,താങ്കൾക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ. അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞത് താങ്കളുടെ ചിരപരിചിത രചനാ പാടവവും... കാലങ്ങളായുള്ള പരിശീലന മികവിലൂടെ സ്വയം ആർജിച്ചെടുത്ത അനിതര സാധാരണ വൈഭവവും കൊണ്ടാണ് .മനുഷ്യമനസ്സിനെ പിടിച്ചുലയ്ക്കാൻ രണ്ട് ഇറ്റ് കണ്ണുനീർ സമർപ്പിക്കാൻ വാരി വലിച്ചു എഴുതേണ്ട "strategy" യുടെ ആവശ്യമില്ലെന്ന് താങ്കൾ ഇതിലൂടെ ഒന്നു കൂടി തെളിയിച്ചു . ആ കഴിവുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഒരു " ബിഗ് സല്യൂട്ട് "!. നൊമ്പരപ്പെടുത്തിയതിനും ഒപ്പം അസൂയ ജനിപ്പിച്ചതിനും. ഇടുക്കിയിൽ എങ്ങാണ്ട്... പാദസരം തേടിനടന്ന കുറേപേർ ,ഒരു സ്വർണക്കട കുത്തിത്തുറന്നെന്ന് ഒരു പത്ര റിപ്പോർട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു. " ഒരു പാദസരവും കുറേ ആത്മാക്കളും "... എന്തരോ എന്തോ ? ഒരു നടക്കുമോ പോകുമോ ? അപ്പി, അടുത്ത വരവിന് എങ്കിലും !.... ആ ഒന്നൊന്നര വരവ് പ്രതീക്ഷിച്ച്.... സന്തോഷത്തോടെ, ചിരിയോടെ.... ഒരു" പാവം പയല് " .....

ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന പ്രമേയമാണെങ്കിലും നന്നായിരുന്നു. അവസാനത്തെ പേജിനോട് രൂ പ്രത്യേക ഷ്ടവും.

അതീവ സുന്ദരം.

ഇങ്ങേരെക്കൊണ്ടു വല്യ ശല്യമായല്ലോ. എഴുത്തിന്റെ സർവ മേഖലകളിലും ഇയാളെ തട്ടിയിട്ട് നടക്കാൻ വയ്യാത്ത അവസ്ഥ..!!! ഉള്ളത് പറയാമല്ലോ ദേ ഇത് വായിച്ചിട്ടാണ് ഞാൻ ലിസാമ്മ 2 വായിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ രക്ഷപെട്ടു എന്നു കരുതിക്കോ. ഈ മനോഹരകാവ്യം എഴുതിയ മുഖത്തുനോക്കി തെറിവിളിക്കാൻ തോന്നിയില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം. കമ്പി നോക്കി വായിക്കാത്തതിനാൽ എന്തോ വല്ലാത്ത നിരാശയായായിരുന്നു ആ വരികൾ സമ്മാനിച്ചത്. എന്തായാലും ഇത് പൊളിച്ചു രായാവേ. മനസ്സിൽ ഒരു നൊമ്പരമാണോ നീറ്റലാണോ വിങ്ങലാണോ സമ്മാനിച്ചത് എന്നത് ഇപ്പോഴുമറിയില്ല. അതേ സമയം നമ്മള് ആണുങ്ങൾക്ക് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഒരാളെ നൊമ്പരപ്പെടുത്താൻ പറ്റുമോ എന്നതുമൊരു ചോദ്യമായി നിലനിൽക്കുന്നു. ഉള്ളത് പറയാലോ ഇതിലെ നായികയെപോലെ നരകിപ്പിക്കാനൊന്നും എനിക്ക് പറ്റില്ലെന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം. എന്തെന്നറിയില്ല ഞാൻ മൂലം മറ്റൊരാളുടെ കണ്ണുനിറയുക എന്നു കേൾക്കുമ്പോഴേ എന്റെ ചങ്ക് പിടയും. അപ്പഴാ.....

നമിച്ചു രാജാവേ.....

നിങ്ങൾ ഇത് എന്തുട്ട് എഴുതാ രാജാവേ ഈ എഴുതി വിടുന്നേ. നിങ്ങൾ ആ akhന്റെ എഴുത് മെഷീൻ അടിച്ചു മാറ്റിയ. സെന്റി എഴുതി വിടുന്നു.

എന്‍റെ ചില കമന്‍റ്റുകള്‍ക്ക് ഒരു ജയന്തി ജനതയുടെ മുരള്‍ച്ചകളും കൂക്കലും ഒക്കെയുണ്ടെന്ന് കണ്ടുപിടിച്ച തോമസ്‌ മന്ദന്‍ ആല്‍വാ രാജയാണ് എഡിസന്‍ ആണ് ഈ കഥയുടെ കര്‍ത്താവ്‌. ചിലരുടെ കഥകള്‍ അങ്ങനെ കണ്ണുമടച്ചു വിശ്വസ്സിച്ചു വായിക്കാം. റിവ്യൂവും പ്രിവ്യൂവും ഒന്നും നോക്കി കഷ്ടപ്പെടാതെ. എത്ര മോശമായി എഴുതിയാലും എപ്പോഴും ഒരു മിനിമം ക്വാളിറ്റി മെയിന്‍റ്റയിന്‍ ചെയ്യാനുള്ള അവരുടെ സിദ്ധി അപൂര്‍വ്വമാണ്. മാസ്റ്ററുടെ, ഋഷിയുടെ, അന്‍സിയയുടെ, സുനിലിന്‍റെ ഏതെങ്കിലും കഥ അങ്ങനെ ഇടയ്ക്ക് മടക്കി വെക്കാതെ വായിക്കാവുന്നവയാണ്. അവരോടൊപ്പമാണ് ഈ കഥയെഴുതിയ മന്ദന്‍രാജ. ഇതിപ്പോള്‍ ഭൂമി മലയാളമാകെയറിയാവുന്ന ഒരു വര്‍ത്തമാനമാണ്. പിന്നെ ഞാന്നെതിനു കഷ്ടപ്പെട്ട് അതിന് അച്ചു നിരത്തണം എന്ന്‍ പറയുന്നവരുണ്ടാവാം. ഷേക്സ്പീയാറെക്കുറിച്ച് എഴുതുമ്പോള്‍ ആരുടെ പ്രശസ്തിയാണ് കൂടുന്നത്? ഷേക്സ്പിയറുടെയൊ അതോ അദ്ധേഹത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതുന്നയാളിന്‍റെയൊ? നമ്മള്‍ ഷേക്സ്പീയര്‍ക്ക് പ്രശസ്തിയുണ്ടാക്കി കൊടുക്കുന്നത് യേശുദാസ് പാടുമ്പോള്‍ അദ്ധേഹത്തിന് താളം തെറ്റിപ്പോകുന്നുണ്ടോ എന്നറിയാന്‍ ഡെസ്ക്കിനുമേല്‍ താളമടിച്ച് നോക്കുന്നത് പോലെയാണ്. പറഞ്ഞു വരുന്നത് എല്ലാവര്‍ക്കുമറിയാവുന്ന ഒരു യൂണിവേഴ്സല്‍ ട്രൂത്ത്‌ ഞാന്‍ വീണ്ടും ഇവിടെപ്പറയുന്നത് സ്വയം പ്രശസ്തനാകാനാണ്. രാജയുടെ ചിലവില്‍. കഥയിലേക്ക് വന്നാല്‍: ഒരു വിക്ടോറിയന്‍ ഡ്രാമയുടെ സവിശേഷതകള്‍ മുഴുവനും "ചില്ലുജാലക" ത്തിന് ചാര്‍ത്തികൊടുക്കാം. സുഖമുള്ള ഡ്രാമയുണ്ട് കഥയില്‍. നല്ല പൊരുത്തവും. ചെയ്യാത്ത തെറ്റിന് സഹിക്കുക. അതിനു കാരണമായവര്‍ പാശ്ചാത്താപവിവശരായി സത്യം വെളിപ്പെടുത്തുക. തീര്‍ച്ചയായും വളരെയേറെ കേട്ട ഇതിവൃത്തം. പറഞ്ഞുപഴകിയതാണ് എങ്കിലും ചിലരുടെ തൂലിക തൊടുമ്പോള്‍ മിഡാസ് ടച്ച് പോലെയാണ് എല്ലാം. സ്വര്‍ണ്ണമയം. അങ്ങനെ ഒരു സുവര്‍ണ്ണ മുദ്ര ഓരോ പേജിലും മഴവില്‍ ഭംഗിയില്‍ തെളിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു "ചില്ലുജാലക" ത്തില്‍. പരാതികള്‍ ഉണ്ട്. 1. മൂന്ന്‍ അധ്യായങ്ങളില്‍ എങ്കിലും വിശദമായി എഴുതാവുന്ന ഒരു കഥയായിരുന്നു. 2. സൈറ്റിന്‍റെ "ഏറ്റവും ആവശ്യമുള്ള" ഘടകം ഉള്‍പ്പെടുത്താന്‍ പറ്റിയ എരിയകള്‍ ഉണ്ട്. 3. ഡെയ്സിക്ക് ഒരല്‍പം കൂടി "കളര്‍" ആകാമായിരുന്നു. 4. സണ്ണിക്കും അല്‍പ്പം കൂടി ഒന്ന്‍ ലൈം ലൈറ്റിലേക്ക് വരാമായിരുന്നു. അക്കമിട്ട് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ ഒന്നും തന്നെ കഥയുടെ മാരകമായ ആ സൌന്ദര്യത്തെ കെടുത്തുന്ന കാര്യങ്ങളല്ല. പൊന്നിന്‍ കുടത്തിനു പൊട്ട് ആയി മാറാന്‍ സാധ്യതയുണ്ടാകുമായിരുന്ന ചില കുരുട്ട് നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ ആണ്. സസ്നേഹം, സ്മിത.

nalla kadhayanu uncle

എന്റെ രാജാ.. ഏതെങ്കിലും മാന്ത്രിക പേന കൊണ്ടാണോ കഥകൾ എഴുതുന്നത്.. വായിക്കാൻ തുടങ്ങികഴിഞ്ഞാൽ അവസാനിപ്പിക്കാതെ എഴുന്നേൽക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല..

അടിപൊളി ആയിട്ടുണ്ട് രാജ, നമ്മൾ മനസ്സ് കൊണ്ട് പോലും ആഗ്രഹിക്കാത്ത കാര്യം നമ്മൾ ചെയ്തു എന്ന് പറഞ്ഞ് നമ്മളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അതും നമ്മൾ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർ ചെയ്യുമ്പോൾ അതിനോളം വേദന മറ്റൊന്നിനും ഉണ്ടാവില്ല,

കമന്‍റ്റുകളിലൂടെ ആദ്യം ഒന്ന്‍ കടന്നുപോയി. ഋഷിയുടെ കമന്റ്റ് ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായി. അസുരവിത്തിന്‍റെയും. ഇനി വായിക്കട്ടെ.

ചെയ്യാത്ത കുറ്റത്തിന് ശിക്ഷ ഏറ്റുവാങ്ങുന്നത് വളരെയധികം കഠിനമായ കാര്യമാണ്. ഇങ്ങനെയൊരു സാഹചര്യത്തിൽ മറ്റുള്ള കുടുംബാംഗങ്ങൾക്ക് മുമ്പിൽ സ്വയം വില്ലനായി രാജീവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോകണമായിരുന്നു നന്ദിനിക്ക്. ഡിവോഴ്‌സ് ആയോ, ആത്മഹത്യയായോ... എങ്കിൽ മാത്രമേ രാജീവിന് ശരിക്കും അവൻ ചെയ്ത തെറ്റിന്റെ ആഴം അറിയാൻ സാധിക്കൂ. ചെയ്യാത്ത തെറ്റിന് ഇത്രയും കാലം അവളെ ശിക്ഷിച്ചതിന്റെ പേരിൽ ബാക്കിയുള്ള ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഉരുകി തീരണമായിരുന്നു അവൻ.

പതിനാറു വർഷത്തിന് ശേഷമുള്ള തിരിച്ചറിവ്. കാറ്റാടികളോട് യുദ്ധം ചെയ്ത ഡോൺ ക്വിക്സോട്ടിന്റെ മറ്റൊരു പതിപ്പ്‌. രാജീവനോടുള്ള കലിപ്പ് തീരുന്നില്ലലോ ഭായ്. സാക്ഷിയുടെ പ്രസീതനെ വായിച്ചത് കാരണം മനസ്സ് കലങ്ങി ഇരിക്കുകയാണ്. ഒരു ചെറിയ സന്തോഷം ഇത് അവസാനിച്ച രീതി കണ്ട്.